(5510 S. K. m. 86, 102) (2577 S. K. m. 45, 46, 49)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından, davalı idarece 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi uyarınca talep edilen bilgi ve belgelerin süresinde ibraz edilmediğinden bahisle 25.10.2019 tarihli ve 2019/SE/135 sayılı rapora istinaden 5510 sayılı Kanunun 102/e-2. maddesi uyarınca 15.350,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Kütahya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 13/12/2019 tarihli ve E.19718155 sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davada; davacının iş yerine ait 01.04.2009- 31.12.2009 dönemine ilişkin yasal defter ve belgeleri, defterlerin ilgili olduğu yılı takip eden yılbaşından itibaren 10 yıl süreyle (2019 yılının sonuna kadar) saklamakla yükümlü olduğu, Kütahya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcısı tarafından kendisine yapılan tebligata rağmen 15 günlük yasal süre içinde söz konusu defter ve belgeleri ibraz etmediği, herhangi bir mücbir sebep bildirmediği ve ek süre talebinde bulunmadığı görüldüğünden, bu durumda; 01.04.2009- 31.12.2009 dönemine ilişkin işyerine ait defter, kayıt ve belgeleri verilen süre içinde incelemeye ibraz etmediği anlaşılan davacının, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 102. maddesini e fıkrasının 2. bendi uyarınca 15.350,00 TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu Kütahya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 13/12/2019 tarihli ve E.19718155 sayılı işleminde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda Kütahya İdare Mahkemesi Hakimliğince verilen 29/07/2020 tarih, E:2020/155, K:2020/382sayılı kararın; hukuka aykırı olduğu Vergi Usul Kanununa göre belgelerin saklanma zorunluluğunun beş (5) yıl olmasına karşın bu süre geçtikten sonra defter ve belgelerin istenildiği, sigortalı çalışanının olmadığı ileri sürülerek istinaf yoluyla kaldırılması istemidir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi Altıncı İdare Dava Dairesince; dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "... İstinaf, temyizin şekil ve usullerine tabidir.
Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.
Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir..." kuralına yer verilmiş; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Bölge İdare Mahkemelerinin kararlarının tebliğini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay’da temyiz edilebileceği öngörüldükten sonra temyize tabi kararlarının hangileri olduğu sayma yoluyla sınırlanarak belirlenmiş, "temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında, "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" kaldırma nedenleri olarak sayılmıştır.
Dosyadaki belgeler ile başvuru dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle; Kütahya İdare Mahkemesi Hakimliğince verilen 29/07/2020 tarih, E:2020/155, K:2020/382 sayılı karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine, aşağıda ayrıntısı gösterilen yargılama giderlerinin istinaf isteminde bulunan üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan tutarın Mahkemesince yatırana iadesine, 26/11/2020 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi. (¤¤)