(657 S. K. m. 4) (2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: İzmir Gıda Kontrol Laboratuvar Müdürlüğünde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrasına tabi sözleşmeli olarak görev yapan davacının, kendisi adına tahakkuk eden 2018 yılı üretimi teşvik primi tutarından kesilen sosyal güvenlik kesintisi işveren payının iade edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 04.03.2019 tarih ve 1156 sayılı işlemin iptali ile yapılan kesintinin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davada; personele ödenecek üretimi teşvik payından sosyal güvenlik kesintisi işveren payının, ilgili personelden kesileceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığı anlaşıldığından, davacının adına tahakkuk eden üretimi teşvik priminden kesilen sosyal güvenlik kesintisi işveren payının geri ödenmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, öte yandan, işlemin hukuka aykırılığının saptanmış olması nedeniyle, davacının adına tahakkuk eden 2018 yılı üretimi teşvik priminden kesilen sosyal güvenlik kesintisi işveren payının idareye başvuru tarihi olan 28/02/2019 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı idarece davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, davacı adına tahakkuk eden 2018 yılı üretimi teşvik priminden kesilen sosyal güvenlik kesintisi işveren payının idareye başvuru tarihi olan 28/02/2019 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine karar veren İzmir 4. İdare Mahkemesi'nin 08/07/2020 gün ve E: 2019/1334, K: 2020/936 sayılı kararının; davalı idare tarafından, idari işlemin hukuka ve mevzuata uygun kamu yararı ve hizmetin gereği çerçevesinde tesis edildiği ileri sürülerek, istinaf yolu ile incelenerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Kararın usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmuştur.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 5. İdari Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı, 6545 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle değişen 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği, ancak konusu beş bin (2020 yılı için yedi bin) Türk lirasını geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı kurala bağlanmıştır.
Dava dosyanın incelenmesinden, davacı adına 2018 yılı üretimi teşvik primi tutarından kesilen işveren payının 4.404,03- TL olduğunun tespit edildiği, bu haliyle dava değerinin 4.404,03- TL olduğunun tespit edilmesi karşısında, uyuşmazlık miktarının kararın verildiği tarih itibariyle 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 1. bendiyle belirlenen sınırın altında kaldığı anlaşılmakta olup, aynı bent uyarınca İdare Mahkemesince verilen karar kesin olduğundan istinaf yoluna başvurulması mümkün değildir.
Açıklanan nedenlerle; İzmir 4. İdare Mahkemesi'nin 08/07/2020 gün ve E: 2019/1334, K: 2020/936 sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine, aşağıda dökümü yapılan istinaf aşamasına ait 27,50-TL yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta ücretinin kullanılmayan kısmının Mahkemesince yatırana iadesine, 19/11/2020 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi. (¤¤)