(2577 S. K. m. 45, 46, 49) (6458 S. K. m. 7, 15, 32, 33)
İSTEMİN ÖZETİ: Özbekistan uyruklu olan davacının kısa dönem ikamet izni başvurusunun reddine ilişkin İzmir Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğü'nün 20.08.2019 tarihli (dava dilekçesinde 19.08.2019 tarihli olarak belirtilmiş) ve 7761815.101.14.4 sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davada; turizm amaçlı kısa dönem ikamet izni talep eden davacının, 19.08.2019 tarihli tutanak uyarınca Türkiye'de kalış amacını haklı nedenlere dayandıramadığı, turizm amaçlı ikamet izni talebine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge sunmadığı, davacının sevgilisi için geldiği yönündeki beyanı da dikkate alındığında, 6458 sayılı Kanun'un 33. maddesinin 1-a maddesi yollamasıyla, 32/1-b maddesi ve 7/1-c maddelerine istinaden, 15/1-f maddesi uyarınca tesis edildiği anlaşılan ikamet izni başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda İzmir 1. İdare Mahkemesi'nce verilen 17/06/2020 tarih, E:2019/1313, K:2020/671 sayılı kararın; hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek istinaf yoluyla kaldırılması istemidir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinafa konu İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi Altıncı İdare Dava Dairesince; dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "... İstinaf, temyizin şekil ve usullerine tabidir.
Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.
Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir..." kuralına yer verilmiş; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Bölge İdare Mahkemelerinin kararlarının tebliğini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay’da temyiz edilebileceği öngörüldükten sonra temyize tabi kararlarının hangileri olduğu sayma yoluyla sınırlanarak belirlenmiş, "temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında, "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" kaldırma nedenleri olarak sayılmıştır.
Dosyadaki belgeler ile başvuru dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle; İzmir 1. İdare Mahkemesi'nce verilen 17/06/2020 tarih, E:2019/1313, K:2020/671 sayılı karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine, aşağıda ayrıntısı gösterilen yargılama giderlerinin istinaf isteminde bulunan üzerinde bırakılmasına, 492 sayılı Yasanın 13/j maddesi uyarınca bu aşamada davacıdan alınmayan 148,60-TL istinaf yolu başvuru harcının, davacıdan tahsili için tahsil dairesine yazılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan tutarın Mahkemesince yatırana iadesine, 19/11/2020 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi. (¤¤)