(2577 S. K. m. 15, 45, 49) (2918 S. K. m. 112) (5326 S. K. m. 16)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından, alkollü araç kullandığından bahisle 2918 sayılı Kanun'un 48/5. maddesi uyarınca ehliyetine (6) ay süreyle el konulmasına ilişkin 03.07.2020 tarih ve 067349 sayılı işlem ile 1.228,00 TL trafik para cezası verilmesine ilişkin 03.07.2020 tarih ve MA 57508787 sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davada; davacıya ait sürücü belgesinin 2918 sayılı Kanun uyarınca geçici süreyle geri alınmasının 5326 sayılı Kanun’un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu; 12/07/2013 gün ve 6495 sayılı Kanun’un 20. maddesiyle 2918 sayılı Kanun’un 112. maddesinde yapılan değişiklik ile maddenin yeniden düzenlenmesi sonrasında bu idari yaptırıma ve/veya bu idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin işleme karşı başvurulacak kanun yoluna ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinin görüldüğü, bu durumda; 5326 sayılı Kanun'un 3. maddesinde belirtildiği üzere, bu Kanun'un idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı ve görevli mahkemenin belirlenmesinde anılan Kanun hükümleri dikkate alınacağından, davacının alkollü olarak araç kullandığından bahisle sürücü belgesinin süreli geri alınmasına ve adına idari para cezası verilmesine ilişkin işlemlere karşı açılan iş bu davanın görüm ve çözümünde adli yargının görevli olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davanın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-a maddesi uyarınca görev yönünden reddine karar veren İzmir 2.İdare Mahkemesi'nin 22/07/2020 gün ve E:2020/933, K:2020/773 sayılı kararının; usul ve yasaya aykırı olduğu, Kabahatler Kanunu ve Anayasa'da yer alan hükümler uyarınca idari yargı mercilerinin uyuşmazlığın çözümünde görevli olduğu, olay günü alkol aldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı ileri sürülerek, istinaf yolu ile incelenerek kaldırılması ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinaf yoluna başvurulan kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı, usul ve kanuna uygun olan karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi Yedinci İdari Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların istinaf yolu ile incelenip kaldırılmaları, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 2. fıkrasının göndermede bulunduğu aynı kanunun 49. maddesinin 2. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
İzmir 2. İdare Mahkemesi'nin 22/07/2020 gün ve E:2020/933, K:2020/773 sayılı kararının dayandığı gerekçe usul ve yasaya uygun olup, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; davacının istinaf başvurusunun reddine, aşağıda dökümü yapılan yargılama giderlerinin başvuran üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan miktarın mahkemesince başvurana iadesine, 2577 sayılı Yasanın 45. maddesinin 6. fıkrasına göre kesin olarak, 13/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)