İSTEMİN ÖZETİ: Özbekistan uyruklu olan davacı tarafından, çalışma izni başvurusunun 4817 sayılı Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bendi gereğince reddine ilişkin işleminin iptali istemiyle açılan davada; davalı idare tarafından davacıya çalışma izni verilmemesinde, iş piyasasındaki durum, çalışma hayatındaki gelişmeler ve istihdama ilişkin sektörel ve ekonomik konjonktür değişikliklerinin çalışma izni verilmesine elverişli olmadığı belirtildiği, buna ilişkin herhangi bir somut gerekçe ortaya konulamamakla birlikte, davacıya çalışma izni verilmesi konusunda İçişleri Bakanlığı tarafından verilen olumsuz görüşün sebebinin Emniyet Genel Müdürlüğü ile Göç İdaresi Genel Müdürlüğü'nden Mahkemece ara kararı ile sorulması üzerine verilen cevaplarda, davacının ... olmamasına rağmen ... olduğunu beyan ederek Bilecik Valiliği'nden ikamet izni talep ettiği, bu nedenle Bilecek Valiliği tarafından 05.02.2010 tarihinde V-77 (... Olmadığı Anlaşılan Yabancı) tahdit kodu veri girişi yapıldığı, İstanbul Valiliği tarafından 31.08.2011 tarihinde vize ve ikamet izni bitmesine rağmen ülkede yasadışı kaldığının tespiti nedeniyle Ç-120 (Vize ve İkamet İhlali) tahdit veri girişi yapıldığı, ayrıca davacı hakkında "İllegal Giriş-İllegal Çıkışa Teşebbüs-Yalan Beyan-Giriş Yasağı İhlali-Sahtecilik" suçundan işlem yapıldığı, bunun sonucunda 26.09.2014 tarihinde Ç-113 (Yasadışı Giriş-Çıkış Yapan) ve Ç-135 (idari para cezası) tahdit veri girişinin yapıldığı, yine davacı hakkında İstanbul Valiliği tarafından 16.08.2014 tarihli olur ile sınırdışı kararı verildiği, ülkeye yasal giriş ve çıkış hükümlerini ihlal eden, yalan beyanda bulunan ve bu eylemleri nedeniyle de hakkında sınırdışı kararı verilen davacının çalışma izin başvurusuna İçişleri Bakanlığı tarafından olumsuz görüş verilmesi neticesinde başvurusunun reddedilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak Ankara 7. İdare Mahkemesi'nce verilen 26/01/2017 gün ve E: 2015/2837, K: 2017/219 sayılı kararın, davacı vekili tarafından, 6458 sayılı yasanın 9. ve 10.maddesinde yurda giriş yasağı ve tebliği hususları düzenlendiği, davacının İçişleri Bakanlığı'nın belirtmiş olduğu veri girişleri hakkında bilgi sahibi olmadığı, Yasanın 10.maddesinde giriş yasaklarının tebliğ edilmesi gerektiği hükmü amir olduğu, davacı hakkında giriş yasağı olduğunu belirten İçişleri Bakanlığı süresi hakkında bilgilendirme yapmadığı, istizanlı vize kodunun sebebini bildirmediği, davacının haberdar olmadığı bir işlem sebebiyle mağdur edilmesinin kabul edilmediği, giriş yasağı tebliğ edilmediği için usulsüz olduğu ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Davacının ... olmadığının anlaşılması üzerine Bilecik Valiliği tarafından 05.02.2010 tarihinde V-77 tahdit kodu veri girişi yapıldığı, İstanbul Valiliği tarafından 31.08.2011 tarihinde vize ve ikamet izni bitmesine rağmen ülkede yasadışı kaldığının tespiti nedeniyle Ç-120 tahdit veri girişi yapıldığı, davacı hakkında "İllegal Giriş-İllegal Çıkışa Teşebbüs-Yalan Beyan-Giriş Yasağı İhlali-Sahtecilik" suçundan işlem yapıldığı, bunun sonucunda 26.09.2014 tarihinde Ç-113 ve Ç-135 tahdit veri girişinin yapıldığı, davacı hakkında İstanbul Valiliği tarafından 16.08.2014 tarihli olur ile sınırdışı kararı verildiği tespit edildiğinden davacının çalışma izin başvurusunun reddedilmesine ilişkin dava konusu işlemde, hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, istinaf isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 10.İdari Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü:
Ankara 7. İdare Mahkemesi'nce verilen 26/01/2017 gün ve E: 2015/2837, K: 2017/219 sayılı karar usul ve hukuka uygun olup kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, davacı tarafın istinaf isteminin reddi ile anılan kararın ONANMASINA, yargılama giderlerinin başvuruda bulunan taraf üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan miktarın kararın kesinleşmesinden sonra istinaf isteminde bulunana iadesine, 2577 sayılı Yasanın değişik 45.maddesinin 6. fıkrası uyarınca kesin olarak 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)