(5510 S. K. m. 102) (2577 S. K. m. 17, 45, 46, 49)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından, davalı idare nezdinde 2 3317 01 01 1089396 045 01 14 sicil sayılı dosyada işlem gören işyeri hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı denetmeni tarafından düzenlenen 21.06.2019 tarih ve 2019/ÜE-43 sayılı rapora istinaden, .... adlı çalışanın prime esas kazancının eksik bildirildiğinin tespit edildiğinden bahisle 2016/6-7-8-9-10'uncu aylarına ilişkin olarak aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresinde Kuruma verilmediği gerekçesiyle 5510 sayılı Yasanın 102. maddesinin (c/4) bendine istinaden, davacı hakkında 16.470,00 TL tutarında idari para cezası uygulanmasına ilişkin 05.07.2019 tarih ve E.9756743 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Şehzadeler Sosyal Güvenlik Merkezi işlemine karşı 30.07.2019 tarihinde yapılan itirazın reddine ilişkin 16.08.2019 tarih ve 2019/50 sayılı komisyon kararının iptali istemiyle açılan davada; davacıya ait işyerinde çalışan ve sosyal güvenlik mevzuatı kapsamında bildirim yapılması gereken .... isimli sigortalıya, 2016/06-07-08-09 aylarında yapılan maaş ödemelerinin net 1.600,00 TL olduğu, buna göre prime esas kazancının brüt 2.065,26 TL olduğu halde primlerinin asgari ücret üzerinden ödendiğinin ve yine 2016/10.ayda ödenen net ücretin 266,66 TL olduğu, buna göre prime esas kazancının brüt 344,21 TL olduğunun tespit edildiği, dolayısıyla .... isimli sigortalının sigorta primine esas kazanç tutarının eksik bildirildiğinin dava dosyasına sunulan belgeler ve Kurumun denetim elemanlarınca yapılan inceleme sonrasında düzenlenen denetim raporu ile sabit olduğu, davacı tarafından da bunun aksini ortaya koyacak her hangi bir belge sunulmadığı görüldüğünden davacının iddialarını hukuken geçerli delillerle kanıtlayamadığı, bu durumda, yer verilen mevzuat uyarınca, prime esas kazançların hesabında, sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin brüt toplamının esas alınacağı dikkate alındığında, davacı şirkete ait işyerinde çalışan .... isimli sigortalının, 2016/06-07-08-09-10 dönemlerine ait sigorta primine esas kazanç tutarının eksik bildirildiğinin Kurumun denetim elemanlarınca yapılan inceleme sonrasında düzenlenen denetim raporu ile sabit olduğu sonucuna varıldığından, söz konusu dönemlerine ilişkin aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde verilmediğinden hareketle davacı işverenin 5510 sayılı Kanunun 102'nci maddesi uyarınca (tesbiti yapılan her ay için asgari ücretin 2 katlı tutarında ) idari para cezası ile cezalandırılmasına yönelik işlemde ve bu işleme yapılan itirazın reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddiyolunda Manisa 2. İdare Mahkemesi Hakimliğince verilen 29/05/2020 tarih, E:2019/861, K:2020/218 sayılı kararın; haksız ve hukuka aykırı rapor düzenlendiği, eksik bildirime yönelik delil bulunmadığı, hizmet tespit davası açılmamasının bozmayı gerektirdiği ileri sürülerek istinaf yoluyla kaldırılması istemidir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi Altıncı İdare Dava Dairesince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmemiş olup, dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "... İstinaf, temyizin şekil ve usullerine tabidir.
Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.
Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir..." kuralına yer verilmiş; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Bölge İdare Mahkemelerinin kararlarının tebliğini izleyen 30 gün içerisinde Danıştayda temyiz edilebileceği öngörüldükten sonra temyize tabi kararlarının hangileri olduğu sayma yoluyla sınırlanarak belirlenmiş, "temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında, "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" kaldırma nedenleri olarak sayılmıştır.
Dosyadaki belgeler ile başvuru dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle; Manisa 2. İdare Mahkemesi Hakimliğince verilen 29/05/2020 tarih, E:2019/861, K:2020/218 sayılı karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine, aşağıda ayrıntısı gösterilen yargılama giderlerinin istinaf isteminde bulunan üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan tutarın Mahkemesince yatırana iadesine, 26/11/2020 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi. (¤¤)