(2577 S. K. m. 45) (6100 S. K. m. 333)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı Şirket tarafından; ''……'' unvanlı işyerinde canlı müzik izin belgesi olmadığı halde 10/10/2019 tarihinde saat 21:12'de izinsiz canlı müzik faaliyeti gerçekleştirdiğinden bahisle 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca 18.037,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin 22/10/2019 tarih ve E.18384 sayılı işlemle bildirilen Marmaris Belediye Başkanlığının 16/10/2019 tarih ve E.18046 sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davada; canlı müzik yayını yapmak isteyen eğlence yerlerinin canlı müzik izin belgesi almak zorunda oldukları, bu hususa riayet edilmeden faaliyette bulunulduğunun yapılan denetimlerde tespit edilmesi durumunda, canlı müzik izin belgesi olmayan işletmenin, yetkili merciden almadığı ve olmayan canlı müzik izin belgesini ibraz etmesinin ise söz konusu olamayacağı dikkate alındığında, 2872 sayılı Kanunun 20/g maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline ilişkin Muğla 2. İdare Mahkemesi'nce verilen 07/05/2020 gün ve E:2019/1641, K:2020/536 sayılı kararın davalı idare tarafından; davacıya ait iş yerine ilişkin tespit tutanağından izinsiz canlı müzik yapıldığının anlaşıldığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, istinaf başvurusunun kabulü ile kaldırılması, davanın reddine karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi'nce, işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrasında; “Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.” hükmü yer almaktadır.
Muğla 2. İdare Mahkemesi'nce verilen 07/05/2020 gün ve E:2019/1641, K:2020/536 sayılı kararın dayandığı gerekçe, usul ve yasaya uygun olup, istinaf başvurusunun kabulünü gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; istinaf başvurusunun REDDİNE, aşağıda dökümü yapılan yargılama giderlerinin istinaf yoluna başvuran üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan miktarın, Mahkemesince, HMK'nun 333. maddesi uyarınca yatırana geri verilmesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın ait olduğu Mahkemeye gönderilmesine, 2577 sayılı Yasa'nın 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, Danıştay'a temyiz yolu KAPALI ve KESİN OLMAK üzere, 11/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)