(2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: Bitlis İli Hizan İlçesi, …. Köyünde yaşayan davacının, 1994 yılında güvenlik gerekçesiyle köyünü boşaltmak zorunda kaldığından bahisle uğradığını iddia ettiği zararlarının tazmini amacıyla 5233 sayılı Kanun uyarınca yaptığı başvurusunun 10/01/2017 tarih ve 13/02/2017/17 sayılı Bitlis Valiliği Zarar Tespit Komisyonu Başkanlığı kararıyla reddedilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada; davanın reddine karar veren Van 3. İdare Mahkemesinin 08/11/2017 tarih ve E:2017/263, K:2017/2624 sayılı kararının; hukuka aykırı olduğu öne sürülerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesi uyarınca incelenerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinaf isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü:
2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesine göre yapılan inceleme sonucu, mezkur kararın usul ve hukuka uygun olup kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı anlaşıldığından, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN REDDİNE, yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan miktarın Mahkemesi'nce re'sen müstenife iadesine, 2577 sayılı Yasanın 45/6. maddesi uyarınca kesin olarak, 07/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)