(2577 S. K. m. 45) (3194 S. K. m. 42)
İSTEMİN ÖZETİ: İzmir İli, Bornova İlçesi, …..Mahallesi, ..... Sokak adresinde bulunan ve tapunun 102 ada, 13 sayılı parselinde kayıtlı bulunan taşınmazda ruhsatsız olarak imalatlar yapıldığından bahisle 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 42/2. maddesi uyarınca davacıya 73.772,50-TL imar para cezası verilmesine ilişkin Bornova Belediye Encümeni'nin 07.03.2019 tarih ve 19-479 sayılı kararının iptali istemiyle açılan davada; dava konusu imalatların ruhsat gerektirmesine rağmen ruhsatsız olarak yapıldığının anlaşılması nedeniyle davacıya, toplam inşaat alanı üzerinden, "zemin+1.kat yapı, arka cephede merdiven ve teras, 1.kat seviyesinde balkon" için yapının sınıfı ve grubunun 3. sınıf A grubu olduğu tespiti esas alınmak suretiyle verilen temel para cezası ile "1.kat teras üzeri sundurma" için yapının sınıfı ve grubunun 1.sınıf A grubu olduğu tespiti esas alınmak suretiyle verilen temel para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, temel para cezasının, yapının kamuya ait bir parselde yapılması nedeniyle Kanun'un 42. maddesinin 2. fıkrasının c) bendinin 2. alt bendi, ruhsatsız olarak yapılması nedeniyle de 8. alt bendi uyarınca arttırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, yapının mevcut haliyle veya öngörülen bir afet tehlikesi karşısında can ve mal emniyetini tehdit ettiğine ve çevre ve görüntü kirliliğine sebebiyet verdiğine ilişkin olarak gerek işlemde gerekse işlemin dayanağı yapı tatil zaptında somut bir tespit ve delil bulunmadığı görüldüğünden, temel para cezasının 4. ve 13. alt bentler uyarınca arttırılmasında hukuka uygunluk bulunmadığı, yapının "yapılaşmaya yasaklanmış bir alanda yapılmış" olduğundan bahisle temel para cezası hem 6. alt bent uyarınca artırılmış hem de "sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanım alanı" içinde kalması nedeniyle özel kanunlar ile belirlenmiş özel imar rejimine tabi bir alanda bulunduğundan bahisle 7. alt bent uyarınca artırılmış ise de, söz konusu parselde koruma amaçlı imar planları hazırlanıp onanıncaya kadar yapılaşma hakkı bulunmadığı görüldüğünden, temel para cezasının 6. alt bent uyarınca artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı,7. alt bent uyarınca artırılmasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı, davacı tarafından dava konusu yapı için yapı kayıt belgesi alındığı ileri sürülmüş ise de, 30.05.2019 tarih ve 096 sayılı tutanak ile yapı kayıt belgelerinin iptaline karar verildiği, bu işleme ve yapı kayıt belgelerinin iptal edilmesi gerektiğine dair İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonunun 28.05.2019 tarih ve 692 sayılı işlemine karşı açılan davanın reddine karar verildiği görüldüğünden, davacının bu iddiasına itibar edilmediği gerekçesiyle, dava konusu işlemin 22.002,32-TL'lik kısmının iptaline,51.770,18-TL'lik kısmı bakımından ise davanın reddine ilişkin İzmir 1. İdare Mahkemesi'nce verilen 01/06/2020 gün ve E:2019/657, K:2020/497 sayılı kararın, davalı idare tarafından; tüm tespitlerin somut, yönetmeliğe ve kanuna uygun şekilde yapıldığı, işlemin iptal edilen kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, istinaf başvurusunun kabulü ile kaldırılması, davanın tümden reddine karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi'nce, işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrasında; “Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.” hükmü yer almaktadır.
İzmir 1. İdare Mahkemesi'nce verilen 01/06/2020 gün ve E:2019/657, K:2020/497 sayılı kararın dayandığı gerekçe, usul ve yasaya uygun olup, istinaf başvurusunun kabulünü gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; istinaf başvurusunun REDDİNE, aşağıda dökümü yapılan yargılama giderlerinin istinaf yoluna başvuran üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan miktarın, Mahkemesince, HMK'nun 333. maddesi uyarınca yatırana geri verilmesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın ait olduğu Mahkemeye gönderilmesine,2577 sayılı Yasa'nın 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, Danıştay'a temyiz yolu KAPALI ve KESİN OLMAK üzere, 11/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)