(6183 S. K. m. 55) (2577 S. K. m. 45) (6100 S. K. m. 333)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacının kesinleşen ve vadesinde ödenmeyen 2009 yılına dair vergi borçlarının tahsili amacıyla 6183 Sayılı Kanun'un 55. Maddesi uyarınca düzenlenen 22.10.2015 tarih ve 665000000035 takip numaralı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davanın; ödeme emrinin tebliği aşamasında, tarh zamanaşımının "böyle bir borcun olmadığı" yolundaki itiraz nedeni kapsamında incelenebileceği ve zamanaşımının varlığı halinde ödeme emrinin iptal edilebileceği yolundaki Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 03.04.1987 gün ve 1986/3 Esas, 1987/1 Sayılı kararının dikkate alınması gerektiği, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesinin birinci fıkrasında, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı hükmüne yer verildiği, maddenin ikinci fıkrası hükmünün Anayasa Mahkemesi'nin 15/10/2009 tarih ve E:2009/146, sayılı kararı ile iptal edilmesi üzerine, takdir komisyonunda geçecek sürenin bir yıldan fazla olamayacağı yolunda 6009 Sayılı Yasayla yapılan düzenlemenin 1.7.2010 tarihinden geçerli olarak yürürlüğe girmesi öngörüldüğünden, davaya konu 2009 yılına dair vergilendirmeye uygulanamayacağının açık olduğu, bu durumda, 03.11.2014 tarihinde takdir komisyonuna sevki üzerine, komisyon tarafından 08.05.2015 tarihinde verilen kararla belirlenen matrah farkı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatlara dair 14.05.2015 tarihli ihbarnamelerin 19.06.2015 tarihinde usulüne uygun bir şekilde ilanen tebliğ edildiği anlaşılmakla birlikte, Kanun hükümleri dikkate alındığında, takdir komisyonu kararına dayalı olarak yapılan tarhiyata dair ihbarnameler yasa gereği zamanaşımının son günü olan 31/12/2014 tarihinden önce tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, davaya konu vergilerin tarh zamanaşımına uğradığının açık olduğu sonucuna ulaşılması sebebiyle sözkonusu vergilerin tahsili amacıyla düzenlenen davaya konu ödeme emrinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle kabulüne karar veren İzmir 2. Vergi Mahkemesi'nin 21/12/2016 tarih ve E:2016/30, K:2016/1813 Sayılı kararının, yasal dayanaktan yoksun olduğu ileri sürülerek kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 1.Vergi Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü;
KARAR: Dava dosyası kapsamında yer alan bilgi ve belgeler dahilinde yapılan inceleme neticesinde, istinaf başvurusuna konu edilen, İzmir 2. Vergi Mahkemesi'nce verilen 21/12/2016 gün ve E:2016/30, K:2016/1813 Sayılı kararın, usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
SONUÇ: Açıklanan nedenle, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 Sayılı Kanunla değişik 45/3. maddesine istinaden istinaf başvurusunun reddine, aşağıda dökümü yapılan 33,00 TL yargılama giderinin istinaf başvurusunu yapan taraf üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan tutarın Mahkemesi'nce H.M.K'nun 333. maddesi uyarınca yatırana iadesine, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olmak üzere karar verildi. (¤¤)