(5510 S. K. m. 102) (2577 S. K. m. 45)
DAVANIN KONUSU: Davacı tarafından, 19/04/2019 gün 2018/EŞ/058 sayılı denetmen raporuna istinaden 2016/06 ayı defter kaydının ve 2016/06 ayı ücret ödeme bordrosunun geçersiz sayılması nedeniyle 5510 sayılı Kanunun 102. maddesinin 1. fıkrasının e/4 ve e/5 bentleri uyarınca 1.646,00.-TL idari para cezası ile tecziyesine ilişkin 26/08/2019 gün E.12285198 sayılı Kulu Sosyal Güvenlik Merkezi işlemi ile bu işleme yapılan itirazın reddine dair 15/10/2019 tarih ve 2019/5 sayılı Kulu Sosyal Güvenlik Merkezi İtiraz Komisyonu kararının iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ: Dava konusu işlemin dayanağı raporda 2016/Haziran ayı işyeri kayıtlarının (defter kaydının) geçersiz sayılarak 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin e/4 bendi gereğince işlem yapılması, 2016/Haziran ayı işyeri kayıtlarının (ücret ödeme bordrosunun) geçersiz sayılarak 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin e/5 bendi gereğince işlem yapılmasının teklif edildiği, getirilen teklif doğrultusunda işlem yapılarak 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin e/4 bendi uyarınca 2016/06 ayı defter kaydının geçersiz sayılması nedeniyle asgari ücretin yarısı tutarında (823,00 TL), 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin e/5 bendi uyarınca 2016/06 ayı ücret ödeme bordrosunun geçersiz sayılması nedeniyle asgari ücretin yarısı tutarında (823,00 TL) olmak üzere toplam 1.646,00 TL idari para cezası uygulandığı, davacı işveren aleyhine işyerinde çalıştırıldığı tespit edilen kişilere ilişkin işe giriş bildirgelerinin ve aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde verilmemesinden dolayı 5510 sayılı Kanunun 102. maddesi uyarınca idari para cezası tahakkuk ettirildiği, bu işlemin de Mahkememizin E:2019/1281 sayılı dosyasında ayrıca dava konusu edildiği, dolayısıyla bu kişilerin çalıştırıldığı halde belgelerinin düzenlenerek Kuruma verilmemesi nedeniyle davacı işverene idari para cezası verildiği, aynı sebepten kaynaklanan çalışma gün ve kazançlarının ibraz edilen defter ve belgelerde bulunmadığı ve ücret tediye raporlarının hazırlanmaması nedeniyle de yine kayıt geçersizliği olduğundan bahsi geçen ay için iki kayıt geçersizliği nedeniyle davacı işveren adına uygulanan bahse konu cezanın mükerrer ceza olduğu sonucuna varıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı kanaatine varıldığı, öte yandan davacıya ait işyerinde çalıştırıldığı tespit edilen kişilere ilişkin işe giriş bildirgelerinin ve aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde verilmemesinden dolayı 5510 sayılı Kanunun 102. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada Mahkemenin 24/02/2020 gün ve K:2020/276 sayılı kararıyla "dava konusu işlemin işe giriş bildirgeleri ile aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresinde verilmediği gerekçesiyle uygulanan idari para cezasına ilişkin kısmı yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır." denilerek bu kısım açısından davanın reddine karar verildiği gerekçesiyle,Konya2.İdareMahkemesi'nin 24/02/2020gün ve E:2019/1280, K:2020/275sayılı kararı ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
İSTİNAF DİLEKÇESİNİN ÖZETİ: Davalı idare vekili tarafından; 5510 sayılı Yasanın 59.maddesi uyarınca davalı kurumun teftiş, kontrol ve denetleme yetkisini haiz olan memurları tarafından düzenlenen tutanakların aksi sabit oluncaya kadar muteber olduğu, bu anlamda davalı kurumun yapmış olduğu işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülerek istinafa konu idare mahkemesi kararının kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Konya Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45/1. maddesinde "İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. Ancak, konusu beş bin Türk lirasını geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararlar kesin olup, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulamaz." hükmü düzenlenmiştir.
Kanun hükmünün değerlendirilmesi sonucu, konusu beş bin Türk lirasını geçmeyen (bu rakam her yıl yeniden değerlendirme oranına göre güncellenmekte olup 2020 yılı için 7.000-TL dir) vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı sonucuna varılmaktadır.
Bakılan davada, davacı hakkında, .... isimli bir çalışanın 07.06.2016 tarihinde maruz kaldığını iddia ettiği iş kazası olayı ile ilgili olarak yapılan incelemede anılan şahsın sözkonusu tarihte sigortalılığının bulunmaması nedeniyle bu durum hakkında yapılan denetim sonucunda düzenlenen 19/04/2019 gün 2018/EŞ/058 sayılı denetmen raporuna istinaden, getirilen teklif doğrultusunda 2016/06 ayı defter kaydının ve 2016/06 ayı ücret ödeme bordrosunun geçersiz sayılarak 5510 sayılı Kanunun 102. maddesinin 1. fıkrasının e/4 ve e/5 bentleri uyarınca 1.646,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin 26/08/2019 gün E.12285198 sayılı Kulu Sosyal Güvenlik Merkezi işleminin tesis edildiği, anılan işleme yapılan itirazın 15/10/2019 tarih ve 2019/5 sayılı komisyon kararı ile reddi üzerine ise bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Bakılan davanın konusunun para ile ölçülebilir nitelikte olması ve de davaya konu idari para cezası miktarının 7.000,00-TL'nin altında kalması sebebiyle mahkemece verilen karar kesin olup istinaf talebinin inceleme olanağı bulunmamaktadır.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,
1-) Konusu yedi bin liranın altında kalan davada, istinaf talebinin incelenmeksizin reddine,
2-) İstinaf aşamasında yapılan 16,50-TL yargılama giderlerinin istinaf talep edenin üzerinde bırakılmasına,
3-) Artan posta ücretinin istinaf isteminde bulunan tarafa Mahkemesince iadesine,
2577 sayılı Kanun'un 45. maddesi uyarınca 24/09/2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)