(2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: Kastamonu İdare Mahkemesince verilen 08/02/2017 günlü, E:2015/647, K:2017/279 sayılı kararın; hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kaldırılması ve işin esası hakkında yeniden karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinaf yoluna başvurulan kararda kaldırma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan karara karşı yapılan başvurunun reddi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 5. İdari Dava Dairesince dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:
Dava, …. Mevki, 56 ada, 8 parsel sayılı davacıların maliki oldukları taşınmazın koruma amaçlı imar planı değişikliği ile üzerine park alanı yapılmasına ve imar yolu geçirilmesine yapılan itirazın kabulüne ilişkin Safranbolu Belediye Meclisinin 04.07.2014 tarih ve 92/94 karar numaralı kararının uygun olmadığına dair Karabük Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 18.07.2014 tarih ve 1745 sayılı işleminin ve işleme dayanak taşınmazın bulunduğu adayla ilgili Karabük Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 27.03.2014 tarih ve 1494 sayılı kararıyla uygun bulunarak Safranbolu Belediye Meclisinin 05.05.2014 tarih ve 66 sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ve 1/1000 ölçekli koruma amaçlı nazım ve uygulama imar plan değişikliğinin iptali istemiyle açılmış; İdare Mahkemesince, yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporla dosyada yer alan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden; dava konusu yol önerileri bakımından, yol önerilerinin temel gerekçesinin 56 ada içerisindeki yolca cephesi olmayan parsellere erişim verilmesi olduğu, bunun da geçerli bir plan değişikliği gerekçesi olduğu (A) 56 ada 8 parselin kuzey sınırı boyunca doğu-batı doğrultusunda geçen 4 m.lik yaya yolu bakımından; 56 adanın doğu sınırını oluşturan ark yolu servis yollarının bağlanmasına elverişli görülmediği, dolayısıyla 56 adanın batı sınırından, 8 parsel sınırı boyunca geçen 4 m.lik yaya yolu, yola cephesi olmayan 19 ve 20 parsellere erişim sağlanması ve önerilen park alanının batı yönünden erişilebilir kılınması açısından uygun olduğu, ancak yaklaşık 500m2'si zaten parka ayrılacak 56 ada 8 parselin yola terk miktarının azaltılması, buna karşılık yoldan öncelikli olarak yararlanacak olan 19, 20 ve 7 parsellerin terk paylarının artırılması açısından, öneri yolun 21 parselden itibaren bir miktar daha kuzeye kaydırılmasının hem 2010 yılı planını iptal eden mahkeme kararlarına uygunluğunun artırılması hem de ve parsel sınırındaki ağaçların (mümkünse) korunması açısından yararlı olacağı, (B) 56 ada 8 parselin içinden kuzey-güney doğrultusunda geçen 7 m.lik yaya yolu bakımından; yola cephesi olmayan 15 parsele servis sağlanabilmesi için kuzey-güney doğrultulu 7 m.lik yol önerisi konumu açısından yerinde bir karar olduğu ancak 4 m.lik yolun uzantısı niteliğindeki yolun 7 m. enkesitle devam ettirilmesinin gerekli olmadığı ve 8 parselden yapılacak terk miktarını arttırmakta olduğu, bu nedenle söz konusu yolun 4 m. enkesitli yol ile tutarlı devam ettirilmesinin, ancak 15 parsele mahreç verdiği noktada dava konusu plandaki gibi genişletilmesinin gerek teknik açıdan gerekse imar mevzuatı açısından yerinde olacağı, (C) 56 ada, 8 ve davacıya ait 9 parselin ortak sınırından doğu-batı doğrultusunda geçen 7 m.lik yaya yolu bakımından; davacının itiraz konusu oluşturan bu 7 metre enkesitli yaya yolu 15 parseli ark yoluna bağlamakta olduğu, ancak park yolunun servis yolu olarak elverişsizliği nedeniyle 7 metrelik yolun da işlevsiz kalacağı, bu nedenle kuzey-güney yönündeki diğer 7 metrelik yolun varlığında, doğu-batı doğrultusundaki bu yolun gereksiz görünmekte olduğu, ayrıca söz konusu 7 metrelik yolun parka erişimi arttırdığı belirtilse de parkın etrafının tümüyle sert zemin ile çevrelenmesinin alanın doğal karakterine uygun olmadığı, dolayısıyla 8-9 parsel sınırından geçirilen 7 metrelik doğu-batı eksenli yolun hem servis işlevi hem de parka erişim işlevi açısında katkı sağlamakta yetersiz bir yol olduğu ve kaldırılmasının dava konusu planın kurgusunu zedelemeyeceği, 56 ada, 8 parselin doğu ucunda önerilen "Park" alanı bakımından; dava konusu plan değişikliğinin, önceki planlardan gelen bu sosyal donatı kararının, Plan Yapımına Ait Esaslara Dair Yönetmeliğin 26. maddesinde plan değişikliklerine ilişkin hükümler gereği sürdürdüğünün anlaşılmakta olduğu, bu bakımdan dava konusu "park" kullanımı kararının imar mevzuatının getirdiği koşulların sağlanması bakımından uygun olduğu, öte yandan, parkın hitap edeceği yerleşim dokusunun kırsal ve yeşil karakteri göz önünde alındığında, parkın büyütülmesinin gerekli olmadığı, söz konusu park kullanımının, alanı büyütülmeden ve dolayısıyla 8 parselden daha az bir kısım alınarak tasarlanmasının mümkün olduğundan, dava konusu plan değişikliğinin, yola cephesi olmayan parsellere servis verilmesi ve önceki planlardan gelen sosyal donatı (park) kararının sürdürülmesi yönündeki amaçları bakımından imar mevzuatına uygun olduğu, ancak öneri yolların ve parkın mekansal tasarımı bakımından şehircilik ilkeleri ve planlama esaslarına aykırı yönler barındırdığından, dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle iptaline karar verilmiş; bu karara karşı davalı idareler tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Dava konusu işlemin iptali yolunda Kastamonu İdare Mahkemesince verilen 08/02/2017 günlü, E:2015/647, K:2017/279 sayılı karar usul ve hukuka uygun olup kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, istinaf başvurusunun REDDİNE, istinaf yargılama giderlerinin başvuranların üzerinde bırakılmasına, fazladan yatırılan 31,40 TL istinaf karar harcının Safranbolu Belediye Başkanlığına, posta gideri avansından artan miktarın hükmün kesinleşmesinden sonra başvuranlara iadesine, 2577 sayılı Yasanın 45. maddesinin 6. fıkrası kapsamında bulunmayan karara karşı tebliğini izleyen günden itibaren 30 gün içerisinde Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere, 29/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)