(2577 S. K. m. 45, 46) (6100 S. K. m. 323)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından, 2009 hesap döneminde kurum aktifine 150.000,00 TL maliyet bedeli ile kaydedilen üç katlı fabrika binası ve arsasının, 2012 hesap döneminde 351.380,00 TL bedelle mükellef kurum yönetici ortağı ..... .....'na satılması neticesinde, satış tarihine kadar birikmiş 21.000,00 TL amortisman tutarı dikkate alınmaksızın hesaplanan gayrimenkul satış karının (201.380,00 TL) %75'inin (151.035,00 TL), şartları oluşmadığı halde 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5. maddesi 1/e bendi kapsamında kurumlar vergisinden istisna olduğu kabul edilerek kurum kazancına dahil edilmediğinden bahisle adına 2012/7-9 dönemi kurumlar geçici vergisi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davanın; taşınmaz satışından elde edilen satış karının istisnadan yararlanan kısmının, 2012 hesap döneminde özel bir fon hesabına alındığının vergi inceleme elemanınca da kabul edilmiş olması, mükellef tarafından fon hesabına alınan bu tutarın, kurumun mali bünyesini güçlendirilmek yerine transfer fiyatlandırması yolu ile örtülü olarak dağıtıldığına ve istisnadan yararlanılabilmesi için gereken diğer şartların oluşmadığına veya sonradan kaybedildiğine dair herhangi bir tespitte bulunulmamış olması nedeniyle, fon hesabına alınma işleminin, satışın yapıldığı yılı izleyen hesap döneminin başından itibaren kazancın beyan edildiği döneme ait kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği tarihe kadar yapılmadığı ve söz konusu satışın, kurumun mali bünyesini güçlendirilmek yerine şirket ortağına transfer fiyatlandırması yolu ile örtülü kazanç dağıtma gayesi güttüğü gerekçesiyle yeniden düzenlenen kurumlar geçici vergisi beyanlarına istinaden davacı adına dava konusu cezanın kesilmesinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle kabulüne karar veren Bursa 1. Vergi Mahkemesi Hakimliği'nin 13/09/2017 tarih ve E:2016/1829, K:2017/1277 sayılı kararının davalı idare tarafından; davacı şirketin 2012 hesap döneminde gayrimenkul satışı nedeniyle hesapladığı karın %75'lik kısmını kurum kazancına dahil etmemesi, özel bir fona alınma işlemini 2013 hesap döneminin başından kurumlar vergisi beyannamesi verildiği tarihe kadar yapmak yerine satışın yapıldığı hesap döneminde yapması ve satışın nedeninin ilişkili kişi ortağa transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtmak olması nedeniyle istisnadan yararlanamayacağı, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla istinaf yoluyla kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf başvurusunda bulunulmaktadır.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Davalı idarenin istinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Dördüncü Vergi Dava Dairesi'nce; dava dosyası incelenerek davalı idarece yapılan istinaf başvurusu hakkında işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 1.fıkrasında; idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine başvurulabileceği; 3. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar vereceği, karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkünse gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı vereceği; 4.fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vereceği, bu halde bölge idare mahkemesinin işin esası hakkında yeniden bir karar vereceği; 6.fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46.maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir hükümleri yer almaktadır.
Dava dosyasının incelenmesinden; istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddiaların da kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3.maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323.maddesi uyarınca başvuru aşamasında yapılan 64,30 TL yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin Mahkemesince taraflara iadesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/6.maddesi uyarınca kesin olarak, 10.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)