(2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından, Bitlis İli, Hizan İlçesi'nde davalı idarece yaptırılan ve ….. Yapı Elektrik İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.'nin yüklenicisi, ..... Enerji Üretim A.Ş.'nin uygulayıcısı olduğu hidroelektrik santrali yol yapım çalışmaları sırasında patlatılan dinamitler sebebiyle Bitlis İli, Hizan İlçesi, ..... Köyü, 208 Ada, 24 numaralı parselde kain iki katlı kerpiç ev niteliğindeki taşınmazın hasar gördüğü, olayda davalı idarenin gerekli denetim ve gözetim sorumluluğunu yerine getirmemesi nedeniyle hizmet kusurunun bulunduğu ileri sürülerek taşınmazda oluştuğu iddia edilen hasara karşılık 5.000,00 TL (ıslah sonrası 7.492,50 TL) maddi tazminatın, zarar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi iptali istemiyle açılan davada; davanın kabulüne karar veren Van 1. İdare Mahkemesinin 10/05/2018 tarih ve E:2016/1459, K:2018/875 sayılı kararının; hukuka aykırı olduğu öne sürülerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesi uyarınca incelenerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü:
2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesine göre yapılan inceleme sonucu, mezkur kararın usul ve hukuka uygun olup kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı anlaşıldığından, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN REDDİNE, yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan miktarın Mahkemesi'nce re'sen müstenife iadesine, 2577 sayılı Yasanın 45/6. maddesi uyarınca kesin olarak, 07.02.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
AZLIK OYU
492 sayılı Harçlar Kanunun 5'inci maddesinde; "Bölge İdare Mahkemeleri ile Danıştay'da açılacak davalardan (1) sayılı tarife gereğince harç alınır." hükmüne, "Mükellef" başlıklı 11'inci maddesinde; "Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir." hükmüne yer verilmiş, "İstisna ve Muaflıklar" başlığı altındaki 13'üncü maddesinin (j) bendinde ise Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin yargı harçlarından istisna olduğu ve bu işlemlerin hesaplanacak harçlarının, Genel Bütçeye dahil idarelerin haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verileceği hükme bağlanmıştır.
Öte yandan, 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce Yürütülen Hizmetler Hakkında Kanunun 49'uncu maddesinde; "Genel Müdürlük, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır." hükmü yer almaktadır.
İstisna müessesesi vergi ve harç benzeri mali yükümlerde konuya dair iş ve işlemlere ilişkin olup, yargı harçları özelinde genel bütçeli idarelerin davacı olması durumunda bu harçlardan müstesna olduğu, yargılama sonucunda idarenin haksız çıkması durumunda ise yargılama gideri kapsamında bu harçların idarece ödenmesi gerektiği açıktır.
Muafiyet ise istisnadan farklı olup, mükellef veya mükellef grubunun vergi ve harç benzeri yükümlülükler dışında tutulmasıdır. Bu bağlamda, 492 sayılı Kanuna göre alınan harçlardan muaf olan davalı idare aleyhine yargı harçlarına hükmedilemeyeceğinden, istinafa konu kararın davalı idare aleyhine harca hükmedilmesine ilişkin kısmı yönünden istinaf isteminin kabulü gerektiği görüşü ile kararın aksi yöndeki bu kısmına katılınmadı. (¤¤)