(3194 S. K. m. 32, 42) (2577 S. K. m. 45) (6100 S. K. m. 333)
İSTEMİN ÖZETİ: Muğla İli, Marmaris İlçesi, ..... Mevkii, 151 ada, 20 parsel sayılı taşınmazda, Datça-Bozburun Özel Çevre Koruma Alanında ve kıyıdan ilk yüz metrelik alanda, imara aykırı yapı yapıldığından ve bir aylık yasal süre içerisinde uygun hale getirilmediğinden bahisle 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 32'nci maddesi uyarınca yapının yıkılmasına ve mükellefiyetlerini yerine getirmeyen davacının anılan Kanun'un 42'nci maddesi ile 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15'inci maddesi uyarınca 18.596,56 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına dair 06/03/2019 tarih ve 2019/224 sayılı Marmaris Belediye Encümeni Kararının ve para cezasına istinaden Marmaris Belediyesi Mali Hizmetler Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 18.596,56 TL tutarlı, 25/03/2019 tarih ve 143 sayılı ceza ihbarnamesinin iptali istemiyle açılan davada; 3194 sayılı Kanun'un 21'nci maddesi uyarınca bu Kanunun kapsamına giren bütün yapılar için 26'ncı maddede belirtilen istisna dışında belediye veya valiliklerden yapı ruhsatiyesi alınmasının mecburi olduğunun kabulü karşısında, yapılaşmaya tamamen yasak 100 metrelik sahil şeridinde yapılan ruhsata tabi imalatın, tespit tarihinden itibaren en çok bir ay içerisinde imar mevzuatına uygun hale getirilmesi gerekirken uygun hale getirilmediği anlaşıldığından, dava konusu encümen kararının; söz konusu yapının 3194 sayılı Kanunun 32'nci maddesi uyarınca yıkılmasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık olmadığı, 15/11/2018 tarihinde idare tarafından düzenlenen yapı tatil zaptı ile tespit edilen ruhsatsız yapının mühürleme tarihinden itibaren bir ay geçmesine rağmen uygun hale getirilmediği veya ruhsatlandırılmadığı, söz konusu fiilin yapının inşa süreci içinde tekrarlandığı ve bu durumun 04/02/2019 tarihli mühür fekki tutanağı ile doğrulandığı, bu nedenle davacının anılan Kanunun 42/3'üncü maddesi uyarınca 3.757,48 TL idari para cezası ile cezalandırılmasında ve aynı Kanunun 42/6'ncı maddesi uyarınca söz konusu cezanın bir katı arttırılarak 9.298,28 TL olarak uygulanmasında ve söz konusu para cezasının tahsili maksadıyla düzenlenen 25/03/2019 tarih ve 143 sayılı ceza ihbarnamesinin 9.298,28 TL'lik kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak; anılan cezanın ruhsatsız veya ruhsata aykırı yapılan imalatların süresi içinde imara uygun hale getirilmemesinin müeyyidesi olduğu, bu cezanın; imara aykırı yapı yapma fiilinin, yapının yapıldığı yerin niteliği bakımından arttırımlı olarak cezalandırılması amacına hizmet eden 3621 sayılı Kıyı Kanununun 15'inci maddesine istinaden arttırılamayacağı, zira bu hükümlerin aktif olarak ruhsatsız veya ruhsata aykırı inşai faaliyet yapma filini cezalandırdığı değerlendirildiğinden, para cezasının 3621 sayılı Kanunun 15'nci maddesi uyarınca bir kat arttırılması suretiyle bulunan 9.298,28 TL'lik kısmında ve söz konusu para cezasının tahsili maksadıyla düzenlenen 25/03/2019 tarih ve 143 sayılı ceza ihbarnamesinin 9.298,28 TL'lik kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, öte yandan; her ne kadar dava dilekçesinde yapı kayıt belgesi alındığı belirtilmiş ise de, uyuşmazlık konusu taşınmaza ilişkin olarak 13/02/2019 tarih ve URLF74PF belge numaralı Yapı Kayıt Belgesinin 21/06/2019 tarih ve 418 sayılı Muğla Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü Yapı Kayıt Belgesi Değerlendirme Komisyonu kararı ile iptal edildiği görüldüğünden davacının bu yöndeki iddialarına itibar edilmediği gerekçesiyle, dava konusu Encümen kararının para cezasına 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca yapılan arttırıma ilişkin 9.298,28 TL'lik kısmının ve 25/03/2019 tarih ve 143 sayılı ceza ihbarnamesinin9.298,28 TL'lik kısmının iptaline, Encümeni kararı ile 25/03/2019 tarih ve 143 sayılı ceza ihbarnamesinin diğer kısımları bakımından davanın reddine, ilişkin Muğla 1. İdare Mahkemesince verilen 31/12/2019 gün ve E:2019/629, K:2019/1361 sayılı kararın; davacı tarafından redde ilişkin kısmının, yapı kayıt belgesinin olduğu, yapının bulunduğu yerin köy niteliğini taşıdığı, bu nedenle 3194 sayılı Kanun'un 27. maddesine göre ruhsat aranmaması gerektiği, Danıştay kararlarının da bu yönde olduğu, keşif istemi hakkında bir karar verilmediği ileri sürülerek, istinaf başvurusunun kabulü ile kaldırılması, dava konusu işlemin bu kısmının da iptaline karar verilmesi, davalı tarafından iptale ilişkin kısmının, Kıyı Kanunu'nun 15. maddesinde İmar Kanunu uyarınca verilecek idari para cezalarının iki katının uygulanacağının düzenlendiği, anılan maddede İmar Kanunu'nun 42. maddesinin 2. ve 3. fıkraları arasında bir ayrım yapılmadığı ileri sürülerek istinaf başvurusunun kabulü ile kaldırılması, davanın bu kısmının da reddine karar verilmesi istenilmektedir.
DAVACI SAVUNMASININ ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
DAVALI SAVUNMASININ ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi'nce, işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrasında; “Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.” hükmü yer almaktadır.
Muğla 1. İdare Mahkemesince verilen 31/12/2019 gün ve E:2019/629, K:2019/1361 sayılı kararın dayandığı gerekçe, usul ve yasaya uygun olup, istinaf başvurularının kabulünü gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; istinaf başvurularının REDDİNE, aşağıda dökümü yapılan yargılama giderlerinin istinaf yoluna başvuranlar üzerinde bırakılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan miktarların, Mahkemesince, HMK'nun 333. maddesi uyarınca yatıranlara geri verilmesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın ait olduğu Mahkemeye gönderilmesine, 2577 sayılı Yasa'nın 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, Danıştay'a temyiz yolu KAPALI ve KESİN OLMAK üzere, 30/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)