(2577 S. K. m. 45, 46)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından, 2016/5 dönemine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen özel tüketim vergisi (ÖTV) beyannamesi üzerinden 15.06.2016 tarih ve 20160615014070000046 sayılı tahakkuk fişi ile tahakkuk ettirilen özel tüketim vergisinin iptali istemiyle açılan davanın, "...davacı tarafından üretilen okey, tavla, satranç, kızma birader, tombala v.b. oyunlar 4760 sayılı Kanuna ekli (olay tarihinde yürürlükte bulunan) (IV) sayılı listedeki 95.04 numaralı Gümrük Tarife İstatistik Pozisyonunda yer alan mallar kapsamında yer aldığından davacı şirket tarafından üretimi ve ticareti yapılan okey, tavla, satranç, kızma birader, tombala v.b. oyun malzemelerinin takım halinde veya münferit olarak teslimlerinin % 20 oranında özel tüketim vergisine tabi tutularak davacı adına 2016/5 dönemi ihtirazi kayıtla verilen ÖTV beyannamesine istinaden düzenlenen tahakkuk fişi ile tahakkuk ettirilen özel tüketim vergisinde ve damga vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı..." gerekçesiyle, reddi yönünde verilen İstanbul 9. Vergi Mahkemesi'nin 08/06/2017 tarih ve E:2016/1728, K:2017/1020 sayılı kararının, davacı tarafından, Özel Tüketim Vergisi Kanun'un 6111 sayılı Kanun'un 87. maddesi ile değişik IV sayılı listesinde, 95.04 numaralı GTİP'e dahil olan 'Lunaparklar benzeri yerler için oyun eşyası, tilt makinası, bilardo, kumarhane oyunları için özel masalar, salon veya masa oyunları ve otomatik bowling oyun ekipmanları dahil' mallar %20 oranında ÖTV'ye tabi tutulduğu, anılan listenin bu hükmünün lafzından ve genel karakterinden anlaşılacağı üzere, listede kumarhane, kahvehane, eğlence merkezleri gibi ticari niteliği olan yerlerde kullanılmak üzere üretilen ürünlerin sınıflandığının anlaşıldığı; okey, satranç v.b. gibi ürünler sadece bu yerlerde kullanılan ürünler olmayıp, günlük kullanım için de üretilip satılabildiği; dolayısıyla, ihtilaf konusu ürünlerin kumarhane, kahvehane, eğlence merkezleri gibi yerlerde kullanılmak üzere üretilip satılmadığı, bu yönünde bir tespit yapılmaksızın ihtirazi kaydın kabul edilmemesi suretiyle yapılan tahakkukun hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek istinaf yoluyla kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istenilmektedir.
CEVAP DİLEKÇESİNİN ÖZETİ: Cevap dilekçesi verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren İstanbul Bölge İdare Mahkemesi İkinci Vergi Dava Dairesi'nce; dosyadaki belgeler incelenip istinaf başvurusu hakkında gereği görüşüldü:
2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine başvurulabileceği; 2. fıkrasında, istinafın, temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu; 3. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar vereceği, karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkünse gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı vereceği; 4. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vereceği, bu halde bölge idare mahkemesinin işin esası hakkında yeniden bir karar vereceği; 6. fıkrasında da, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu hükme bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunda ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi-belgeler kapsamında, ortada, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, istinaf başvurusunun reddine, aşağıda ayrıntısı gösterilen ve istinaf başvurusu aşamasında yapılan 131,30-TL tutarındaki yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, ayrıca 31,40-TL maktu karar harcının davalı idarece davacıdan tahsiline, artan posta avanslarının Mahkemesince yatıran tarafa iadesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, dava konusu tutar 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46/b bendinde düzenlenen parasal sınırı aşmadığından, aynı Yasanın 45/6. maddesi uyarınca kesin olarak 29.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)