(4458 S. K. m. 236)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı adına tescilli 29.7.2015 tarih ve AN010708 sayılı antrepo beyannamesi muhteviyatı "kuru kayısı" cinsi eşyanın elleçleme işlemine tabi tutulmasından sonra antrepoya eksik olarak teslim edildiğinin yetkilendirilmiş gümrük müşavirince tutulan tutanaklardan hareketle tespit edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanununun 236. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergilerine vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle açılan davada; Mersin Gümrük Müdürlüğü denetiminde bulunan ..... Tarım Ürünleri Ticaret Limited Şirketi adına faaliyet gösteren A33000084 kod numaralı genel antrepoda işlem gören 29.7.2015 tarih ve 15330100AN010708 sayılı beyanname muhteviyatı kuru kayısı cinsi eşyanın koli değişimi ve kükürtleme işlemine tabi tutulması sonucunda eksik olduğunun hiçbir tereddüte yer yermeyecek somut ve hukuken kabul edilebilir belgeler ile saptandığı, tespit edilen eksikliği Kanunun aradığı anlamda gümrük idaresine izah edemeyen davacı şirketin sorumluluğunun bulunduğu açık olduğundan, 1.543,75 kg kuru kayısı cinsi eşyaya ilişkin olarak tahakkuk ettirilen vergilerde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen Mersin 1. Vergi Mahkemesinin 31.10.2017 gün ve E:2017/152; K:2017/1203 sayılı kararının; kap adedi farkının kolilere konulan eşyanın kg farkından kaynaklandığı, eleçleme sonucunda tespit edilen çürük ve döküntülerin eleçlemenin yapıldığı depoda mevcut olduğu, Malatya Ticaret ve Sanayi Odasının yazısına göre eşyanın fire oranının %8 olduğu, eşyanın antrepoda bir yılı aşkın süredir beklediği, kuru bir yerde bekletildiğinden rutubetini ve nemini büyük ölçüde kaybettiği ve kurumaya başladığı, eksikliğin eşyanın tabiatından kaynaklandığı, bilirkişi incelemesi yaptırılarak karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek istinaf yoluyla incelenerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmuştur.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Konya Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesince dava dosyası incelenerek işin gereği görüşüldü;
İstinaf başvurusuna ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar, kaldırılması istenilen Mersin 1. Vergi Mahkemesinin 31.10.2017 gün ve E:2017/152; K:2017/1203 sayılı kararının dayandığı hukuki nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, istinaf başvurusunun reddine; istinaf aşamasında yapılan aşağıda dökümü gösterilen 152,80 Türk lirası yargılama giderlerinin istinaf başvurusunda bulunan davacı üzerinde bırakılmasına, hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 4,55 oranında ve 35,90 Türk lirasından az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcının davacıdan tahsili için Vergi Dairesi Müdürlüğüne harç tahsil müzekkeresi yazılmasına, posta gideri avansından artan tutarın davacıya iadesine; 2577 sayılı Kanunun 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca kesin olduğundan, işbu karara karşı temyiz yolu kapalı olmak üzere, 22.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)