(4458 S. K. m. 211) (2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı şirket adına tescilli 12.06.2014 günlü IM032391 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin, 2010/1 sayılı İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğle öngörülen birim kıymete göre beyan edilmesi üzerine tahakkuk ettirilerek ödenen gümrük, ilave gümrük ve katma değer vergilerinin, eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının faiziyle birlikte iadesi istemiyle Gümrük Kanununun 211. maddesi kapsamında yapılan başvurunun reddine dair Gümrük Müdürlüğü kararına vaki itirazın reddine ilişkin 19.08.2016 tarih ve 17 sayılı Uludağ Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü kararının yukarıda anılan beyannameye ilişkin kısmının iptali ile ödenen 5.860,58-TL'nin faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın; serbest dolaşıma giriş beyannamesine konu eşya için Tebliğde belirtilen kıymet, eşyanın, Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığı dolayısıyla ortada kanunen ödenmesi gereken herhangi bir vergi bulunmadığından gözetim önlemlerinin yanlış uygulanması suretiyle davacı şirketten fuzulen tahsil edildiği açık olan gümrük vergilerinin faiziyle birlikte geri verilmesi istemi üzerine tesis edilen davalı idare işlemini onayan Bölge Müdürlüğü işleminin iptali ile fazladan ödenen tutarın geri verilmesi gerektiği, bu ilişkinin borçlusu tarafından alacaklısına, paranın tasarrufundan yoksun kalınan süre için; 1'inci maddesinde Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanununa göre faiz ödenmesi gereken hallerde hangi oranda faiz ödeneceğini düzenleyen, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüd Faizine İlişkin Kanun hükümlerine göre faiz ödenmesi gerektiğinden davacı şirkete dava tarihinden itibaren faiz ödenmesi gerektiği gerekçesiyle kabulüne ilişkin 31/01/2017 gün ve E:2016/1502; K:2017/206 sayılı Bursa 1. Vergi Mahkemesi Hakimliği kararının; yöntem ve yasaya aykırılık taşıdığı, ithalatın yapıldığı tarihte geçerli bulunan İthalatta Gözetim Uygulaması Genel Tebliği ile belirlenen referans kıymetine uygun beyanda bulunularak tahakkuk eden vergilerin tahsil olunduğu, referans fiyatın benimsenmesinin seçimlik bir hak olduğu, davacının referans fiyatı esas almasının zorunlu bulunmadığı, davacının bu yolla gümrük idaresinin kıymet araştırması yapmasını engellemeyi amaçladığı, gözetim tebliği ile belirlenen eşik kıymet üzerinden beyanda bulunularak ödenen vergilerin geri verilmesinin mümkün bulunmadığı gibi faiz verilmesinin de düşünülemeyeceği belirtilerek davanın reddi gerektiği iddialarıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. Maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca istinaf yoluyla kaldırılmasına ve davanın reddi yolunda karar verilmesi isteminden ibarettir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Yöntem ve Yasaya uygun nitelik taşıyan Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı istinaf başvurusunun reddi gerektiği yolundadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Beşinci Vergi Dava Dairesince, dava dosyasında ki tüm bilgi ve belgeler ile davalı idarenin istinaf başvuru dilekçesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca işin gereği görüşüldü:
Açıklanan nedenlerle istinaf başvurusuna konu Bursa 1. Vergi Mahkemesi Hakimliği'nin 31/01/2017 gün ve E:2016/1502; K:2017/206 sayılı kararında Kanunun 45/4. Maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı anlaşıldığından ve başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddialar da söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediğinden aynı kanunun 45/3. Maddesi uyarınca istinaf başvurusunun REDDİNE, istinaf aşamasında yapılan 71,30-TL yargılama giderinin istinaf başvurusunda bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin hükmün kesinleşmesinden sonra taraflara iadesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, temyizi kabil olmamak üzere kesin olarak 26/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)