(2709 S. K. m. 73) (4458 S. K. m. 210, 211)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı vekili tarafından, müvekkil şirketin fazla ödenen özel tüketim vergisinin geri verilmesine yönelik başvurusunun reddine dair AHL Kargo Gümrük Müdürlüğü'nün 09.02.2018 tarih ve 183...249 sayılı kararına karşı yapılan itirazının zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle açılan davada;29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Kararının 6. maddesinin iptali istemiyle Danıştay 7. Dairesinde E:2016/4466 sayılı dosyasıyla açılan davada, anılan düzenlemeyle 160,00 TL olarak belirlenen maktu vergi oranının 120,00 TL'yi aşan kısmının hukuka aykırı olduğu sonucuna varılarak söz konusu maktu vergi oranının 120,00 TL'yi aşan kısmı yönünden 16.06.2016 günü yürütmenin durdurulmasına karar verildiği, bilahare 21.12.2017 gün ve 2017/6606 sayılı karar numarasıyla da işbu maktu vergi oranının 120,00 TL'yi aşan kısmının iptaline karar verildiği görüldüğünden 29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Kararının 6. maddesinin hukuka aykırılığı saptanarak iptal edilen kısmına dayanılarak davacıdan vergi tahakkuk ve tahsili mümkün bulunmadığından ortada kanunen ödenmemesi gereken ve fazladan ödenen verginin söz konusu olduğu, fazla ödenen özel tüketim vergisinin geri verilmesine yönelik başvurunun reddine dair dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar veren İstanbul 3. Vergi Mahkemesi'nin 10/10/2018 gün ve E: 2018/949, K: 2018/2461 sayılı kararının; dava konusu olayda, serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya için Gümrük idaresince yükümlünün beyanı doğrultusunda işlem yapıldığı, kaldı ki ihtirazi kayıt içermeyen bir beyannamenin idari davaya konu edilemeyeceği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla istinaf yoluyla kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Beşinci Vergi Dava Dairesince gereği görüşüldü:
İstinaf başvurusu, davacı şirketin fazla ödenen özel tüketim vergisinin geri verilmesine yönelik başvurusunun reddine dair AHL Kargo Gümrük Müdürlüğü'nün 09.02.2018 tarih ve 183...249 sayılı kararına karşı yapılan itirazının zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle açılan davanın kabulüne karar veren Mahkeme kararının kaldırılması istemine ilişkindir.
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 210. maddesinin (a) bendinde; bu Kanunda geçen ''geri verme" deyiminin; ödenmiş olan gümrük vergilerinin tamamen veya kısmen geri ödenmesi anlamına geldiği, 211. maddesinin 1. fıkrasında; kanunen ödenmemeleri gerektiği halde ödenmiş olduğu belirlenen gümrük vergilerinin geri verileceği, kanunen tahakkuk ettirilmemeleri gerektiği halde tahakkuk ettirilen gümrük vergilerin kaldırılacağı, ancak, kanunen ödenmemesi veya tahakkuk ettirilmemesi gereken gümrük vergileri ilgili kişinin kasten yaptığı bir tahrifat sonucunda ödenmiş veya tahakkuk ettirilmişse, bu vergilerin geri verilmesine veya kaldırılmasına ilişkin taleplerin kabul edilmeyeceği, aynı maddenin 2. fıkrasında ise; kanunen ödenmemeleri gereken gümrük vergilerinin, söz konusu vergilerin yükümlüye tebliğ edilmesi ve ilgilinin üç yıl içinde gümrük idaresine müracaatı üzerine geri verileceği veya kaldırılacağı hükümlerine yer verilmiştir.
Aynı Kanun'un 242. maddesinin 1. fıkrasında; yükümlülerin kendilerine tebliğ edilen gümrük vergileri, cezalar ve idari kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde bir üst makama, üst makam yoksa aynı makama verecekleri bir dilekçe ile itiraz edebilecekleri hükme bağlanmıştır.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 73. maddesininin 3. fıkrasında; vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı belirtildikten sonra, 4. fıkrasında da; vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisinin Bakanlar Kuruluna verilebileceği kuralına yer verilmiştir.
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; bu Kanuna ekli; (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olmayanlar ile (III) ve (IV) sayılı listelerdeki malların ithalatının veya imal ya da inşa edenler tarafından tesliminin, bir defaya mahsus olmak üzere özel tüketim vergisine tabi olduğu, 2. fıkrasında; Kanuna ekli listelerde yer alan malların Türk Gümrük Tarife Cetvelinde tanımlanan eşyalar olduğu, bu malların tarife numaralarında veya tanımlarında bu Kanuna ekli listeler dışında yapılacak değişikliklerin Özel Tüketim Vergisi Kanununun uygulanmasında hüküm ifade etmeyeceği, Kanunun "Gümrük idarelerince alınan özel tüketim vergisine ilişkin hükümler" başlıklı 16. maddesinin 3. fıkrasında da; bu Kanuna göre gümrükte vergisi ödenmeden veya eksik ödenerek ithal edilen malların hiç alınmamış veya eksik alınmış özel tüketim vergisi ile vergiden müstesna olduğu halde yanlışlıkla alınan veya fazla alındığı anlaşılan özel tüketim vergisi hakkında 4458 sayılı Gümrük Kanunundaki esaslara göre işlem yapılacağı düzenlenmiştir.
Aynı Kanunun Geçici 6. maddesinde ise; 31.12.2023 tarihine kadar, bu Kanuna ekli (IV) sayılı listede yer alan 8517.12.00.00.11 gümrük tarife istatistik pozisyonu numaralı malların karşısında gösterilen orana göre hesaplanan verginin, bu malların her bir adedi için 40 Türk Lirasından az olması halinde, orana göre hesaplanan vergi yerine her bir adet için 40 Türk Lirası vergi alınacağı; Bakanlar Kurulunun bu tutarı sıfıra kadar indirmeye, üç katına kadar artırmaya yetkili olduğu hükme bağlanmıştır.
Bahsi geçen 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (IV) sayılı listede de; 8517.12.00.00.11 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan mallar için özel tüketim vergisi oranı %25 olarak belirlenmekle birlikte, Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi uyarınca Bakanlar Kuruluna verilen yetkiye istinaden Bakanlar Kurulu'nca çıkarılan ve 01.01.2016 tarih ve 29580 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kararın 6. maddesi ile; yukarıda yer verilen 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun Geçici 6. maddesinde 40 Türk Lirası olarak yer alan maktu vergi tutarı, 160 Türk Lirası olarak belirlenmiştir.
Bu kapsamda, dava konusu olay tarihi itibariyle, 01.01.2016 tarih ve 29580 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kararın 6. maddesi iptal edilmedikçe, Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (IV) sayılı listede yer alan 8517.12.00.00.11 gümrük tarife istatistik pozisyonu numaralı malların karşısında gösterilen orana göre hesaplanan verginin, bu malların her bir adedi için 160 Türk Lirasından az olması halinde, orana göre hesaplanan vergi yerine her bir adet için 160 Türk Lirası vergi alınması gerekmektedir.
Dosyanın incelenmesinden; davacı şirket adına tescilli beyanname muhteviyatı eşyalarla ilgili olarak 29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Kararının 6. maddesinde 8517.12.00.00.11 GTİP numaralı mallar için maktu vergi oranının 160,00 TL olarak belirlendiği, ancak anılan düzenlemenin iptali istemiyle Danıştay nezdinde açılan davada sözkonusu maktu vergi oranının 120,00 TL'yi aşan kısmı yönünden yürütmenin durdurulmasına karar verildiğinden bahisle fazla ödenen özel tüketim vergisinin geri verilmesine yönelik başvuruda bulunulduğu, anılan başvurunun reddine dair AHL Kargo Gümrük Müdürlüğü'nün 09.02.2018 tarih ve 183...249 sayılı kararına karşı yapılan itirazın zımnen reddedilmesi üzerine işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.
Olayda; davacı tarafından, 29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Kararının 6. maddesinin iptali istemiyle Danıştay 7. Dairesi'nin E:2016/4466 sayılı esasında açılan davada, 16.06.2016 tarihli kararla, anılan düzenlemeyle 160 Türk Lirası olarak belirlenen maktu vergi tutarının 120 Türk Lirası'nı aşan kısmı yönünden yürütmenin durdurulmasına karar verildiği, bu karara Başbakanlık tarafından yapılan itirazın da Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 28.09.2016 tarih ve YD İtiraz No:2016/8 sayılı kararı ile reddedildiği, bu hukuki durum dolayısıyla olay tarihi itibariyle fazladan özel tüketim vergisi ödendiği ileri sürülmüş ise de; Danıştay 7. Dairesi'nin E:2016/4466 sayılı esasında görülen davada, 21.12.2017 tarih ve K:2017/6606 sayılı karar ile; "29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Kararının 6. maddesinde belirlenen maktu vergi tutarının 120.- Türk Lirası'nı aşan kısmının iptaline" karar verildiği, bu karara karşı Cumhurbaşkanlığı (Başbakanlık) tarafından yapılan temyiz başvurusu sonucunda ise, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 03.10.2018 tarih ve E:2018/741, K:2018/582 sayılı kararı ile; "davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Danıştay Yedinci Dairesinin, 21.12.2017 gün ve E:2016/4466, K:2017/6606sayılı kararının, dava konusu düzenlemenin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasına" karar verildiği görülmüş olup, bu haliyle anılan bozma kararı sonrasında davanın ilk açıldığı aşamaya geri döndüğü, yani 29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Kararının 6. maddesinde belirlenen maktu vergi tutarının 120.- Türk Lirası'nı aşan kısmının hukuka aykırı olduğu yönünde bir kararın artık bulunmadığı açıktır.
Bu durumda, dava konusu beyannamenin tescil tarihinde yürürlükte bulunan 29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Kararının 6. maddesinde belirlenen 160 Türk Lirası maktu vergi tutarının hukuka aykırı olduğu yönünde herhangi bir yargı kararının artık ortada bulunmaması sebebiyle, 8517.12.00.00.11 GTİP'inde yer alan malların karşısında gösterilen orana göre hesaplanan verginin, bu malların her bir adedi için 160 Türk Lirasından az olması halinde, orana göre hesaplanan vergi yerine her bir adet için 160 Türk Lirası vergi alınması, 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Kararının 6. maddesinin gereği olduğundan, davacı tarafından 8517.12.00.00.11 GTİP'inde beyan edilen eşya için davalı idarece anılan Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca her bir eşya için 160 Türk Lirası üzerinden özel tüketim vergisi tahakkuk ettirilerek söz konusu tutarın tahsil edilmesi hukuka uygun olup, bu kapsamda, fazladan ödendiği belirtilen özel tüketim vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın zımnen reddi yönündeki İstanbul Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü işleminde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine, aşağıda dökümü gösterilen ve davacı tarafından yapılan 125,10-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, istinaf aşamasında davalı idarece yapılan 60,50-TL yargılama gideri ile 1.512,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, 44,40-TL maktu karar harcının davacıdan tahsili için müzekkere yazılmasına, artan posta ücretinin ilgilisine iadesine, temyizi kabil olmamak üzere kesin olarak 11/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)