(193 S. K. m. 40)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen 2015 yılı kurumlar vergisi beyannamesinin ihtirazi kayda konu kısmının iptaline ve yersiz ödenen söz konusu tutarın faizi ile birlikte iadesi istemiyle açılan davada; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 40/1. maddesinde, ihracat gelirinin binde beşine isabet eden kısmın her hangi bir şarta bağlı olmaksızın götürü gider olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle, belgesi temin edilemediği için fiilen defter kayıtlarında yer almayan ve muhasebeleştirilemeyen giderlerin de davacı şirketin 2015 yılına ilişkin kurum kazancının tespitinde dikkate alınması gerektiği belirtilerek ihtirazi kayda konu 216.772,82.TL'lik kısmın iptali ve yersiz ödenen söz konusu tutarın faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle davanın açıldığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 40/1. maddesinde sayılan faaliyetlerin yurt dışında yapılmasını teşvik amacıyla ve bu faaliyetlerde bulunan mükelleflere mevcut haklarının yanı sıra elde edilen kazancın belli tutarının, tevsik şartı aranmaksızın kazançtan indirilmesi imkanının sağlandığı, düzenlemede yer alan "götürü olarak hesaplanan gider" ibaresinin de bu hususu ortaya koyduğu, davacı şirketin belgesini temin edemediği giderlerini muhasebe kayıtlarında göstermediği belirtilerek, davacı şirketin götürü gidere konu ettiği bu giderlerin hiç yapılmadığının kabul edildiği, konuya ilişkin 194 seri nolu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde, mükelleflerin yurt dışındaki işlerle ilgili belgesiz giderlerinin muhasebe kayıtlarına intikal ettirilmesi, bu giderlerden hasılatın binde beşine tekabül eden kısmının kanunen kabul edilen gider olarak gösterilmesi gerektiği belirtilerek götürü gider uygulamasına usulü bir açıklama getirilmiş ise de, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 40/1. maddesinde, ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan ve Vergi Usul Kanunu uyarınca belgelendirilmesi gereken genel giderlere ilaveten yurt dışındaki işlerle ilgili giderler için hasılatın binde beşini aşmamak şartıyla götürü giderin kazançtan indirilmesi herhangi bir ispat şartına bağlı kalmaksızın kabul edildiğinden, götürü gider indirimi için belgesi temin edilemeyen bir harcamanın olduğunun ve bu harcamanın muhasebe kayıtlarına intikal ettirildiğinin ispatına gerek bulunmadığı, dolayısıyla defter kayıtlarında belgesiz giderleri muhasebeleştirilmeyen mükelleflerin yurt dışındaki işleri ile ilgili giderlerine karşılık olmak üzere götürü gider hesaplayamayacaklarını kabul etmenin mümkün olmadığı, davacı şirketin yurt dışındaki faaliyetleri sırasında yapıldığı ileri sürülen ve fiilen defter kayıtlarında yer almayan söz konusu giderlerin indirime konu edilmesinin, yasal düzenlemelere uygun bulunduğu gerekçesiyle 2015 yılı için ihtirazi kayıt içeren 216.772,82.TL'lik kurumlar vergisi tahakkukunun iptaline, bu tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine karar veren Kayseri Vergi Mahkemesinin 04.04.2017 gün ve E: 2016/753, K: 2017/358 sayılı kararının; götürü gider düşülebilmesi için öncelikle harcamanın yapılması, işletmenin mal varlığında bir azalmanın meydana gelmesi ve gider hesaplarında izlenerek dönem sonunda kar-zarar hesabına aktarılması gerektiği ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesi'nce gereği görüşüldü:
Kayseri Vergi Mahkemesinin 04.04.2017 gün ve E: 2016/753, K: 2017/358 sayılı kararı hukuka uygun olduğundan istinaf başvurusunun reddine, yargılama giderlerinin istinaf başvurusunda bulunanın üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan miktarın istenmesi halinde, istinaf başvurusunda bulunana iadesine, kararın tebliğini izleyen günden itibaren 30 gün içerisinde Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere, 14.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)