(2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı adına tescilli 05.06.2014 tarih ve IM124308 sayılı, sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin, 2009/7 sayılı İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ öngörülen gözetim kıymet kriterine göre beyan edilmesi üzerine tahakkuk ettirilerek fazladan ödenen 17.015-TL katma değer vergisi, 33.235-TL ilave gümrük vergisi ve 13.290-TL gümrük vergisinin geri verilmesi istemiyle "geri verme veya kaldırma başvurusu formu'yla Halkalı Gümrük Müdürlüğüne yapılan başvurunun 10.10.2016 tarih 2034 sayılı karar ile reddedilmesine dair Halkalı Gümrük Müdürlüğü işlemine karşı İstanbul Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğüne yapılan 25.10.2016 tarih 19664679 sayılı itirazın İstanbul Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü'nün 21.12.2016 tarih 2016/253 sayılı kararı ile reddi işleminin iptali ve ödenen vergilerin yasal faizi ile birlikte iadesi istemiyle açılan davanın; beyan edilen pozisyon için Gözetim Uygulaması nedeniyle ibraz edilen gözetim belgesinde yer alan kıymetin, Gümrük Kanununun sözü edilen hükümlerine göre belirlenmiş gerçek kıymeti olmaması karşısında, gözetim belgesindeki kıymetin altında beyan edilmiş olması halinin, eşyanın kıymetinin noksan beyan edilmiş olması olarak değerlendirilmesi olanaklı olmadığı, nitekim Danıştay 7.Dairesi'nin öteden beri istikrarlı biçimde uygulana gelen içtihadı da bu yolda olduğu, uyuşmazlıkta, iade istemine konu gümrük ve katma değer vergilerinin gözetim belgesinde yer alan kıymete göre tahsil edildiği tartışmasız olup, anılan belgeye dayanılarak eşyanın gümrük vergisine esas kıymetinin belirlenmesinde, dolayısıyla vergi tahakkuk ve tahsilinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kabulüne ve fazladan alınan gümrük vergisi, ilave gümrük vergisi ile katma değer vergisinin tahsil edildiği tarihten itibaren 3095 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine ilişkin 28/04/2017 gün ve E: 2017/189, K: 2017/966 sayılı İstanbul 8. Vergi Mahkemesi kararının; yöntem ve yasaya aykırılık taşıdığı, İstanbul Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü kararına karşı firma tarafından tek bir dava açılması gerekirken muhtelif tarih ve sayılı beyannamelerin her biri için ayrı dava açıldığı öncelikle bu davaların Gümrük Kanunun 232/2 fıkrası ve Gümrükler Genel Müdürlüğünün 2013/38 sayılı Genelgesinin "cezaların karara bağlanması" başlıklı 14. Maddesi ve Gümrük Yönetmeliğinin 490/3.fıkrası uyarınca birleştirilmesi gerektiği, davacı şirket adına tescilli serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın ithalatta gözetim uygulamasının tabi olduğu ve kayıt belgesinden kaynaklanan farkın beyannamede "gözetim farkı yurtdışı gider"den beyan edilerek ihtirazi kayıtsız şekilde ödenerek ithalat işlemlerinin tamamlandığı, tahakkukların İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin 2009/7 sayılı Tebliğ ve 2012/3 sayılı Genelge çerçevesinde olduğu, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 211. maddesi uyarınca iade istemine konu olabilmesi için, yanlışlıkla alındığı veya fuzulen tahsil olunduğu hususunun açık olması gerektiği, bir eşyanın belli kıymetin altında ithal edilmek istenilmesi durumu için öngörülen "gözetim belgesi" ibrazı zorunluluğunun yasal dayanağı bulunduğu iddialarıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. Maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca istinaf yoluyla kaldırılmasına ve davanın reddi yolunda karar verilmesi isteminden ibarettir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Beşinci Vergi Dava Dairesince, dava dosyasında ki tüm bilgi ve belgeler ile davalı idarenin istinaf başvuru dilekçesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca işin gereği görüşüldü:
Açıklanan nedenlerle istinaf başvurusuna konu İstanbul 8. Vergi Mahkemesi'nin 28/04/2017 gün ve E: 2017/189, K: 2017/966 sayılı kararında Kanunun 45/4. Maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı anlaşıldığından ve başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddialar da söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediğinden aynı kanunun 45/3. Maddesi uyarınca istinaf başvurusunun REDDİNE, istinaf aşamasında yapılan 53,00-TL yargılama giderinin istinaf başvurusunda bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin hükmün kesinleşmesinden sonra taraflara iadesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, temyizi kabil olmamak üzere kesin olarak 19/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)