(2577 S. K. m. 45, 46) (3194 S. K. m. 42) (6183 S. K. m. 55, 58)
İSTEMİN KONUSU: İstanbul 13. İdare Mahkemesi'nin 27/03/2018 tarih ve E:2017/1288, K:2018/579 Sayılı kararının istinaf yolu ile incelenerek kaldırılması ve talepleri gibi karar verilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: İstanbul ili, E. ilçesi, Göktürk Mahallesi, Belediye Caddesi, 251 pafta, 154 ada, 6 parsel, 21 kapı sayılı yerde ruhsat ve eklerine aykırı olarak imalatlar tespit edildiğinden bahisle 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca davacıya verilen imar para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen 05.06.2017 tarihli ve 367071 Sayılı 215.988,26 TL tutarındaki ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararının özeti: İstanbul 13. İdare Mahkemesi'nin 27/03/2018 tarih ve E:2017/1288, K:2018/579 Sayılı kararı ile " ...davacı tarafından dava konusu ödeme emri içeriği imar para cezasına ilişkin 09.03.2017 tarih ve 22150408-302.03-234 Sayılı E. Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle Mahkememizin E:2017/1788 numaralı dosyasında kayıtlı davanın açıldığı, söz konusu davada mahkememizin 15.02.2018 tarihli kararı ile encümen kararının davacı yönünden 30.855,46-TL'lik kısmının hukuka aykırı bulunarak yürütmesinin durdurulmasına, 185.132,80-TL'lik kısmı yönünden ise yürütmenin durdurulması isteminin reddine karar verildiği, söz konusu encümen kararına konu imar para cezasının tahsili amacıyla tanzim edilen ödeme emrinin tebliği üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı, bu durumda; dava konusu ödeme emri içeriği 215.988,26-TL imar para cezasının, yukarıda anılan mahkememiz kararları ile davacı yönünden 30.855,46-TL'lik kısmının yürütmesinin durdurulmasına, 185.132,80-TL'lik kısmı yönünden ise yürütmenin durdurulması isteminin reddine karar verildiği görülmekle, sebep unsuru itibariyle dava konusu ödeme emrinin 30.855,46-TL'lik kısmında hukuka uyarlık, 185.132,80-TL'lik kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı" gerekçesi ile dava konusu ödeme emrinin 30.855,46-TL'lik kısmının İPTALİNE, 185.132,80-TL'lik kısmı yönünden ise davanın REDDİNE karar verilmiştir.
İSTİNAFA BAŞVURAN TARAFLARIN İDDİALARI:
1- (DAVACI) tarafından; ödeme emrinin dayanağı para cezasının hatalı olduğu, para cezasını gerektirir ruhsata aykırı bir imalatın bulunmadığı, para cezasına karşı açılan davada verilen kararın kesinleşmediği ileri sürülerek kararın redde ilişkin kısmının istinaf yolu ile incelenerek kaldırılması ve dava konusu işlemin bu kısım yönünden de iptaline karar verilmesi istenilmektedir.
2- (DAVALI) tarafından; davacı şirkete para cezası verilmesine ilişkin işlemin hukuka uygun olduğu, bu nedenle dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı öne sürülerek kararın iptale ilişkin kısmının istinaf yolu ile incelenerek kaldırılması ve davanın bu kısım yönünden de reddine karar verilmesi istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI:
DAVACI: Savunma verilmemiştir.
DAVALI: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Beşinci İdare Dava Dairesince; 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 Sayılı Kanun'un 19. maddesiyle değişik 45. maddesi uyarınca dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:
KARAR: İstinaf başvurusu; İstanbul ili, E. ilçesi, Göktürk Mahallesi, Belediye Caddesi, 251 pafta, 154 ada, 6 parsel, 21 kapı sayılı yerde ruhsat ve eklerine aykırı olarak imalatlar tespit edildiğinden bahisle 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca davacıya verilen imar para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen 05.06.2017 tarihli ve 367071 Sayılı 215.988,26 TL tutarındaki ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada ödeme emrinin 30.855,46-TL'lik kısmının İPTALİNE, 185.132,80-TL'lik kısmı yönünden ise davanın REDDİNE karar veren İstanbul 13. İdare Mahkemesi'nin 27/03/2018 tarih ve E:2017/1288, K:2018/579 Sayılı kararının davacı ve davalı idare tarafından kaldırılması istemine ilişkindir.
2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "istinaf" başlıklı (Değişik 6545 S.K./19. md.) 45. maddesinin 4. fıkrasında; Bölge idare mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vereceği; 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, bölge idare mahkemelerinin, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davaları, hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay’da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; belirtilmiştir.
6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 55. maddesinde; amme alacağını vadesinde ödemeyenlere, 7 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir ödeme emriyle tebliğ olunacağı belirtilmiş, 58. maddesinde ise; kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı iddialarıyla tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde dava açabileceği hükme bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; İstanbul ili, E. ilçesi, Göktürk Mahallesi, Belediye Caddesi, 251 pafta, 154 ada, 6 parsel, 21 kapı sayılı yerde ruhsat ve eklerine aykırı olarak imalatlar tespit edildiğinden bahisle 09.03.2017 tarih ve 22150408-302.03-234 Sayılı E. Belediye Encümeni kararıyla davacıya 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca verilen para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen 215.988,26-TL tutarlı 05.06.2017 tarihli ve 367071 Sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlıkta, dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 42. maddeleri uyarınca davacıya 215.988,26-TL idari para cezası verilmesine ilişkin E. Belediye Encümeninin 09.03.2017 tarih ve 22150408-302.03-234 Sayılı kararına karşı davacı tarafından açılan davada İstanbul 13. İdare Mahkemesi'nin 05.06.2018 tarihli, E:2017/1788, K:2018/983 Sayılı kararıyla, işlemin 30.855,46-TL'lik kısmının İPTALİNE, 185.132,80-TL'lik kısmı yönünden ise davanın REDDİNE karar verilmiş ise de, bu karara yapılan istinaf başvurusu sonucunda, Dairemizin 03/07/2020 tarih ve E:2018/2304, K:2020/2304 Sayılı kararıyla, davacı istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesince reddedilen 185.132,80-TL''lik kısmının da iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, dava konusu ödeme emrinin dayanağı işlemin davacıya ilişkin kısmı yargı kararlarıyla tamamen iptal edilmiş olduğundan, hukuksal dayanağı kalmayan dava konusu ödeme emrinde de hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;
1-2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca davacı İSTİNAF BAŞVURUSUNUN KABULÜNE,
2- İstanbul 13. İdare Mahkemesi'nin 27/03/2018 tarih ve E:2017/1288, K:2018/579 Sayılı kararının ödeme emrinin 185.132,80-TL'lik kısmı yönünden davanın reddine ilişkin kısmının 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 Sayılı Kanun ile değişik 45/4. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA,
3- ava konusu dava konusu ödeme emrinin 185.132,80-TL'lik kısmının da İPTALİNE,
4-Aynı Kanun'un 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalı idare İSTİNAF BAŞVURUSUNUN REDDİNE,
5-Dava nihayetinde iptalle sonuçlandığından, aşağıda dökümü gösterilen 335,80-TL ilk aşama yargılama gideri ile 218,45-TL İstinaf yargılama giderinin toplamı olan 554,25-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
6-Davalı idare tarafından karşılanan 159,35-TL istinaf yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına,
7-İlk derece mahkemesince davacı lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden bu aşamada tekrar vekalet ücretine hükmedilmesine mahal bulunmadığına,
8-Artan posta giderinin hükmün kesinleşmesinden sonra mahkemesince istinaf isteminde bulunana iadesine,
9-Temyiz süresi geçtikten sonra dava dosyasının ait olduğu mahkemeye gönderilmesine,
10-2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 Sayılı Kanun ile değişik 46. maddesi uyarınca 30 gün içerisinde Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere, 03.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)