(2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı şirket tarafından; İstanbul İli .... İlçesi, İkitelli-2 Mahallesi 1343 Ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın satış işlemleri nedeniyle şirket adına tanzim edilen 23.07.2015 tarih ve 20150723135030000307 sayılı vergi/ceza ihbarnamesi içeriği olan, 01-12/2014 dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı tapu harcı tarhiyatının iptali istemiyle açılan davanın; 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkındaki Kanun ve 775 sayılı Gecekondu Kanunu gereğince harçtan müstesna olduğu belirlenen inşaatların satışı nedeniyle davacı adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı tapu harcında yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabulüne ilişkin 28/12/2016 gün ve E:2016/2161; K:2016/2801 sayılı İstanbul 1. Vergi Mahkemesi kararının; yöntem ve yasaya aykırılık taşıdığı, davalı idare tarafından; 775 sayılı Kanun, 6306 sayılı Kanun ve 492 sayılı Kanun gereği, alınacak tapu harcından muafiyetin ancak tapuda hak sahiplerince yapılan işlemin ilk satış olması durumunda söz konusu olacağı, anılan kanunlar kapsamında bulunan tüm taşınmazların tapu harcından muaf olmasının söz konusu olamayacağı, tapuya tescil edilen taşınmazların üçüncü kişilere satışında tapu harcının hesaplanarak taşınmazı iktisap eden kişilerden tahsili gerektiği, yapılan tarhiyatın ve kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu iddialarıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. Maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca istinaf yoluyla kaldırılmasına ve davanın reddi yolunda karar verilmesi isteminden ibarettir.
SAVUNMANIN ÖZETİ : Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Beşinci Vergi Dava Dairesince, dava dosyasında ki tüm bilgi ve belgeler ile davalı idarenin istinaf başvuru dilekçesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca işin gereği görüşüldü:
Açıklanan nedenlerle istinaf başvurusuna konu İstanbul 1. Vergi Mahkemesi Hakimliği'nin 28/12/2016 gün ve E:2016/2161; K:2016/2801 sayılı kararında Kanunun 45/4. Maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı anlaşıldığından ve başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddialar da söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediğinden aynı kanunun 45/3. Maddesi uyarınca istinaf başvurusunun REDDİNE, istinaf aşamasında yapılan 36,00-TL yargılama giderinin istinaf başvurusunda bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin hükmün kesinleşmesinden sonra taraflara iadesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, temyizi kabil olmamak üzere kesin olarak 11.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)