(2577 S. K. m. 46) (2559 S. K. m. 6, 8) (İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik m. 13, 39)
İSTEMİN ÖZETİ:……… adresinde bulunan ……..adlı otelde canlı müzik izin belgesi bulunmadığı halde canlı müzik yapıldığından bahisle 2559 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca davacının 1.113,00.-TL para cezası ile cezalandırılmasına ve işyerinin faaliyetten men'ine ilişkin 11.10.2016 tarihli ve C:\2016\4828.15 sayılı Çankaya Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılan davada; İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğe aykırılık söz konusu ise Yönetmeliğin 13. maddesi uyarınca mevzuata aykırı hususların giderilmesi için yönetmelikte belirtildiği şekilde bir süre verilmesi ve verilen süre sonunda giderilmediğinin tespit edilmesi halinde maddede belirtilen yaptırımın uygulanması gerekmekte, ancak canlı müzik izin belgesinin bulunmaması maddede belirtilen noksanlıklar arasında sayılan bir belge olmadığından Yönetmeliğin 13. maddesi hükmünün uygulanmasına olanak bulunmadığı öte yandan, dava konusu işlemin Yönetmeliğin 39. maddesi uyarınca tesis edildiği kabul edildiğinde Yönetmeliğin 39. maddesinde 2559 sayılı Kanunun 8. maddesinde belirtilen aykırılıkların tespiti halinde mülki idare amirine geçici olarak faaliyetten men yetkisinin verildiği ve belediyenin faaliyetten men'e ilişkin kararı işyerini mühürlemek suretiyle onaylayacağı öngörüldüğü ancak 2559 sayılı Kanunun 8. maddesinde izinsiz canlı müzik yayını yapılması faaliyetten men yaptırımını gerektiren eylemler arasında sayılmadığından İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 39. maddesinin uygulanma olanağı da bulunmadığı, buna göre ruhsata işlenmeyen canlı müzik izin belgesinin bulunmamasının ruhsat dışı faaliyet olarak kabul edilmek suretiyle ruhsat dışı faaliyetini giderinceye kadar işyerinin faaliyetten men edilmesi de mümkün olmadığı bu durumda, yukarıda belirtilen açıklamalar çerçevesinde izinsiz canlı müzik yayını yapılmasının yalnızca idari para cezası yaptırımını gerektiren eylemler arasında bulunması, faaliyetten men yaptırımını gerektiren eylemler arasında bulunmaması sebebiyle canlı müzik izin belgesi olmaksızın canlı müzik yayını yapıldığından bahisle davacının işletmekte olduğu işyerinin Anayasal bir hak olan çalışma hakkını engelleyecek şekilde faaliyetten men edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu işlemin para cezasına ilişkin kısmı bakımından ise; davacıya ait işyerinde aktarılan mevzuat hükümlerine göre izne tabi olan canlı müzik faaliyetinin izin alınmaksızın yapıldığının dosya içeriği ile sabit olduğu dikkate alındığında, bu eylem nedeniyle 2559 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca para cezası verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin işyerinin faaliyetten menine ilişkin kısmının iptaline, davanın para cezası verilmesine yönelik kısmının ise reddine ilişkin olarak Ankara 5. İdare Mahkemesi'nce verilen 13/03/2017 gün ve E: 2016/4233, K: 2017/791 sayılı kararın, canlı müzik yayını yapabilmek için canlı müzik izin belgesinin alınması zorunlu olduğundan, canlı müzik izin belgesi bulunmadan canlı müzik yayını yapan işletmenin faaliyetinin geçici olarak durdurulması yolundaki dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesi'nce 2577 sayılı Yasa'nın değişik 45. maddesi uyarınca dosya incelenerek işin gereği görüşüldü:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle, gerekçesi yukarıda anılan Ankara 5. İdare Mahkemesi'nce verilen 13/03/2017 gün ve E: 2016/4233, K: 2017/791 sayılı kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Mahkememizce de uygun görülmüş olup, istinaf istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar, sözü geçen kararın kaldırılmasını sağlayacak durumda bulunmadığından istinaf isteminin reddine, aşağıda dökümü yapılan 139,90-TL yargılama giderinin başvuruda bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan miktarın istenilmesi halinde başvuruda bulunana iadesine, 2577 sayılı Yasa'nın 46 (d) maddesi uyarınca, kararın tebliğini izleyen günden itibaren 30 gün içerisinde Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere, 19/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)