İSTEMİN ÖZETİ: Samsun 2. İdare Mahkemesi'nce verilen 21/06/2019 günlü, E:2018/824, K:2019/665 sayılı kararın;2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca istinaf yoluyla incelenerek kaldırılması istenilmektedir.
CEVABIN ÖZETİ: İmar uygulamasının bir çok yönden hukuka aykırı olduğunun bilirkişi raporu ile ortaya konulduğu, ancak özellikle kadastral parselin bulunduğu yerde oluşturulan parsellerden yer verilmemesi nedeniyle mevzuata açık aykırılık bulunduğu, uzlaşma ve anlaşma sonucu bu şekilde tahsis yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Samsun Bölge İdare Mahkemesi İkinci İdari Dava Dairesince dava dosyası 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:
Dava; Samsun ili, ... 1256 ada, 3, 4, 5, 6 ve 7 parsel, 1258 ada, 4, 5, 6 ve 11 parsel ve 1259 ada, 1, 2 ve 3 parsel sayılı, davacının hissedarı olduğu taşınmazların bulunduğu alanda 3194 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile 2981/3290 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesi uyarınca Tekkeköy Belediye Encümeni'nin 27/02/2018 tarih ve 47 sayılı kararıyla yapılan, 3194 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca Tekkeköy Belediye Encümeni'nin 06/03/2018 tarih ve 51 sayılı kararıyla tasdik edilen ve 5216 sayılı Kanun'un 7. maddesinin (b) bendi uyarınca Samsun Büyükşehir Belediye Encümeni'nin 22/03/2018 tarih ve 165 sayılı kararıyla uygun görülen imar uygulamasının iptali istemiyle açılmıştır.
Samsun 2. İdare Mahkemesi'nin 21/06/2019 günlü, E:2018/824, K:2019/665 sayılı kararıyla; dava konusu imar uygulamasında, daha önce imar uygulaması yapılarak düzenleme ortaklık payı kesilmesi sebebiyle mevzuata uygun olarak yeniden düzenleme ortaklık payı kesilmediği, üzerinde yapı yapmaya elverişli imar parseli oluşturmak amacıyla yapıldığı, dava konusu parsellerden 1256 ada 7, 1258 ada 4, 5, 6 ve 11, 1259 ada 1, 2 ve 3 parsellerin tamamının hastane alanında kaldığından, bulunduğu yere tahsisinin mümkün olmaması ve yakınındaki eski parsellere tahsis edecek alan bulunmaması sebebiyle bu parsellere 300-400 metre mesafe uzaklıkta bulunan konut dışı kentsel çalışma alanında tahsis yapılmasının teknik zorunluluktan kaynaklandığı ve parseller oluşturulurken dayanağı 1/1.000 ölçekli uygulama imar planı, plan raporu ve ilgili yönetmelik hükümlerine göre, imar adasının biçim ve boyutu, yapı düzeni, inşaat yaklaşma sınırı ve bahçe mesafeleri, yapı yüksekliği ve derinliği, yerleşme yoğunluğu, taban alanı ve kat alanı katsayısı, arazinin kullanılma şekli, mülk sınırları, mevcut yapıların durumunun göz önüne alındığı anlaşılmakta ise de; 2981/3290 sayılı Kanunun Ek 1. maddesinin uygulanma şartları oluşmamasına rağmen hisse çözümüne gidildiği, dava konusu imar uygulamasının dayanağı imar planında yapı yasaklı alanda kalan bir imar parselinin düzenleme sınırı dışında bırakılması ve düzenleme sınırı belirlenirken bu durumun dikkate alınması gerekirken bu hususa uyulmaması sebebiyle düzenleme sınırının mevzuata uygun şekilde belirlenmediği, uygulama öncesi "ayrık nizam 4 kat" yapılaşma koşullu "Konut Alanı"nda kalan dava konusu 1256 ada 3, 4, 5 ve 6 sayılı imar parsellerinin, bu parsellerle aynı yerde oluşan ve aynı kullanım kararı ve yapılaşma koşullarına sahip 2207 ada, 3 ve 4 sayılı imar parsellerine tahsis yapılma imkanı bulunduğu halde yukarıda metnine yer verilen Yönetmeliğin 10. maddesinde düzenlenen düzenleme sonucu oluşacak parselin aynı yerdeki veya yakınındaki eski parsellere tahsisinin sağlanması ilkesine aykırı bir şekilde imar planında denk geldikleri kullanım koşulları ve konumları itibariyle düzenlemeye giren taşınmazlarla eşdeğer nitelikte olmayan 328 ada, 5 sayılı ve 329 ada, 7 sayılı parsellere tahsis edildiği hususları birlikte dikkate alındığında, dava konusu imar uygulamasında hukuka ve imar mevzuatına uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu imar uygulamasının iptaline karar verilmiştir.
Davalı Tekkeköy Belediye Başkanlığı tarafından; davanın süresi içinde açılmadığı, imar uygulaması yapılmadan önce davacının murisi ile görüşülerek tüm mirasçılar için uygun olabilecek bir sonuç için çalışıldığı, murisin dağınık şekilde parsel verilmesi yerine tek yerden parsel verilmesini istemesi üzerine bu şekilde işlem yapıldığı, uygulama sonucu tahsis edilen parsellerin konut dışı kentsel çalışma alanında kaldığı, önceki parsellerden daha değerli bir alandan tahsis yapıldığı, kadastral parselin bulunduğu alanın hastane alanı olması nedeniyle başka yerden yer verilmesinin zorunluluk olduğu, bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı, davalı Samsun Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından ise; Tekkeköy Belediye Encümen tarafından yapılan imar uygulamasının uygun bulunduğu, bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı ve itirazlarının mahkemece gözetilmediği, imar uygulamasının uygulama imar planına uygun olduğu, bu nedenle 5216 sayılı Kanun çerçevesinde yapılan denetim sonucu uygulamanın uygun bulunduğu, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek anılan karara karşı istinaf başvurusunda bulunulmakta ve kararın kaldırılması istenilmektedir.
02/11/1985 günlü, Mükerrer 18916 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve işlem tarihinde yürürlükte bulunan İmar Kanunu’nun 18.Maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlemesi İle İlgili Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesinde, düzenleme sınırının; iskan sahasının bittiği yerlerde iskan sınırından, iskan sahası içindeki yollarda yol ekseninden, cami ve karakol yerlerinin dış sınırından, yeşil alan ve genel otopark alanlarının düzenleme ortaklık payı oranı ve uygulamaya alınan parsel sınırına göre uygun görülecek yerinden geçirileceği, ancak, imar planlarında gösterilmiş düzenleme sınırları varsa bu durum dikkate alınacağı, düzenleme sınırının herhangi bir parseli iki veya daha fazla parçaya bölmesi halinde, sınıf bu parçalardan düzenleme sahası dışında kalan başka bir imar adasına girmeyenleri varsa bunları da içine alacak şekilde geçirileceği, parsel büyük ise, ifraz yapılarak ifraz sınırından geçirileceği kuralına yer verilmiştir.
Düzenleme sınırı İmar Kanununun 18 inci Maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlemesi İle İlgili Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesindeki ilkeler doğrultusunda yol ekseninden ve uygulama yapılan alanın büyüklüğü ile düzenleme ortaklık payı oranı ve uygulamaya alınan parsel sınırına göre çevredeki yeşil alanların uygun görülecek yerinden geçirilmesi gerekmekte olup, uyuşmazlık konusu imar uygulamasında bu koşullara uyulmaksızın imar planında park ve yolda kalan, birbirinden kopuk çok sayıda taşınmazın ince bir çizgi ile birbirine bağlanması suretiyle düzenleme sınırı belirlendiği, uygulama yapılan ada ile ilgisi bulunmayan ve düzenleme ortaklık payından karşılanması gereken bu parsellerin de uygulama sınırı içine alınması suretiyle yapılan dava konusu imar uygulamasında bu yönüyle de hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, Samsun 2. İdare Mahkemesi'nce verilen 21/06/2019 günlü, E:2018/824, K:2019/665 sayılı karara karşı davalı idarelerce yapılan istinaf başvurularının yukarıda belirtilen gerekçe eklenmek suretiyle reddine, aşağıda dökümü yapılan istinaf yargılama giderlerinin davalı idareler üzerinde bırakılmasına, artan posta gideri avansının kararın kesinleşmesinden sonra yatıranlara iadesine, 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin (f) bendi uyarınca kararın tebliğini izleyen günden itibaren 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay'da temyiz yolu açık olmak üzere, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)