(6100 S. K. m. 333)
BAŞVURUNUN KONUSU: Davacı tarafından satın alınan ve toplu taşıma faaliyetinde kullanılan …. plakalı aracın plaka devri sırasında davacıdan bağış adı altında ama gerçekte devir temlik ücreti olarak 2018 yılında tahsil edildiği belirtilen 30.000,00-₺'nin iadesi istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ve ödenen tutarın iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davada; davacıdan kişilerden alınan bağış ve yardımlar adı altında27.12.2018 tarihinde B-366014 numaralı makbuzla tahsil edilen 30.000,00-₺'sı tutar, bağış adı altında tahsil edilmişse de esasında, plaka devri izni işlemlerinden ve olayın oluş şeklinden anlaşıldığı üzere, ticari plakanın devir ve tescilinden dolayı tahsil edildiği, davacı tarafından bu tutarın anılan plakanın üzerine devri ve tescili için zorunlu olarak ödenmek zorunda kalındığı, kamu gücü kullanılarak ve herhangi bir hizmet karşılığı olmadan yapılan bu tahsilatlar, bağış olarak nitelendirilemeyeceğinden vergi benzeri yüküm olarak değerlendirilmesi gerektiği, kanuni dayanağı olmaksızın kamu gücü kullanılarak ve herhangi bir hizmet karşılığı olmadan davacıdan kişilerden alınan bağış ve yardımlar adı altında tahsil edilen, ancak gerçekte plaka devrine ilişkin tahsil edilen tutarın iadesi istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun reddine dair dava konusu işlemde hukuki isabet bulunmadığı, bu itibarla davacıdan tahsil edilen tutarın da davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu zımni ret işleminin iptaline, davacıdan bağış ve yardım adı altında tahsil edilen 30.000,00-₺ tutarın davacıya iadesine ilişkin olarak Balıkesir Vergi Mahkemesi Hakimliği'nce verilen 16.03.2020 tarih ve E:2019/503, K:2020/218 sayılı kararın; olayda vergilendirme hatası bulunmadığı, hukuki ihtilaf olduğu, düzeltme şikayet yolu kullanılarak dava konusu edilemeyeceği, davaya konu N1 plakanın sicil dosyasında 2018 yılı devir işlemi evrakları arasında herhangi bir makbuz veya ödemeye ilişkin bir belgeye rastlanmadığı, davaya konu 30.000 TL'nin davalı belediyenin bağış ve yardım geliri olduğu ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Davalı idarenin bir hizmeti bulunmadığı, yönetmelikle mali hüküm ihdas edilemeyeceği, mahkeme kararının hukuka uygun olduğu öne sürülerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi Üçüncü Vergi Dava Dairesince işin gereği görüşüldü.
Balıkesir Vergi Mahkemesi Hakimliği'nce verilen 16.03.2020 tarih ve E:2019/503, K:2020/218 sayılı karar usul ve yasaya uygun olup, kararın kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenle, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN REDDİNE, aşağıda dökümü yapılan 236,00-₺ yargılama giderinin başvuruda bulunan üzerinde bırakılmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve buna bağlı tarife uyarınca belirlenen 54,40-₺ istinaf karar harcının davalı idareden tahsili için mahkemesince harç tahsil müzekkeresi yazılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan miktarın talep edilmesi halinde derhal, talep edilmemesi halinde ise kararın tebligat işlemlerinin tamamlanmasından sonra Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 333'üncü maddesi uyarınca yatırana iadesine, kesin olarak 19.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)