İSTEMİN ÖZETİ: Cep telefonu ve kontör satışı faaliyetinde bulunan davacı adına 2013 takvim yılının 1 ila 12 dönemleri için Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisi üzerinden ve yine 2013 takvim yılının 1-3 dönemi için gelir geçici vergisi üzerinden üç kat olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle açılan davanın; "davacı hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarına ait hesap ve işlemlerinin pos-tefecilik faaliyeti yönünden tam olarak incelenmesi sonucu düzenlenen ve dava konusu vergi ziyaı cezalarının da dayanağını oluşturan 26.05..2015 tarih ve 37 sayılı vergi tekniği raporuna göre; davacının belirli bir mala tahsis edilmiş mağazalarda telekomünikasyon teçhizatının perakende ticareti (telefon, cep telefonu, faks vb) faaliyeti ile uğraştığı, davacının 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin karşılaştırmalı Ba ve Bs bildirimlerinin incelendiği ve mal aldığı ve sattığı firmalar ile ilgili yapılan araştırmalar sonucunda 2013 takvim yılında davacının toplam alışlarının 1.311.754,00 TL olduğu, toplam alışlarını yaptığı mükelleflerden ......... hakkında pos-tefecilik faaliyetinde bulunduğu gerekçesi ile vergi tekniği raporu düzenlendiği, davacının bu mükelleften 2013 yılında yaptığı alışların 193.680,00 TL olduğu, davacının ......... teknoloji Ürünleri Dağıtım İlet. Bilg. Paz. San. Tic. Ltd. Şti.nden hem alış hem satışlarının olduğu, bu durumun pos-tefeciliğe karine sağladığı, davacının 2012 yılında pos-tefecilik faaliyetinde bulunması sonucu dava konusu 2013 yılında da faaliyetini sürdürdüğü kanaatine varıldığının belirtildiği, mükellefin 2012 yılında alış ve satış yaptığını iddia ettiği, hakkında vergi tekniği bulunan ......... ile kardeş olduğu, Kilis Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 203/696 sayılı soruşturma dosyasına istinaden, Kilis KOM Şube Müdürlüğü'nce 21.11.2013 tarihinde eş zamanlı olarak aramalar yapıldığı, bu kapsamda .........'e ait işyerinde yapılan aramalarda ele geçirilen P.O.S cihazlarının davacı ......... adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği, bu nedenle de davacı hakkında inceleme yapıldığı, yapılan incelemede P.O.S cihazından işlem yapan şahısların yapılan işlemin emtia alışı için olduğunu ve borç para alışverişinin olmadığını söyledikleri, bu durumun davacının borç para alışverişi işi için kardeşi ......... ile organizasyon içinde olduklarını gösterdiği, bu durumun davacının pos-tefeci olduğuna işaret olduğu, komisyon karşılığı P.O.S cihazından kredi kartıyla yapılan çekişleri yasal duruma uygun hale getirmek için düzenlenen ve iktisadi ve teknik icaplara uygun olmayan, gerçek bir mal ve hizmet karşılığında düzenlenmeyen belgelerin de sahte belgeler olarak değerlendirildiği, vergi tekniği raporuna eklenmiş olan 16.12.2014 tarihli vergi inceleme tutanağında davacının beyanının alındığı ve davacının ".........'ün kardeşi olduğunu, kendisinin işyerinin kardeşinin alt bayisi olduğunu ve bu nedenle kardeşinden zaman zaman emtia alışları olduğunu, hatlarda sorun olduğunda ya da bankalarla problem yaşadığında kardeşinin P.O.S cihazını kullandığı, işyerinde önceden kardeşi .........'ün bulunduğunu" beyan ettiğinin anlaşıldığı, davacının emtia alımında bulunduğu mükelleflerin pos tefecilik ile uğraştığının açık olması, davacının alım ve satımlarının büyük kısmını bu kişilerin oluşturması neticesinde davacının ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğu kanaatine varılmak suretiyle davacı adına 2013/1 ila 12 dönemleri için re'sen tarh edilen Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu, öte yandan, 2013 takvim yılının 1-3 dönemi için aslı aranmayan Gelir Geçici Vergisinin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin vergi niteliğinde olması, nihai olarak ödeyenler üzerinde kalan bir vergi türü olmayıp geçici bir nitelik göstermesi ve mahsup döneminin geçmiş olması nedeniyle, geçici vergi aslına bağlı olarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının bir kata indirilmesinin hakkaniyet kurallarına uygun olacağı" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar veren Gaziantep 1.Vergi Mahkemesi'nin 10/02/2017 tarih ve E:2015/825, K:2017/109 sayılı kararının; davacı tarafından; davacının işyerinin şehrin en işlek bölgesinde olduğu, pos-tefecilik yapmadığı iddialarıyla reddine ilişkin kısmının; davalı idare tarafından ise; davacının defter ve belgelerinin incelenmesi sonucu hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile davacının tefecilik yaptığının belirlendiği, vergi inceleme raporları düzenlendiği, buna göre davacının 2013 yılında mal satışı olarak görünen işlemlerinin büyük kısmının kredi kartı sahiplerine nakit temin etme işlemi olduğu, yapılan işlemlerde yasal isabetsizlik bulunmadığı iddia edilerek kabulüne ilişkin kısmının kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Gaziantep Bölge İdare Mahkemesi Birinci Vergi Dava Dairesi'nce, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45.maddesi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:
Gaziantep 1.Vergi Mahkemesi'nin 10/02/2017 tarih ve E:2015/825 K:2017/109 sayılı kararı usul ve hukuka uygun olup kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, istinaf isteminin reddine, aşağıda dökümü yapılan yargılama giderlerinin istinaf isteminde bulunan üzerinde bırakılmasına, 31,40 TL istinaf karar harcının davalı idarece davacıdan tahsiline, posta giderine karşılık yatırılmış olan avanstan artanın Mahkemesince taraflara resen iadesine, 2577 sayılı Yasa'nın 45.maddesi gereğince kesin olmak üzere, 29/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)