(2577 S. K. m. 45, 49)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı şirket tarafından, Amerika Birleşik Devletleri, Hollanda, Hindistan, İsveç, İrlanda, İngiltere'de mukim firmalardan alınan hazır paket yazılım programları, program üyelikleri ve teknik destek hizmetleri için yapılan ödemelerden, adı geçen ülkelerle yapılan çifte vergilendirmeyi önleme antlaşmaları uyarınca tevkifat yapılmaması gerektiği ileri sürülerek ihtirazi kayıtla verilen 2017/6 dönemi muhtasar beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen ve ödenen 723.902,24-TL kurum stopaj vergisinin iptali ve ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davada; Türkiye ile Amerika Birleşik Devletleri, Avusturya, İrlanda, Hindistan, İsveç, Hollanda ve İngiltere arasında imzalanan ve benzer hükümleri içeren Çifte Vergilemeyi Önleme Anlaşmalarının 12. maddesinin 1. bendinde; bir Akit Devlette doğan ve diğer Akit Devletin bir mukimine ödenen gayrimaddi hak bedellerinin bu diğer Devlette vergilendirilebileceği, 2. bendinde ise; söz konusu gayrimaddi hak bedellerinin elde edildikleri Akit Devlette ve o Devletin mevzuatına göre de vergilendirilebileceği, ancak kendisine ödemede bulunan kişi gayrimaddi hak bedelinin gerçek lehtarı ise, bu şekilde alınacak vergi gayrimaddi hak bedelinin gayrisafi tutarının %10 unu (Hindistan için %15'ini) aşamayacağı düzenlemesine yer verildiği, aynı maddenin devamında "gayrimaddi hak bedelleri" teriminin, sinema filmleri, radyo-televizyon yayınlarında kullanılan filmler ve bantlar dahil olmak üzere edebi, artistik bilimsel her nevi telif hakkının veya her nevi patentin, alameti farikanın, desen veya modelin, planın, gizli formül veya üretim yönteminin veya sınai, ticari, bilimsel tecrübeye dayalı bilgi birikiminin kullanma imtiyazı, kullanma hakkı veya satışı ile sınai, ticari, bilimsel teçhizatın kullanma imtiyazı veya kullanma hakkı karşılığında elde edilen her nevi bedeli kapsayacağının belirtildiği, olayda davacı kurumun yukarıda sayılan ülkelerde mükim firmalardan sağladığı bilgisayar yazılım ve üyelik programı altyapılarından yararlandığı, bilgisayar yazılım programlarını kullandığı, program işletimi için bakım ve teknik destek hizmeti aldığı ve karşılığında yurt dışında mukim firmalara bir bedel ödediği ihtilafsız olduğu, davacı tarafından ödenen bedelin bilimsel bir eser niteliğinde olan bilgisayar yazılım programları ile üyelik programlarının kullanılması, bilimsel tecrübeye dayalı bilgi birikimin, bilimsel bir teçhizatın kullanma hakkı ve imtiyazı karşılığında ödenen bir nevi telif hakkı olduğu ve gayri maddi hak bedeli olduğu sonucuna ulaşıldığından, yukarıda yer verilen çifte vergilemeyi önleme anlaşmalarının 12. maddelerinde düzenlenen vergilendirme hakkına dayanılarak yürürlükte bulunan Kurumlar Vergisi Kanunu uyarınca yapılan tahakkukta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar veren, İstanbul 1. Vergi Mahkemesi'nin 29/03/2018 tarih ve E:2017/1657, K:2018/1302 sayılı kararına, davacı tarafça istinaf başvurusunda bulunularak; kararın hukuka ve usule uygun olmadığı iddialarıyla kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Birinci Vergi Dava Dairesi'nce, dosyadaki belgeler incelenip davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu hakkında gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''İstinaf'' başlıklı 45.maddesinin 2.fıkrasında; istinafın temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu belirtilmiş, anılan maddenin 3.fıkrasında ise, bölge idare mahkemesinin, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar vereceği, kararda maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise, gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı vereceği hükme bağlanmıştır.
Aynı Kanunun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49.maddesinin 2.fıkrasında ise; "görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, hukuka aykırı karar verilmesi, usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksiklikler bulunması" bozma nedenleri olarak belirlenmiş bulunmaktadır.
Dava dosyasının incelenmesinden; istinaf yoluyla kaldırılması istenilen kararda kanunda sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı ve dilekçede ileri sürülen iddiaların da sözkonusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, istinaf başvurusunun reddine, başvuru aşamasında yapılan 145,90-TL tutarındaki yargılama giderinin başvuran üzerinde bırakılmasına, davacıdan 35,90-TL karar harcı alınmasına, artan posta ücretlerinin hükmün kesinleşmesinden sonra ilgilisine iadesine, kararın tebliğini izleyen günden itibaren 30 gün içerisinde Danıştay Başkanlığı nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, 26.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)