(2577 S. K. m. 45, 49) (193 S. K. m. 18, 94)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacının Süleymaniye Yazma Eserler Kütüphanesi'ne 41.050,00 TL bedelle satmış olduğu 35 eser nedeniyle yapılan ödemeden toplam 7.367,65 TL gelir ve damga vergisi kesilmesine ilişkin işlemin iptali ve kesilen tutarın iadesi istemiyle açılan davanın reddine karar veren İstanbul 4. Vergi Mahkemesi'nin 28/02/2017 tarih ve E:2016/1295, K:2017/546 sayılı kararının hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinaf isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren İstanbul Üçüncü Vergi Dava Dairesince işin gereği görüşüldü:
İstinaf başvurusu, davacının Süleymaniye Yazma Eserler Kütüphanesi'ne 41.050,00 TL bedelle satmış olduğu 35 eser nedeniyle yapılan ödemeden toplam 7.367,65 TL gelir ve damga vergisi kesilmesine ilişkin işlemin iptali ve kesilen tutarın iadesi istemiyle açılan davanın reddine karar veren Vergi Mahkemesi kararının kaldırılması istemine ilişkindir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. ve 49. maddelerinde; “Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, hukuka aykırı karar verilmesi ve usul hükümlerine uyulmamış olması” kararın kaldırılması nedenleri olarak belirlenmiştir.
Dosyadaki belgelerin incelenmesinden; istinafa konu kararın damga vergisi kesintisinden kaynaklanan kısmında 2577 sayılı Yasa’nın 45. ve 49.maddelerinde sayılan kararın kaldırılmasını gerektiren nedenlerin bulunmadığı ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddiaların da kararın buna ait kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte olmadığı sonucuna varılmıştır.
İstinaf başvurusunun gelir vergisi kesintisine ilişkin kısmına gelince;
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94.maddesinde sayılan kurumların maddenin 1.fıkrası uyarınca hizmet erbabına yapmış oldukları ücret ve ücret sayılan ödemeler ile 2.fıkrasın uyarınca da, yaptıkları serbest meslek işleri dolayısıyla bu işleri icra edenlere yapılan ödemelerden a) 18.madde kapsamına giren serbest meslek işleri dolayısıyla yapılan ödemelerden kanunda belirlenen oranlarda gelir vergisi tevkif edileceği belirtilmiştir.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun sözü edilen 18.maddesinde ise; müellif, mütercim, heykeltıraş, hattat, ressam, bestekar, bilgisayar programcısı ve mucitlerin ve bunların kanuni mirasçılarının şiir, hikaye, roman, makale, bilimsel araştırma ve incelemeleri, bilgisayar yazılımı, röportaj, karikatür, fotoğraf, film, video bandı, radyo ve televizyon senaryo ve oyuncu gibi eserlerini gazete, dergi, bilgisayar ve internet ortamı, radyo, televizyon ve videoda yayınlamak veya kitap, cd, disket, resim, heykel ve nota halindeki eserleri ile ihtira beratlarını satmak veya bunlar üzerindeki mevcut haklarını devir temlik etmek veya kiralamak suretiyle elde ettikleri hasılat gelir vergisinden müstesna olduğu düzenlenmiştir.
Anılan düzenlemeler uyarınca, işçi ücretleri ile serbest meslek erbabına yapılan ödemelerden, bunların gelir vergisine mahsuben vergi tevkifatı yapılabilecek, 193 sayılı Kanunun 18.maddesine giren hallerde ise beyan üzerine vergiler değil, tevkif yoluyla vergilendirmeyle yetinilecektir.
Ancak, dava konusu olay anılan yasal düzenlemelerdeki koşullarla örtüşmemektedir. Yani davacının müellif başkaları olan, kendi eseri olmayan el yazma eserleri ilgili kuruma satmış olup, davacının üniversitede sürekli öğretim üyesi olduğu da dikkate alındığında, bu işlem karşılığı elde edilen kazanç işçi ücreti olmadığı gibi, serbest meslek kazancına girmemektedir.
Bu itibarla, dava konusu olayda davacının elde etmiş olduğu kazancın anılan yasa hükümleri kapsamında gelir vergisi tevkifatına tabi tutulmasına hukuken olanak bulunmadığından, mahkeme kararının buna ait kısmında hukuki isabet görülmemiştir.
Öte yandan, davacı vekili tarafından dava dilekçesinden ayrı olarak sonradan verilen 25.02.2016 havale tarihli dilekçesi ile faize hükmedilmesi talebinde bulunulmuş ise de, davanın genişletilmesi yasağı kapsamında giren bu talep dikkate alınmamış olup, iş bu iptal kararının tebliği üzerine süresinde açılacak ayrı bir davaya konu edilmesine hukuken engel bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, istinaf başvurusunun damga vergisine ilişkin kısmının reddine, istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle İstanbul 4. Vergi Mahkemesi'nin 28/02/2017 tarih ve E:2016/1295, K:2017/546 sayılı kararının gelir vergisine ilişkin kısmının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüyle davacıdan kesilen gelir vergisinin kaldırılarak davalı idarece davacıya iadesine, aşağıda dökümü yapılan 243,90-TL tutarındaki yargılama giderinin 230,00 TL'si ile davacı vekili lehine takdir olunan 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalı tarafından davacıya ödenmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, davacıdan 31,40 TL karar harcı alınmasına, harcın tahsili için İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına harç tahsil müzekkeresi yazılmasına, kararın taraflara tebliği için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi. (¤¤)