(2577 S. K. m. 45) (657 S. K. m. 105) (233 S. KHK. Geç. m. 5) (399 S. KHK. Geç. m. 9)
İSTEMİN ÖZETİ: Ankara 11. İdare Mahkemesi'nin 29/12/2014 gün ve E:2013/1492 K:2014/1856 Sayılı kararının itirazen incelenerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Mevzuatta, 399 Sayılı KHK'de hüküm bulunmayan hallerde 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun uygulanacağı, buna göre verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek itirazın reddi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesi'nce 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 6545 Sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki şekli uyarınca dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:
KARAR: Dava, davalı idarede kapsam dışı personel statüsünde uzman olarak görev yapan davacının babasının sağlık özrü (raporu) nedeniyle 657 Sayılı kanunun 105.maddesiyle öngörülen hakkın kullanımı suretiyle kendisine doksan(90) gün ücretli izin verilmesi hususunda yaptığı başvurunun reddine yönelik 12.07.2013 gün ve 35015 Sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
İdare mahkemesince; Botaş Kapsam Dışı Personel Yönetmeliği'nde "hastaya refakat izni" düzenlemesi bulunmasa da 399 Sayılı Kanun Hükmünde Karanamenin 3/(b) bendinde yer alan;.........Bunlar hakkında bu Kanun Hükmünde Kararnamede belirtilen hükümler dışında 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri uygulanır", hükmü uyarınca "hastaya refakat izni" hakkının verilmesi gerekirken bu yöndeki başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığ gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş olup, davalı idarece kapsam dışı personel yönetmeliği uyarınca tesis edilen işlemde mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek idare mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.
BOTAŞ Genel Müdürlüğü, 233 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi kurulmuş bir kamu iktisadi teşebbüsüdür.
233 Sayılı KHK'nın; " Geçiş dönemine ait hükümler" başlıklı Geçici madde 5'in 6. fıkrasında; "Bu Kanun Hükümünde Kararnamede öngörülen Personel Kanunu yürürlüğe girinceye kadar bu kanun Hükmünde Kararnamede belirtilmeyen hususlarda mevcut hükümlerin uygulanmasına devam edilir." hükmü yer almış, 22/01/1990 tarihli "Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Bazı maddelerinin yürürlükten kaldırılmasına Dair 399 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile, 233 Sayılı KHK'ya tabi kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklar personelinin hizmete alınmalarını, görev ve yetkilerini, niteliklerini, atanma, ilerleme, yükselme, hak ve yükümlülükleriyle diğer özlük hakları düzenlenmiş bulunmaktadır.
Diğer taraftan 399 Sayılı KHK'nın geçici 9. Maddesine göre hazırlanan, BOTAŞ Boru Hatları ile Petrol Taşıma A.Ş. Genel Müdürlüğü Kapsamdışı Personel Yönetmeliği'nin Kapsam ve Dayanak başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında; Bu yönetmeliğin, BOTAŞ Genel Müdürlüğü daimi kadrolarında kapsamdışı görev unvanlarında çalışan personele uygulanacağı hükmüne yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacının BOTAŞ Genel Müdürlüğünde kapsamdışı personel statüsünde uzman unvanlı kadroda istihdam edildiği anlaşılmakla, yukarıda anılan yönetmelik hükümlerine tabi olduğu açıktır.
Anılan yönetmeliğin Üçüncü Bölümünde yer alan "İzinler" ile ilgili maddelerden izin çeşitlerini sayan 28. maddesinde; " Personelin kullanabileceği izinler şunlardır; a)Yıllık ücretli izin, b)Ücretli mazeret izni, c)Hastalık izni, d)Ücretsiz izin, e)Doğum ve emzirme izni, f)Askerlik izni." hükmü, 29. maddesinde de; " Personele, 1 yıldan 5 yıla kadar hizmeti olanlara 23, 5 yıldan 10 yıla kadar hizmeti olanlara 28, 10 yıldan fazla hizmeti olanlara 30 iş günü yıllık ücretli izin verilir. Görev derecesi "1" olan personel ile İşletme Müdürlerinin izinleri Genel Müdür tarafından, diğer personelin izinleri ise ünite amirinin uygun görüşüne müteakip merkezde insan Kaynakları ve Eğitim Daire Başkanlığına, taşra teşkilatlarında İşletmeler ve İşletme Müdürlerince onaylanır. Genel Müdür bu yetkiyi gerekli hallerde Genel Müdür Yardımcılarına devredebilir. Yıllık ücretli izinleri bir bölümü 12 iş gününden az olmamak üzere en fazla üç bölümde kullandırılması esastır. Yıllık izne hak kazanabilmek için Teşekkülde en az bir yıl çalışmış olamak şarttır. Teşekküle yeni giren ve bu nedenle bir yılını doldurmadıkları için yıllık ücreti izin hakları doğmayan personele ilk yıllık ücretli iznine mahsuben 12 iş günü ücretli izin verilebilir. Yıllık ücretli iznin izne hak kazanılan takvim yılını takip eden yılın sonuna kadar kullanılması zorunludur. Personel, ilk yıllık izninin kazandıktan sonraki müteakip yıllık izinlerini takvim yılının başında kazanmış sayılır. Bu yönetmeliğin 13. maddesinde sayılan haller dışındaki sebeplerle personelin devamının kesilmesi halinde bu boşlukları karşılayacak kadar hizmet süresi eklenir ve bu suretle personelin izin hakkını elde etmesi için gereken bir yıllık hizmet süresinin bitiş tarihi gelecek hizmet yılına aktarılır. Yıllık ücretli izinlerin herhangi bir bölümü 12 iş gününden az olmamak üzere en fazla üç bölümde kullandırılması esastır. Yıllık izne ayrılan personele kullanacağı izin gün sayısına bakılmaksızın istediği takdirde yılda 1 defaya mahsus olmak üzere 1 brüt maaş tutarında ve 6 eşit taksitle geri ödemeli izin avansı verilir. Yıllık ücretli izin kullanmakta iken hastalık nedeniyle sıhhi istirahat raporu alınması halinde yıllık ücretli izin rapor süresi kadar uzatılır. Teşekkülce kabul edilebilecek mücbir bir sebebe dayanmaksızın izni bittiği halde göreve başlamayan personel müstafi sayılır." hükmüne yer verilmiş bulunmaktadır.
Yukarıda mezkur yönetmelik maddeleri hükümlerinden de anlaşılacağı gibi 233 Sayılı KHK'ya tabi kurumların personelinin izinleri ve bu kapsamda ücretli izinlerinin nasıl ve hangi hallerde verileceği tadadi bir şekilde düzenlendiği, bu izinler arasında da refakat iznine yer verilmediği açık olup izinlerle ile ilgili bu düzenleme dışında başka bir mevzuatın uygulanmasına yer olmadığından davalı idarece tesis edilen işlemde mevzuata aykırılık, itiraza konu mahkeme kararında ise mevzuata uyarlık bulunmamaktadır.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, itirazın kabulüyle itiraza konu idare mahkeme kararının bozulmasına, davanın reddine, mahkeme aşamasında davacı tarafından yapılan ve aşağıda dökümü gösterilen 235,45 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, itiraz aşamasında davalı idarece yapılan 164,70 TL yargılama gideri ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1090,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, yersiz alınan 113,90 TL temyiz yoluna başvuru harcının isteği halinde, posta gideri avansından artan miktarın karar kesinleştiğinde itiraz talebinde bulunana iadesine, 2577 Sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi gereği uygulanmasına devam olunan mülga 54. maddesi uyarınca kararın tebliğini izleyen günden itibaren on beş (15) gün içinde Ankara Bölge İdare Mahkemesinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)