(2577 S. K. m. 54) (442 S. K. Ek. m. 17)
İSTEMİN ÖZETİ: …… Köyünde Geçici Köy Korucusu (GKK) olarak bir süre çalıştıktan sonra görevine son verilen davacının, Köy Kanunu'nun (6353 sayılı Kanun'la eklenen) geçici 2'nci maddesinin ikinci fıkrasının delâletiyle aynı Kanun'un (5673 sayılı Kanun'la eklenen) ek 17'nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tazminat hakkından yararlandırılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin 19.03.2015 tarih ve 15 sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davada; Mardin 1. İdare Mahkemesi'nce verilen 28/10/2015 gün ve E: 2015/2588, K: 2015/2513 sayılı "dava konusu işlemin iptaline" ilişkin kararın itirazen incelenmesi sonucunda Gaziantep 4. İdari Dava Dairesi'nin 23/02/2017 tarih ve E:2016/3055, K:2017/242 sayılı "itirazın reddine, mahkeme kararının onanmasına" ilişkin kararın; usul ve yasaya aykırı olduğu, davacının disiplin hükümlerine aykırı bir eyleminden dolayı görevine son verildiği, bu nedenle de tazminat hakkının bulunmadığı ileri sürülerek düzeltilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Gaziantep Dördüncü İdari Dava Dairesi'nce, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelendikten sonra, davalı idarenin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre kararın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep 4. İdari Dava Dairesi'nin 23/02/2017 tarih ve E:2016/3055, K:2017/242 sayılı karar kaldırılarak işin esası incelendi;
Dava; ….. Köyünde Geçici Köy Korucusu (GKK) olarak bir süre çalıştıktan sonra görevine son verilen davacının, Köy Kanunu'nun (6353 sayılı Kanun'la eklenen) geçici 2'nci maddesinin ikinci fıkrasının delâletiyle aynı Kanun'un (5673 sayılı Kanun'la eklenen) ek 17'nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tazminat hakkından yararlandırılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin 19.03.2015 tarih ve 15 sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
442 sayılı Köy Kanunu'nun işlem tarihinde yürürlükte olan ek 17'nci maddesinde, "5 55 yaşını doldurup onbeş yıldan az hizmeti olan veya 55 yaşını doldurmamış olan geçici köy korucularından; sağlık ve idarî nedenlerle görevine son verilenler ile ölenlere (55 yaşını doldurmamış olmakla birlikte onbeş yıl veya daha fazla hizmeti bulunanlardan görevleri ile ilişikleri devam etmekte iken vefat edenler hariç), 20.000 gösterge rakamının memur aylıklarına uygulanan aylık katsayısı ve hizmet yılı ile çarpımı sonucunda bulunacak miktarda tazminat ödenir. 55 yaşını doldurmadan kendi istekleri ile görevlerinden ayrılan geçici köy korucularına, hizmet sürelerine bakılmaksızın 20.000 gösterge rakamının memur aylıklarına uygulanan aylık katsayısı ve hizmet yılı ile çarpımı sonucunda bulunacak miktarda tazminat ödenir. Tazminat hesabında bir yıldan az olan hizmet süresi bir yıl kabul edilir. Bir tam yılı aşan süreler için; ay kesirleri tam ay sayılmak suretiyle bu süre ile orantılı ödeme yapılır. Vefat eden geçici köy korucularının hak ettiği tazminat kanunî mirasçılarına ödenir. Verilecek tazminat tutarından herhangi bir vergi ve kesinti yapılmaz. Ek 16 ncı madde uyarınca aylık bağlanan veya disiplin hükümlerinin uygulanması sonucu görevlerine son verilen geçici köy korucularına bu madde hükümlerine göre tazminat ödenmez..." hükmüne yer verilmiştir.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacının, adam öldürmek suçunu işlediğinden bahisle Geçici Köy Korucusu Yönetmeliği hükümleri doğrultusunda 23/02/2000 tarihli Valilik onaylı işlem ile görevine son verildiği anlaşılmaktadır.
Yukarıda aktarılan mevzuata göre; 55 yaşını doldurmadan GKK görevine sağlık ve idarî nedenlerle son verilenler ile istifa edenlerin tazminat hakkının bulunduğu, sağlık ve idarî nedenler kapsamı dışında görevine son verilenlerin tazminat hakkının bulunmadığı açıktır.
Dava konusu olayda; davacının 23/02/2000 tarihli valilik onayı ile görevine son verildiği, işbu işlemin disiplin cezası mahiyetinde olduğu ve yargı yoluna başvurulmayarak kesinleştiği, görevine son verilme işleminin idari bir nedenle gerçekleştirilmediği görülmekle, davacının görevinin sona erdirilmesi nedeniyle herhangi bir tazminat hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, davacının başvurusunun reddine yönelik işlemde hukuka aykırılık, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen mahkeme kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesine uygun bulunan davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulüne, Gaziantep 4. İdari Dava Dairesi'nin 23/02/2017 tarih ve E:2016/3055, K:2017/242 sayılı kararın kaldırılmasına, Mardin 1. İdare Mahkemesi'nce verilen 28/10/2015 gün ve E: 2015/2588, K: 2015/2513 sayılı kararın bozulmasına, davanın reddine, aşağıda dökümü yapılan 98,50-TL ilk aşama yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, itiraz ve karar düzeltme aşamasında davalı idarece yapılan toplam 146,10-TL yargılama gideri ile kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 990,00-TL avukatlık ücretinin davacı tarafından davalı idareye ödenmesine, davalı idarenin harçtan muaf olması nedeniyle itiraz aşamasında tahsil edilmeyen 75,50-TL itiraz harcının 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davacıdan tahsili için Mahkemesince ilgili birime müzekkere yazılmasına, posta giderinden artan kısmın mahkemesince ilgili taraflara re'sen iadesine, kararın taraflara tebliğine, 28/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)