(193 S. K. Geç. m. 89) (2577 S. K. m. 37)
İSTEMİN ÖZETİ: .... Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş.'de çalışmakta iken iş akdi ikale yoluyla sona erdirilen davacıya verilen ek ödeme tutarı üzerinden kesilen gelir vergisinin kaldırılması istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen tutarın kesinti tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı; davacı vekili tarafından her ne kadar şikayet başvurusuna verilen cevabı yazının kesin olmayan bir ret işlemi olduğu ileri sürülerek dava açılmış ise de, söz konusu şikayet başvurusuna cevaben, davalı Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından davacı hakkında 22.07.2019 tarih ve E.103721 Sayılı işlemin tesis edildiği, anılan işlemde ise davacının şikayet başvurusundan sonra 30.01.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7162 Sayılı Kanun'un 4. maddesiyle 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na geçici 89. maddesinin eklendiği, bu madde gereğince düzeltme zamanaşımı süresi içerisinde "ikale sözleşmeleri" nedeniyle tarafına ödenen tazminat, ödeme ve yardımlar üzerinden tevkif yoluyla tahsil edilen gelir vergisine ilişkin iade taleplerinin 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye ilişkin hükümleri gereğince red ve iade olacağının bildirildiği, davacı tarafından da söz konusu ikale sözleşmesi, ücret bordrosu vb. belgelerin eklenerek düzeltme başvurusunda bulunduğu vergi dairesine yapacağı bir başvuru ile iade talebinin Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici 89. maddesi kapsamında değerlendirileceği ve gerekli iade işlemlerinin yapılacağının bildirildiği görüldüğünden, dava konusu edilen yazı ile davacının başvurusunun reddi yönünde herhangi bir olumsuz işlem tesis edilmediği, dolayısıyla ortada bu aşamada idari davaya konu edilebilecek kesin ve yürütülebilir bir işlem bulunmadığı gerekçesiyle incelenmeksizin reddeden Ankara 1. Vergi Mahkemesi'nin 03/09/2019 tarih ve E:2019/886, K:2019/920 Sayılı kararının; Gelir Vergisi Kanununun geçici 89. maddesi hükmünün uygulanması halinde davadan vazgeçmeleri gerekeceği, Gelir İdaresi Başkanlığının karşılayamayacakları talepleri bakımından verdiği yanıtın ret olarak kabulü gerektiği ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinaf isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesince gereği görüşüldü:
KARAR: 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Vergi uyuşmazlıklarında yetki" başlıklı 37. maddesinde, "Bu Kanununa göre vergi uyuşmazlıklarında yetkili mahkeme: a)Uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, zam ve cezaları kesen, b) (Ek:10/6/1994 - 4001/17 md.) Gümrük Kanununa göre alınması gereken vergilerle Vergi Usul Kanunu gereğince şikayet yoluyla vergi düzeltme taleplerinin reddine ilişkin işlemlerde, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, c) Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasında, ödeme emrini düzenleyen, d) Diğer uyuşmazlıklarda dava konusu işlemi yapan, Dairenin bulunduğu yerdeki vergi mahkemesidir.
" hükmüne yer verilmiştir.
Dairemizin 12.12.2019 tarihli ara kararı ile .... Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş.'den, davacıya verilen ek ödeme üzerinden kesilen gelir vergisinin hangi tarihte, hangi vergi dairesine ve ne kadar yatırıldığının sorulması üzerine gönderilen 02.01.2020 tarihli cevabi yazıda, kesilen 5.570,47.-TL gelir vergisinin Büyük Mükellefler Vergi Dairesi Müdürlüğüne yatırıldığının bildirildiği, dolayısıyla dava konusu gelir vergisinin iadesinde, söz konusu gelir vergisini tahakkuk ettiren ve muhtasar beyanname verme bakımından bağlı olunan vergi dairesinin yargı çevresi olarak bağlı bulunduğu İstanbul Vergi Mahkemesi'nin yetkili olduğu anlaşıldığından, Mahkemece işin esasının incelenmesi suretiyle karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.
SONUÇ: Açıklanan nedenle, istinaf başvurusunun kabulüne, Ankara 1. Vergi Mahkemesi'nin 03/09/2019 tarih ve E:2019/886, K:2019/920 Sayılı kararının kaldırılmasına, dava dosyasının yetkili İstanbul Vergi Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine iadesine, yeniden verilecek kararda istinaf yargılama giderleri de hüküm altına alınacağından, bu konuda hüküm kurulmasına gerek olmadığına, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 5. fıkrası uyarınca kesin olarak, 15/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)