(6183 S. K. m. 35) (213 S. K. m. 10, 102) (2577 S. K. m. 45) (6100 S. K. m. 333)
İSTEMİN ÖZETİ: Kanuni temsilcisi olduğu şirketin kesinleşen ve vadesinde ödenmeyen vergi borçlarının şirket malvarlığından tahsil edilememesi sebebiyle 6183 Sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesiyle 213 Sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca davacıdan tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davanın; davaya konu ödeme emri içeriği borçların asıl amme borçlusu şirketten tahsili için şirket adına düzenlenen ödeme emrine ait tebliğ alındısının incelenmesinden, tebliğ alındısında herhangi bir şerh ve imza bulunmadığı, davalı idare tarafından dosyaya tebliğ alındısı ekinde ibraz edilen adres tespit tutanağında memur imzasından başka bir imza bulunmadığının görüldüğü, söz konusu adres tespit tutanağı ile ödeme emri tebliğinin ilişkilendirilemediği, bu suretle adreste bulunamama hususunun, 213 Sayılı Vergi Usul Kanununun 102. maddesi uyarınca, tebliğ zarfı ve/veya eki tutanak haline getirilmek ve maddede yer alan kişiler tarafından imzalanmak suretiyle tespit edilmediği, bu haliyle tebliğin 213 Sayılı Kanun'da yer alan usullere uygun olarak yapılmadığı, usulüne uygun olarak tebliğin tamamlanmaması nedeniyle, davacı adına düzenlenen davaya konu ödeme emri içeriği amme alacaklarının asıl borçlusu nezdinde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, tüm bu veriler ışığında asıl borçlusu nezdinde usulüne uygun olarak kesinleşmeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen davaya konu ödeme emrinde yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabulüne karar veren İzmir 1. Vergi Mahkemesi'nin 06/04/2017 tarih ve E:2016/1894, K:2017/434 Sayılı kararının, yasal dayanaktan yoksun olduğu ileri sürülerek kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
KARAR: Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 1.Vergi Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü:
Dava dosyası kapsamında yer alan bilgi ve belgeler dahilinde yapılan inceleme neticesinde, istinaf başvurusuna konu edilen, İzmir 1. Vergi Mahkemesi'nce verilen 06/04/2017 gün ve E:2016/1894, K:2017/434 Sayılı kararın, usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
SONUÇ: Açıklanan nedenle, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 Sayılı Kanunla değişik 45/3. maddesine istinaden istinaf başvurusunun reddine, aşağıda dökümü yapılan 33,00 TL yargılama giderinin istinaf başvurusunu yapan taraf üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan tutarın Mahkemesi'nce H.M.K'nun 333. maddesi uyarınca yatırana iadesine, 20.06.2017 tarihinde oybirliği ile kesin olmak üzere karar verildi. (¤¤)