(2577 S. K. m. 45) (213 S. K. m. 122, 124)
İSTEMİN ÖZETİ : Davacı tarafından, 2016/9 dönemi ve 138.337,76-TL ihale kararı üzerinden alınan damga vergisi ile 2016/9 dönemi ve 230.481,89-TL sözleşmeden alınan damga vergisinden kaynaklı olarak yapılan düzeltme başvurusunun reddi üzerine Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı'na yaptıkları şikayet başvurusunun zımnen reddi işleminin iptali istemiyle açılan davanın; davada ileri sürülen hata, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerinin aradığı anlamda vergi hatası olmadığı gibi, hukuki bir uyuşmazlık niteliğinde olduğundan, vergilendirme işlemine karşı süresinde açılacak idari davada incelenebilecek bu iddianın, Vergi Usul Kanunu'nun 122 ve 124'üncü maddelerinde vergi hataları için öngörülen idari başvuru yolu izlenerek tesis ettirilen işleme karşı açılan idari davada incelenmesine olanak bulunmadığından dava konusu ret işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin 18/01/2018 gün ve E: 2017/1816, K: 2018/353 sayılı İstanbul 14. Vergi Mahkemesi kararının; yöntem ve yasaya aykırılık taşıdığı, davacı şirketin ihaleden kaynaklı olarak üstlenilen iş nedeniyle Tekirdağ Su ve Kanalizasyon İşleri Genel Müdürlüğü ile sözleşme imzaladığı, sözleşmeden ve ihaleden kaynaklı olarak doğan damga vergisinin ödendiği ancak, 2560 sayılı kanunda yer alan istisna/muafiyet hükmü gereğince damga vergisi alınmaması gerektiği, vergi resim harç istisna belgesinin inşai değil belirleyici bir belge olduğu, bu nedenle var olan durumu belirleyen belgenin sunulmamış olmasının ya da sonradan sunulmuş olmasının gerçek durumu değiştirmeyeceği iddialarıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca istinaf yoluyla kaldırılmasına ve davanın kabulü yolunda karar verilmesi isteminden ibarettir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Yöntem ve Yasaya uygun nitelik taşıyan Vergi Mahkemesi kararına yönelik davacı istinaf başvurusunun reddi gerektiği yolundadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Beşinci Vergi Dava Dairesince, dava dosyasında ki tüm bilgi ve belgeler ile davacının istinaf başvuru dilekçesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 45. maddesi uyarınca işin gereği görüşüldü:
İstinaf başvurusuna konu İstanbul 14. Vergi Mahkemesi'nin 18/01/2018 gün ve E:2017/1816, K:2018/353 sayılı kararında Kanunun 45/4. maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı anlaşıldığından ve başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddialar da söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediğinden aynı kanunun 45/3. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun REDDİNE, istinaf aşamasında yapılan 103,90-TL istinaf yoluna başvurma harcı ile 60,00-TL yargılama giderinin istinaf başvurusunda bulunan davacı üzerinde bırakılmasına, istinaf aşamasında davacı tarafından fazladan yatırılan 74,80-TL temyiz harcından 35,90-TL maktu karar harcı mahsup edildikten sonra kalan 38,90-TL harcın istemi halinde davacıya iadesine, artan posta ücretinin hükmün kesinleşmesinden sonra taraflara iadesine, kararın taraflara tebliğine, 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin (b) bendi uyarınca kararın tebliğini izleyen günden itibaren otuz (30) gün içinde Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere 18.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)