(2577 S. K. m. 45) (2576 S. K. m. 7)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından, ……. TV logolu televizyon kanalında 01/08/2015-15/08/2015 tarih aralığında yayınlanan ''……'' isimli takviye edici gıdaya yönelik reklam ve tanıtımların, söz konusu ürün davacı tarafından üretilmediği ve bahsi geçen ürünün ticari reklam ve ilanı ile firmalarının hiçbir ilgilerinin olmadığı iddiasıyla Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünün 30/09/2016 tarihli ve 93327413-402/18949095 sayılı ceza tebligatı ile bu tebligatın dayanağı olan Reklam Kurulu'nun 20/09/2016 tarih ve 252 sayılı 11.011,00-TL idari para ve durdurma cezası verilmesine ilişkin kararın iptali istemiyle açılan davada; dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile para cezası yaptırımına esas ürünlerin gönderilen faturasında davacı şirketin ünvanına yer verildiği, reklamlarda yer alan sipariş hattından yapılan sipariş ile davacının bahse konu ürünlerin reklam vereni ve satıcısı olduğu anlaşıldığından, 6502 sayılı Kanun'un 61. maddesinin ihlal edildiği sonucuna varılarak 11.011,00-TL. para ve reklamları durdurma cezası verilmesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak Ankara 3. İdare Mahkemesi'nce verilen 28/03/2017 gün ve E: 2016/4950, K: 2017/1339sayılı kararın, söz konusu ürünün kendilerince üretilmediği, bahsi geçen ürünün ticari reklam ve ilanları ile hiçbir ilgilerinin bulunmadığı, şirketin, haksız, usule ve hukuka aykırı idari para cezası tutanakları karşısında son derece mağdur durumda olduğu ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Kaldırılması istenilen mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, istinaf isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesi'nce 2577 sayılı Yasa'nın değişik 45. maddesi uyarınca dosya incelenerek işin gereği görüşüldü:
Dava, davacı tarafından, ….. TV logolu televizyon kanalında 01/08/2015-15/08/2015 tarih aralığında yayınlanan ''….'' isimli takviye edici gıdaya yönelik reklam ve tanıtımların, söz konusu ürün davacı tarafından üretilmediği ve bahsi geçen ürünün ticari reklam ve ilanı ile firmalarının hiçbir alakalarının olmadığı, 6502 sayılı kanunun 61. maddesine aykırı olduğu iddiasıyla Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünün 30/09/2016 tarihli ve 93327413-402/18949095 sayılı ceza tebligatı ile bu tebligatın dayanağı olan Reklam Kurulu'nun 20/09/2016 tarih ve 252 sayılı 11.011,00-TL idari para ve durdurma cezası verilmesine ilişkin kararın iptali istemiyle açılmıştır.
2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un "Tek hakimle çözümlenecek davalar" başlıklı değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında; uyuşmazlık miktarı yirmibeşbin Türk Lirasını aşmayan ve konusu belli parayı içeren idari işlemlere karşı açılan iptal davaları ile tam yargı davalarının idare mahkemesi hakimlerinden biri tarafından çözümleneceği hüküm altına alınmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, kamuoyunda Dr. ........ ürünleri olarak bilinen ürünlere ilişkin tanıtım ve reklamlarla ilgili olarak Reklam Kurulu Başkanlığınca yürütülen inceleme kapsamında anılan ürünlerin davacı firma tarafından satıldığının tespiti üzerine 6502 sayılı Kanununun 65. maddesi ve 77/12. Maddesi uyarınca 11.011.00 lira idari para cezası ve anılan reklamları durdurma cezası verilmesine yönelik tesis edilen işlemlerin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Olayda, idari para cezası ile birlikte reklam durdurma cezasının da dava konusu edilmesi nedeniyle 2576 sayılı Kanunun 7/1-a maddesinde sözü edilen tek hakimle görülecek davalar arasında bulunmayan dava konusu uyuşmazlık hakkında mahkeme heyetince karar verilmesi gerekirken, tek hakim tarafından karar verilmesi nedeniyle itiraza konu kararda usul hükümlerine uyarlık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, istinaf isteminin kabulüne, istinafa konu Ankara 3. İdare Mahkemesi'nce verilen 28/03/2017 gün ve E:2016/4950, K:2017/1339 sayılı kararın KALDIRILMASINA, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/5. maddesi uyarınca yeniden bir karar verilmek üzere, dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, istinaf istemi nedeniyle doğan yargılama giderleri nihai hüküm verilirken Mahkemesi'nce özetileceğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına kesin olmak üzere, 28/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)