(2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: Van ili, ……. Mahallesi, 1985 ada, 1 sayılı parselde bulunan binada yer alan davacıya ait konutun, 23/10/2011 ve 09/11/2011 tarihlerinde meydana gelen depremlerde ağır hasar görmesi ve akabinde yıkılması olayında, davalı idarelerin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle, uğranıldığı ileri sürülen 30.000,00TL maddi, 10.000,00 TL manevi zararın yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan davada; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Van 1. İdare Mahkemesinin 24/05/2018 tarih ve E:2017/522, K:2018/959 sayılı kararının; hukuka aykırı olduğu öne sürülerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesi uyarınca incelenerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Davalı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı tarafından davacının istinaf isteminin reddi gerektiği savunulurken, diğer davalılar ve davacı tarafından ise savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü:
Söz konusu deprem sonucunda gerçekleşen konutun yıkılması nedeniyle sigorta şirketi veya şirketleri tarafından davacıya ödeme yapılması durumunda ya da adli yargıda depremden dolayı binanın yıkılmasında sorumluluğu bulunan özel kişilere karşı açılan tazminat davasında, özel hukuk hükümlerine göre hükmedilecek maddi tazminat miktarının veya sigorta şirketince ödenen miktarın tahsilde tekerrüre sebebiyet verilmemesi için yapılacak tazminat ödemelerinde dikkate alınacağı açıktır.
2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesine göre yapılan inceleme sonucu, mezkur kararın usul ve hukuka uygun olup kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı anlaşıldığından, İSTİNAF BAŞVURULARININ REDDİNE, adli yardım talebinin kabulü üzerine istinaf aşamasında alınmayan 98,10.-TL harcın davacıdan tahsili için mahkemesince müzekkere yazılmasına, diğer yargılama giderlerinin istemde bulunan davalı idareler üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan miktarın Mahkemesi'nce re'sen müsteniflere iadesine, 2577 sayılı Yasanın 45/6. maddesi uyarınca kesin olarak, 13/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)