(2577 S. K. m. 45, 49) (3194 S. K. m. 32, 42, Geç. m. 16)
İSTEMİN ÖZETİ: İzmir İli, Seferihisar İlçesi, ….. Mahallesinde bulunan ve tapunun 3039 ada, 2 sayılı parselinde kayıtlı davacıya ait taşınmazda, ruhsatsız olarak yapılan imalatlar sebebiyle davacıya 3194 sayılı İmar Kanun'unun 42/2. maddesi uyarınca 13.793,00-TL para cezası verilmesine ilişkin 06.03.2019 tarih ve 302 sayılı encümen kararı ile aykırılıkların 3194 sayılı İmar Kanun'un 32. maddesi uyarınca yıkımına karar verilmesine ilişkin 27.03.2019 tarih ve 354 sayılı encümen kararının ve encümen kararlarının dayanağı 19.02.2019 tarihli yapı tatil zaptının iptali istemiyle açılan davada; "...mevcut 2 katlı yapının üzerine 15,70 m x 6 m ölçülerinde demir profil sundurma çatı inşa edildiğinin ve alanın III derece arkeolojik sit alanı olduğunun...'' tespit edildiği ve 19/02/2019 tarihli yapı tatil zaptı düzenlendiği, taşınmazda ruhsata aykırı imalatın tespitine ilişkin 19.02.2019 tarihinde düzenlenen yapı tatil zaptının; aynı tarihte bir örneğinin yapı yerine asıldığı ve yapı tatil zaptının yapı yerine asıldığı tarihte tebliğ edilmiş sayılacağı yönündeki yasal düzenleme göz önüne alındığında anılan tarihten itibaren altmış gün içinde dava açılması gerekirken, yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 02.06.2019 tarihinde açılan davada yapı tatil zaptı yönünden süre aşımı nedeniyle işin esasının incelenmesine olanak bulunmadığı, temel para cezasına 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin; (4) nolu alt bendi (afet tehlikesinde can ve mal emniyetini tehdidi var mı) uyarınca ceza artırımı uygulanmış ise de, imalatın afet tehlikesinde can ve mal emniyetinin tehdit edilmesine sebebiyet verdiği hususunun somut bilgi ve belgelerle ortaya konulamadığı ve bu yönde yapılmış herhangi bir tespitin de yapı tatil zaptında bulunmadığı anlaşılmakla para cezasının bu kısmına isabet eden3.941,00-TL'lik kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, 20.04.2015 tarihli yapı ruhsatı bulunan yapıda ruhsat ve eki mimari projesine aykırı olarak yapıldığı konusunda ihtilaf bulunmayan imalâtın üçüncü derece arkeolojik sit alanında yapılması ve yapılaşmanın tamamen yasaklanmadığı ancak bölgenin özelliği nedeniyle yapılaşmanın sınırlandırıldığı ya da ilgili idarelerin iznine bağlandığı orman alanları, özel çevre koruma bölgeleri, ikinci ve üçüncü derece doğal ve arkeolojik sit alanları ile gibi alanlarda 7. alt bent yönünden artırım uygulanabileceği sabit olmakla encümen kararıyla verilen idarî para cezasının 7. ve 10. alt bentleri ile temel para cezasına isabet eden 9.852,00-TL'lik kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmakla birlikte, işlemde 13. bent yönünden de attırım uygulandığı yazılı ise de; temel para cezası ve arttırımlar sonrası hesaplanan miktar incelendiğinde bu kısma isabet eden 788,00-TL'lik kısmın 13.793,00-TL'lik para cezasına dahil edilmediği, nitekim dahil edilse idi para cezası miktarının 14.581,00-TL olacağı görülerek bu kısım yönünden bir değerlendirme yapılmasına gerek görülmediği, kurumdan izin alınmadan ruhsat ve eklerine aykırı olarak yapıldığı sabit olan uyuşmazlık konusu imalatın yıkımına karar verilmesine ilişkin dava konusu encümen kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı tarafından yapı kayıt belgesi almasına rağmen cezai işlem uygulandığı iddia edilmekte ise de; doğal sit, arkeolojik sit veya koruma alanında kaldığı tespit edilmiş herhangi bir mahalde, 31.12.2017 tarihinden önce veya sonra yapılan imalatlarla ilgili, 3194 sayılı İmar Kanununun 7143 sayılı Kanunla eklenen geçici 16’ncı maddenin uygulanma kabiliyeti bulunmadığı ve davacının taşınmazının, III. derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisinde bulunduğu anlaşılmakla davacının anılan iddiasına itibar edilmediği gerekçesiyle, 19.02.2019 tarihli yapı tatil zaptı yönünden davanın süre aşımı nedeniyle reddine, 06.03.2019 tarih ve 302 sayılı encümen kararı ile davacıya verilen 13.793,00-TL para cezasının, İmar Kanunun 42. maddesinin (c) fıkrasının 4 nolu alt bendine isabet eden 3.941,00-TL'lik kısmının iptaline, geri kalan 9.852,00-TL'lik kısmı ile yıkım yönünden ise davanın reddine ilişkin İzmir 4. İdare Mahkemesi'nce verilen 03/07/2020 gün ve E:2019/672, K:2020/927 sayılı kararın, davalı idare tarafından; ilçenin deprem fay hattı üzerinde olduğu, her türlü kaçak inşai faaliyetin, afet tehlikesinde can ve mal emniyetini tehdit ettiğinin kabulü gerektiği ileri sürülerek, istinaf başvurusunun kabulü ile kaldırılması, davanın tümden reddine karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi'nce, işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrasında; “Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.” hükmü yer almaktadır.
İzmir 4. İdare Mahkemesi'nce verilen 03/07/2020 gün ve E:2019/672, K:2020/927 sayılı kararın dayandığı gerekçe, usul ve yasaya uygun olup, istinaf başvurusunun kabulünü gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; istinaf başvurusunun REDDİNE, aşağıda dökümü yapılan yargılama giderlerinin istinaf yoluna başvuran üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan miktarın, Mahkemesince, HMK'nun 333. maddesi uyarınca yatırana geri verilmesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın ait olduğu Mahkemeye gönderilmesine, 2577 sayılı Yasa'nın 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, Danıştay'a temyiz yolu KAPALI ve KESİN OLMAK üzere, 04.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)