(2577 S. K. m. 45) (657 S. K. m. 125)
İSTEMİN ÖZETİ: Ekonomi Bakanlığı bünyesinde Dış Ticaret Uzmanı olarak görev yapan davacı tarafından, Müşavirliğin temizlik harcamalarını olduğundan fazla göstermesi nedeniyle "Göreviileilgiliolarakherneşekildeolursaolsunçıkarsağlamak"disiplin suçunu işlediğinden bahisle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/D-c maddesi uyarınca bir yıl süreyle kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırılmasına, öğrenim durumu nedeniyle yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan cezanın brüt aylığının 1/4 oranında kesilmesi şeklinde uygulanmasına ilişkin 26.04.2017 tarihli ve 2017/6 sayılı Ekonomi Bakanlığı Disiplin Kurulu kararının iptali ile maaşından yapılan kesintilerin kesinti tarihinden itibaren uygulanacak faizi ile birlikte ödenmesi ve 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi istemiyle açılan davada; davacının hileli hareketlerle temizlik hizmeti veren, ........'e aldığından daha fazla ücret veriliyormuş gibi göstererek harcama belgeleri düzenlenmesi ve söz konusu belgeleri Destek Hizmetleri Daire Başkanlığına gönderip ödettirmesi ve arada oluşan 10.250 Zloty'lik fazla tutarı Müşavirlik banka veya kasasında muhafaza etmemesi hususlarının, soruşturma dosyasında ifadesine başvurulan ........ ve Müşavirlik Sekreteri ........'ın beyanlarıyla sabit olduğu, Destek Hizmetleri Dairesi Başkanlığına, ........'e toplam 52.250 Zloty ödeme yapılmış gibi bilgi verildiği, davacının görevde olduğu süre içerisinde temizlik hizmeti veren ........'e,; 2013-2016 yılları arasında, 2013 yılında; 1000 Zloty'den 11 ay için toplam 11.000 Zloty, 2014 yılında;1000 Zloty'den 11 ay için toplam 11.000 Zloty, 2015 yılında; 9 ay 1.000 Zloty'den ve 3 ay 1.100 Zloty'den toplam: 12.300 Zloty, 2016 yılında; 1100 Zloty'den 7 ay için toplam: 7.700 Zloty olmak üzere toplam: 42.000 Zloty fiilen ödeme yapıldığının anlaşıldığı, davacının savunmasında, arada oluşan (ücret) farkının temizlik malzemesinin dahil edilmesinden kaynaklandığı iddiasında bulunmuş ise de, harcama faturalarının detaylarına bakıldığında satın alınan ürünlerin çeşitli deterjanlar, temizlik sıvıları, sabunlar ve diğer temizlik malzemelerinden oluştuğu görüldüğünden itibar edilmeyerek davacının, 10.250 Zloty'lik kamu zararına yol açtığı, temizlik hizmeti veren ........'in aldığı ücreti fazla göstererek harcama belgeleri düzenlemesi ve söz konusu belgeleri Destek Hizmetleri Başkanlığına ödettirmesine yönelik eylemlerinden görevi ile ilgili çıkar sağlamış olduğundan, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 125/D-c maddesinde yer alan "Görevi ile ilgili olarak her ne şekilde olursa olsun çıkar sağlamak" fiilini gerçekleştirdiği sonucuna varıldığından söz konusu eylemleri nedeniyle, öğrenim durumu nedeniyle yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan brüt aylığının 1/4 oranında aylıktan kesme cezası olarak uygulanmasına yönelik işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargı kararı ile dava konusu işlemin hukuka uygun olduğunun saptanması nedeniyle davalı idarenin hizmet kusurundan da söz edilemeyeceğinden manevi tazminat isteminin de yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddi yönünde Ankara 10.İdare Mahkemesi'nce verilen 04/06/2018 gün ve E:2017/2928, K:2018/1324 sayılı kararın, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek, kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, istinaf isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesince, 2577 sayılı Yasanın değişik 45. maddesi uyarınca dava dosyası incelenerek, gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 1. fıkrasında,"İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir..." hükmüne yer verilmiş; 2. fıkrasında,istinafın temyizin usul ve şartlarına tabi olduğu belirtilmiş, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddenin 7. fıkrasında,temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin ödenmemiş olduğu, dilekçenin 3. madde esaslarına göre düzenlenmediği, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığı veya kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde, 2 ve 6. fıkralarda sözü edilen kararların, dosyanın gönderildiği Danıştay’ın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükmü düzenlenmiş, aynı Kanunun "Sürelerle ilgili genel esaslar" başlıklı 8/3. maddesinde, "...Bu Kanunda yazılı sürelerin bitmesi çalışmaya ara verme zamanına rastlarsa bu süreler, ara vermenin sona erdiği günü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzamış sayılır." hükmü, "Çalışmaya ara verme" başlıklı 61/1. değişik maddesinde, "Bölge idare, idare ve vergi mahkemeleri her yıl bir eylülde başlamak üzere, yirmi temmuzdan otuz bir Ağustosa kadar çalışmaya ara verirler...." hükmü öngörülmüştür.
Buna göre, 2577 sayılı Kanunda yazılı sürelerin bitmesi, çalışmaya ara verme zamanına rastlarsa bu süreler, ara vermenin sona erdiği 31 Ağustos gününü izleyen 1 Eylülden itibaren yedi gün daha uzayarak 7 Eylül tarihinde sona erecektir.
Dosyanın incelenmesinden; Ankara10.İdareMahkemesi'nce verilen 04/06/2018gün ve E:2017/2928, K:2018/1324sayılı kararın, davacı vekiline 13/07/2018 tarihinde (daimi çalışan memuru K3'na bizzat tebliğ edildiği) tebliğ edilmesine rağmen, davacı vekili tarafından verilen istinaf dilekçesinin 08/09/2018 tarihinde Mahkeme kayıtlarına girdiği görülmektedir.
Bu durumda, 13/07/2018 tarihinde tebliğ edilen Mahkeme kararına yönelik (30) günlük istinaf süresinin bitiminin çalışmaya ara verme süresine denk geldiğinden, 7 gün daha uzayarak 07/09/2018 Cuma günü sona ermesine karşın, davalı idare vekili tarafından, istinaf süresi geçirildikten sonra 08/09/2018 Cumartesi tarihinde Avukat Portalı kanalıyla istinaf talebinde bulunulduğu anlaşıldığından; yukarıda anılan Kanun'un 45/1, 8/3 ve 61/1. maddeleri uyarınca istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle incelenmesi olanağı bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle reddine, yargılama giderlerinin istinaf başvurusunda bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan miktarın istinaf isteminde bulunana iadesine, 2577 sayılı Yasanın değişik 48. maddesinin 7.fıkrası uyarınca kesin olarak 18.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)