(4458 S. K. m. 211) (2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı adına tescilli 19.07.2014 tarih ve IM039806 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin, 2010/1 sayılı İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğle öngörülen birim kıymete göre beyan edilmesi üzerine tahakkuk ettirilerek ödenen gümrük vergisi, ilave gümrük vergisi ve katma değer vergisinin, eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının yasal faiziyle birlikte iadesi yönünde Gümrük Kanunu'nun 211.maddesi kapsamında yapılan başvurunun reddine ilişkin Gümrük Müdürlüğü kararına vaki itirazın reddine dair 19.08.2016 tarih ve 2016/17 sayılı Uludağ Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü kararının yukarıda anılan beyana ilişkin kısmının iptali ile ödenen 5.636,36-TL'nin gecikme faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davanın; davacı şirketin beyannamenin tescilinden itibaren üç yıllık zaman aşımı süresi dolmadan, Gümrük Kanunu'nun öngördüğü prosedüre uygun olarak idari karar tesis ettirmek suretiyle geri verme istemine konu ettiği fuzulen ödenen gümrük vergileri, eşyanın beyan edilen birim kıymetinin ihracatçıya ödenen gerçek kıymet olmadığı yönünde davalı idarece yapılmış bir tespite dayanmamakta olup, ihtilafın, gözetime tabi olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan eşyanın, salt gözetim kıymet farkı nedeniyle yüksek beyan edilen birim kıymete göre hesaplanan fazla gümrük vergilerine ilişkin olduğu nazara alındığında; serbest dolaşıma giriş beyannamesine konu eşya için Tebliğde belirtilen kıymet, eşyanın, Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığı dolayısıyla ortada kanunen ödenmesi gereken herhangi bir vergi bulunmadığından gözetim önlemlerinin yanlış uygulanması suretiyle davacı şirketten fuzulen tahsil edildiği hukuki ihtilafı gerektirmeyecek kadar açık olan gümrük vergilerinin geri verilmesi istemi üzerine tesis edilen davalı idare işlemini onayan Başmüdürlük işleminin iptali ile fazladan ödenen tutarın geri verilmesi gerektiği gerekçesiyle kabulüne ilişkin 14/02/2017 gün ve E:2016/1464; K:2017/315 sayılı Bursa 1. Vergi Mahkemesi Hakimliği kararının; yöntem ve yasaya aykırılık taşıdığı, Usule ilişkin olarak; davanın süresinde olmadığı, esasa ilişkin olarak; davacı tarafından, ithalatın yapıldığı tarihte geçerli bulunan İthalatta Gözetim Uygulaması Genel Tebliği ile belirlenen referans kıymetine uygun beyanda bulunularak tahakkuk eden vergilerin tahsil olunduğu, referans fiyatın benimsenmesinin seçimlik bir hak olduğu, dolayısıyla bu fiyatın esas alınmasının zorunlu olmadığı, beyan edilen kıymetin referans kıymetten düşük olmaması sebebiyle kıymet araştırmasına gidilmediği, davacının kendi beyanına ile gümrük idaresinin kıymet araştırması yapmasını engellediği, ödenen vergilerin geri verilmesi mümkün olmadığı gibi faiz isteminin de yerinde olmadığı iddialarıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. Maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca istinaf yoluyla kaldırılmasına ve davanın reddi yolunda karar verilmesi isteminden ibarettir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Yöntem ve Yasaya uygun nitelik taşıyan Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı istinaf başvurusunun reddi gerektiği yolundadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Beşinci Vergi Dava Dairesince, dava dosyasında ki tüm bilgi ve belgeler ile davalı idarenin istinaf başvuru dilekçesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca işin gereği görüşüldü:
Açıklanan nedenlerle istinaf başvurusuna konu Bursa 1. Vergi Mahkemesi Hakimliği'nin 14/02/2017 gün ve E:2016/1464; K:2017/315 sayılı kararında Kanunun 45/4. Maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı anlaşıldığından ve başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddialar da söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediğinden aynı kanunun 45/3. Maddesi uyarınca istinaf başvurusunun REDDİNE, istinaf aşamasında yapılan 71,30-TL yargılama giderinin istinaf başvurusunda bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin hükmün kesinleşmesinden sonra taraflara iadesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, temyizi kabil olmamak üzere kesin olarak 26/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)