BAŞVURUNUN KONUSU: Kuyumculuk yapan davacının POS cihası kullanmak suretiyle ikrazatçılık yaptığının hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporlarıyla belirlendiğinden bahisle re'sen takdir edilen matrahtan 2011/1 ila 12 dönemlerine ilişkin olarak salınan üç kat vergi ziyaı cezalı banka muameleleri vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada; davacının 2009, 2010, 2011 ve 2012 yılları hesaplarının POS tefeciliği yönünden tam incelenmesi neticesinde hakkında tanzim olunan 24.03.2014 tarih ve 2014-A-917/5 sayılı vergi tekniği raporuyla, davacının adına kayıtlı POS cihazlarını amacı dışında kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla kullandığının, bunun karşılığında faiz komisyon geliri elde ettiğinin ve elde ettiği komisyon gelirini vergi dairesine bildirmeyerek kayıt ve beyan dışı bıraktığının tespiti üzerine, kayıt ve beyan dışı bıraktığı tespit edilen tutar üzerinden dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı, davacı hakkında düzenlenen 24.03.2014 tarih ve 2014-A-917/5 sayılı vergi tekniği raporu ve eklerinin incelenmesinden; mükellefin ..... adresinde 09.07.2007 tarihinden itibaren kuyumculuk faaliyeti ile uğraşmakta iken 20.08.2012 tarihi itibariyle işini terkettiği, Gelir İdaresi Başkanlığı Yönetim Bilgi Sistemi kayıtlarına göre; mükellefin 2009 yılı brüt satışları 14.783.634,78-TL iken bunun 14.555.387,99-TL'lik kısmının POS cihazı hasılatı olduğu, 2010 yılı brüt satışları 7.988.594,63-TL iken bunun 7.394.858,03-TL'lik kısmının POS cihazı hasılatı olduğu, 2011 yılı brüt hasılatı 3.637.518,88-TL iken bunun 2.512.956,57-TL'lik kısmının POS cihazı hasılatı olduğu, 2012 yılı brüt hasılatı 3.700.474,41-TL iken bunun 3.465.423,78-TL'lik kısmının POS cihazı hasılatı olduğu, mükellefin altın alışlarının 2009 yılında %99'unu, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında ise %95'ini zati eşyasını satan nihai tüketicilerden gider pusulası ile yapılan alışlarının oluşturduğu, altın borsasına kayıtlı firmalardan faturalı altın alışlarının ise %5 düzeyinde olduğunun tespit edildiği, gerçekleştirilen altın alış ve satışlarının büyük çoğunluğunun aynı kişiler ile yapıldığı, adına altın satış faturası ve gider pusulası düzenlenen kişilerin listesi karşılaştırıldığında listede yer alan kişiler arasında çok sayıdaki kişiye yıllık olarak yüksek tutarda hem satış hemde alış belgeleri düzenlendiği, aynı kişilere aynı ay ve yıl içerisinde hem alış hemde satış belgesi düzenlendiği, mükellefin POS cihazı ile satış yaptığı ve gider pusulası ile altın aldığı kişiler arasından sondaj usulüyle seçilen on iki kişinin ifadesine başvurulduğu, alınan ifadelerde özetle; dört kişinin, kredi kartıyla nakit almak istediklerinde altın verildiğini ve aynı altını bir saat sonra %2 veya %3 oranında düşük bedelle geri vererek nakit para aldıkları, dört kişinin, kredi kartıyla %2, %3 veya %3,5 komisyonla nakit para aldıkları, iki kişinin, kredi kartıyla borç almak istediklerinde geri alma garantisi ile kendisine altın verildiğini, kredi kartı ile aldığı altını tarif edilen kuyumcuya teslim edip nakit paralarını aldıkları, bir kişinin, kredi kartıyla bazen altın bazen de nakit para aldığını, bu işlem karşılığında %3, %3,5 oranında komisyon ödediği şeklinde beyanda bulunduğu, mükellefe adına kayıtlı POS cihazlarından şahsına veya yakın akraba ve tanıdıklarına ait kredi kartlarından mal teslimi veya hizmet ifası olmaksızın herhangi bir çekiş yapılıp yapılmadığının sorulduğu, mükellefin; "adıma kayıtlı POS cihazlarından kendime, akrabalarıma ve tanıdıklarıma çekiş yapılmamıştır." şeklinde cevap verdiği, mükellefe pos cihazından yapılan satışlar için bankalara ne kadar komisyon ödediğinin, komisyon giderinin altın satış fiyatlarına yansıtılıp yansıtılmadığının sorulduğu ve mükellefin "%1 ile %1,9 arasında değişen oranlarda komisyon ödedim, bankalar tarafından alınan komisyonlar doğal olarak altın satış fiyatlarına yansıtılmıştır." şeklinde cevap verildiği, mükellefin POS cihazı ile altın sattığı kişilerden gider pusulası ile tekrar alış yapması, ifadesine başvurulan alıcıların nakit temin etmek amacıyla mükellefin işyerinde kredi kartlarını kullandıklarını ve aldıkları altını aynı mükellefe geri verdiklerini veya gösterilen kuyumcuya teslim ederek nakit aldıklarını ifade etmeleri, mükellefin altın alışlarının %95'inin tüketicilerden gider pusulası ile alınan altınlardan oluşması hususları birlikte değerlendirildiğinde mükellefin POS cihazlarını amacı dışında kullandığı, herhangi bir mal satışı olmaksızın kredi kartı sahiplerine nakit temin ettiği sonucuna varıldığı, mükellefin pos cihazlarından yapılan çekişleri yasalmış gibi göstermek amacıyla kredi kartından nakit çekim yapan kişiler adına fatura düzenlediği, gerçek olmayan satışlar için düzenlenen satış faturaları nedeniyle bozulacak olan envanter dengesini korumak için de bazı kart sahipleri adına bizzat kendisinin gider pusulası düzenlediği, bazı kart sahiplerini de anlaşmalı olduğu başka kuyumcu ve işyerlerine yönlendirerek gider pusulası düzenlettirdiği, bölgede aynı sektörde faaliyet gösteren ve yüksek pos hasılatı elde eden mükelleflerin Risk Analiz Merkezi tarafından tespit edilerek toplu halde incelemeye sevk edildiği, bu yöntemle bölgede gerçekleştirilen toplam POS tefecilik hasılatının belirlendiği, mükellefin altın toptancılarından faturalı altın alışlarının toplam altın alışlarının %5'ini oluşturduğu, bunun yanında tefecilik faaliyetinin perdelenmesi için kuyumcu dükkanının vitrininde sergilenen altınlar ile vatandaşlar tarafından gelenekler doğrultusunda takı törenleri için hediye amacıyla alınıp satılan altınlarında bulunduğu kabul edilerek bu kapsamda alınıp satılan altın tutarının faturalı altın alışları ile aynı oranda olduğunun değerlendirildiği, dolayısıyla mükellef tarafından gerçekleştirilen kredi kartı satış hasılatının %10'unun gerçek satışlardan oluştuğunun kabul edildiği, POS tefeciliği yapan mükellefler hakkında yapılan incelemelerde ortalama olarak net %2 komisyon geliri elde edildiğinin tespit edildiği, bankalar tarafından pos hasılatından yapılan kesintiler, mükellefin ve alıcıların ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde mükellefin tefecilik faaliyetinden %2 net kar elde ettiğinin kabul edildiği, bu tespit ve değerlendirmelere dayalı olarak da, mükellefin yıllar itibarıyla elde ettiği pos cihazı hasılatlarından bankalara ödenen %1,5 komisyon düşülerek öncelikle komisyon sonrası kart hasılatının tespit edildiği, bu hasılattan gerçek olduğu kabul edilen %10'luk hasılat düşülmek suretiyle tespit edilen faiz geliri üzerinden de %5 oranında banka muameleleri vergisi hesaplanmak suretiyle düzenlenen dava konusu 08.06.2016 tarih 2016/7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17 ve 18 nolu vergi/ceza ihbarnamelerinin, cezalı tarhiyatın dayanağı vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporu da eklenmek suretiyle davacı mükellefe tebliğ edildiği, yukarıda yer verilen tespitler ve dosya kapsamı bilgi ve belgelerin değerlendirilmesinden; davacı mükellefin yıllık brüt satış hasılatlarının tamamına yakınının POS cihazı tahsilatlarından oluştuğu, altın alışlarının %95'inin nihai tüketicilerden gider pusulası ile yapıldığı, gerçekleştirilen altın alış ve satışlarının büyük çoğunluğunun aynı kişiler ile yapıldığı, mükellefin POS cihazı ile satış yaptığı ve gider pusulası ile geriye altın aldığı kişiler arasından sondaj usulüyle seçilen on iki kişinin ifadesine başvurulduğu ve on iki kişinin de komisyon karşılığı doğrudan veya muvazalı işlemler yoluyla nakit para aldıklarını beyan ettikleri görüldüğünden, davacıya ait POS cihazının amacı dışında kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının komisyon karşılığı karşılanmak amacıyla kullanıldığı, envanter dengesini korumak için de gerçek bir mal alış/satışı olmaksızın belge düzenlendiği Mahkemelerince de kabul edildiğinden, bu tespitlerden hareketle davacı adına re'sen tarh olunan 2011/1 ila 12 arası dönemlere ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı banka muameleleri vergisinde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu 2011/1 ila 12 arası dönemlere ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı banka muameleleri vergisinin onanmasına ilişkin olarak Muğla Vergi Mahkemesi Hakimliğince verilen 30/12/2016 gün ve E:2016/728;K:2016/1256sayılı kararın; vergi tekniği raporunun soyut tespitler içerdiği, ifadesi alınan kişilerle husumetinin olduğu, tefecilik yapmadığı, faaliyet alanı dışında faiz karşılığı para vermediği, kredi kartından kredi kullandırmadığı, altın alış satışlarının belgeli olduğu, altın alışlarının bir kısmının ....., ..... firmaları gibi toptancılardan yaptığı, 2009 ila 2012 yılları arasında toplam 6.870 fatura ile satışı yapılan 4.962 adet gider pusulası ile alımı yapılan altının sadece 12 kişinin ifadesine dayalı olarak %90 oranında POS tefeciliğine bağlandığı, hangi faturaların bu kısma girdiği, hangi faturaların altın alımına ilişkin olduğunun orantı yöntemi ile bulunduğu, oysa bu 12 kişiden beşinin gerçekte kendilerinden altın aldığını Noter huzurda ifade ettiği, bankaların kart çekimlerinde %1,9 faiz aldıkları sabit olduğuna göre %2 komisyon için bu miktarda giderin yapılmış olamayacağı, haksız yere suçlandıkları, cezanın üç kat kesilmesinin de hukuka aykırı düştüğü ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Davacı hakkında 2009-2012 yıllarına ilişkin olarak yapılan inceleme sonucu düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporlarıyla yapılan tespitler karşısında davacı taraf iddiaların soyut kaldığı, davacının kredi kartı cihazı yoluyla komisyon karşılığı faiz elde işini mutad meslek halinde sürdürdüğü, yapılan tarhiyat ve kesilen üç kat veri zıyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın yerinde olduğu ve istemin reddinin gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesince işin gereği görüşüldü:
Muğla Vergi Mahkemesi Hakimliğince verilen 30/12/2016 gün ve E:2016/728; K:2016/1256sayılı karar usul ve yasaya uygun olup, kararın kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenle; istinaf başvurusunun reddine, aşağıda gösterilen 137,80-TL yargılama giderinin başvuruda bulunan üzerinde bırakılmasına, 31,40-TL istinaf karar harcının davacıdan tahsiline, yatırılan posta gideri avansından artan miktarın mahkemesince HMK'nun 333. maddesi uyarınca yatırana iadesine, kesin olarak 23/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)