(6100 S. K. m. 333)
BAŞVURUNUN KONUSU: Davacı şirket vekili tarafından, müvekkili adına düzenlenen 14.02.2020 tarih ve 440 sıra no'lu ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada; davalı idarenin savunma yazısı ile eklerinde sunduğu belgelerin incelenmesinden; dava konusu ödeme emri içeriği bina vergisinin ait olduğu 2018 yılına dair davacının herhangi bir emlak vergisi bildiriminde bulunmadığı, ekteki evrakların 2008 ile 2009 yılları yapı kullanım izni belgesi ve 2011 yılına ait dava konusu taşınmazda gerçekleştirilen yıkım işlemlerine ait olduğu, savunma dilekçesinde ise davacının 15.01.2019 tarihinde davalı idareye yapmış olduğu bildirim nedeniyle iş bu dava konusu verginin geriye dönük olarak tahakkuk edildiği ve bu nedenle ihbarname gönderilmediğinin belirtildiği; dava konusu işlemin davacının beyanı üzerine değil, idarenin 2019 yılında davacı tarafından yapılan beyan üzerine geçmişe dönük tespiti neticesinde gerçekleştiğinin anlaşıldığı, bu nedenle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca duruma göre idarece tarh veya ikmalen tarh yoluna gidilmesi ve buna ilişkin olarak düzenlenecek ihbarnamenin tebliği suretiyle davacıya ihbarnameden kaynaklanan yasal haklarının tanınması gerekirken, uyuşmazlık konusu olayda usulüne uygun tarh ve tahakkuk aşaması atlanarak tahsil amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline ilişkin olarak Muğla Vergi Mahkemesi Hakimliği'nce verilen 15.09.2020 tarih ve E:2020/405, K:2020/709sayılı kararın; bir binanın kullanış tarzının tamamen değiştirilmesi veya bir binanın ikamete mahsus mahallerinden bir kısmının dükkan, mağaza, depo gibi ticaret ve sanat icrasına mahsus mahaller haline kaydedilmesi halinde yapı kayıt belgesi alınan yerler için geriye dönük olarak emlak vergisi evleviyetle alınabileceği ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Vekil eden şirkete gönderilen ödeme emrinin usul ve yasaya aykırı olduğu, Vergi Usul Kanunu'nun 34'üncü maddesi uyarınca ödeme emri tebliğinden önce vekil eden şirkete ihbarname tebliğ edilmediği, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu öne sürülerek istinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi Üçüncü Vergi Dava Dairesince işin gereği görüşüldü.
Muğla Vergi Mahkemesi Hakimliği'nce verilen 15.09.2020 tarih ve E:2020/405, K:2020/709 sayılı karar usul ve yasaya uygun olup, kararın kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenle, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN REDDİNE, aşağıda dökümü yapılan 227,00-₺ yargılama giderinin başvuruda bulunan üzerinde bırakılmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve buna bağlı tarife uyarınca belirlenen 54,40-₺ istinaf karar harcının davalı idareden tahsili için mahkemesince harç tahsil müzekkeresi yazılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan miktarın talep edilmesi halinde derhal, talep edilmemesi halinde ise kararın tebligat işlemlerinin tamamlanmasından sonra Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 333'üncü maddesi uyarınca yatırana iadesine, kesin olarak 30.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)