(2577 S. K. m. 45, Ek m. 1) (213 S. K. Mük. m. 298)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından, takdir komisyonu kararlarına istinaden 13.11.2019 tarih ve 2019/8 nolu vergi/ceza ihbarnamesiyle adına ikmalen tarh olunan 2015/10-12 dönemine ilişkin tek kat vergi ziyaı cezalı gelir stopaj vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davanın süre yönünden reddine karar veren Muğla Vergi Mahkemesi'nin 04/08/2020 tarih ve E:2020/627, K:2020/609 sayılı kararının taraflarca aleyhe olan kısımlarının, yasal dayanaktan yoksun olduğu ileri sürülerek davanın davacı tarafça kabulüne, davalı idarece taraflarına vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Taraflarca savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 1.Vergi Dava Dairesi'nce gereği görüşüldü;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 1. fıkrasında; "İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği, ancak konusu beş bin Türk lirasını geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararlar kesin olup, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı" hükme bağlandıktan sonra ek 1. maddesinde, bu kanunda öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298'inci maddesi hükümleri uyarınca Hazine ve Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında arttırılması suretiyle uygulanacağı hükmüne yer verilmiştir.
Yukarıda yer alan yasa hükmünden de açıkça anlaşılacağı üzere, 01.01.2020 tarihinden itibaren 2020 yılı için geçerli parasal sınır da dikkate alındığında, konusu yedi bin Türk lirasını geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararlar kesin olup, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulması mümkün değildir.
Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlık konusu vergi ziyaı cezalı gelir(stopaj) vergisinin tutar itibariyle söz konusu sınırın altında olduğundan, uyuşmazlık hakkında verilen mahkeme kararı kesin olup; istinaf yoluna başvurulamaz.
Bu durumda, davacı yürütmenin durdurulması isteminde bulunmuş ise de; yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin istinaf başvurularının incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekir.
Açıklanan nedenle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/1. maddesine istinaden istinaf başvurularının incelenmeksizin reddine, aşağıda dökümü yer alan ve davacı tarafından yapılan 196,25 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı idare tarafından yapılan 30,75 TL yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına, davacıdan sehven peşin alınan 113,30 TL istinaf yürütmenin durdurulması harcının davacıya iadesine, davalı idarece davacıdan 54,40 TL maktu karar harcı alınmasına, yatırılan posta gideri avansından artan tutarın Mahkemesi'nce H.M.K'nun 333. maddesi uyarınca yatıranlara iadesine, 13/11/2020 tarihinde oybirliği ile kesin olmak üzere karar verildi. (¤¤)