(3194 S. K. m. 42) (2577 S. K. m. 45)
İSTEMİN ÖZETİ: 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 42.maddesinin 2.fıkrası uyarınca Milas Belediye Encümeninin 13/09/2018 tarih ve 2018/1709 sayılı kararıyla verilen, 9.874,90-TL tutarındaki idarî para cezasının tahsili amacıyla tanzim ve tebliğ edilen Milas Belediye Başkanlığı'nın 27/09/2019 gün ve 445958 sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada; ödeme emri düzenlenmeden önce davacıya para cezasının konusu, miktarı ve dayandığı mevzuat hükümlerini gösteren belediye encümen kararının 01/10/2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davacı tarafından ise söz konusu encümen kararına karşı yargı yoluna başvurulmadığı dolayısıyla bahsi geçen idari para cezasının kesinleştiği ve ödeme emri için ilgili kanun hükmünde sayılmış olan itiraz nedenlerinden hiçbirinin de işbu olayda oluşmadığının anlaşıldığı, bu nedenle, usulüne uygun olarak tebliğ edilen encümen kararında belirtilen para cezasının ödenmemesi üzerine söz konusu alacağın tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine ilişkin Muğla 2. İdare Mahkemesi Hakimliği'nce verilen 22/06/2020 gün ve E:2019/1447, K:2020/748 sayılı kararın, davacı tarafından; imalata yönelik yapı kayıt belgesi aldığı, imar kirliliğine neden olma suçlamasıyla ilgili müvekkili hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği ileri sürülerek, istinaf başvurusunun kabulü ile kaldırılması, dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi'nce, işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrasında; “Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.” hükmü yer almaktadır.
Muğla 2. İdare Mahkemesi Hakimliği'nce verilen 22/06/2020 gün ve E:2019/1447, K:2020/748 sayılı kararın dayandığı gerekçe, usul ve yasaya uygun olup, istinaf başvurusunun kabulünü gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; istinaf başvurusunun REDDİNE, aşağıda dökümü yapılan yargılama giderlerinin istinaf yoluna başvuran üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan miktarın, Mahkemesince, HMK'nun 333. maddesi uyarınca yatırana geri verilmesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın ait olduğu Mahkemeye gönderilmesine, 2577 sayılı Yasa'nın 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, Danıştay'a temyiz yolu KAPALI ve KESİN OLMAK üzere, 26/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)