İSTEMİN ÖZETİ: Hatay 1. Vergi Mahkemesi'nin 11.11.2021 tarih ve E:2021/508, K:2021/2081 Sayılı kararının taraflarca istinaf yoluyla incelenerek aleyhlerine olan kısımlarının kaldırılması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı hakkında sahte belge düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle resen tarh edilen 2018/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı gelir geçici vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
Mahkeme Kararının Özeti: Dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir geçici vergisinin matrahı yönünden bağlı olduğu 2017 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatının iptali istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin 11.11.2021 tarih ve 2021/505 E. 2021/2078 K. sayılı kararıyla, sahte belge düzenleme suretiyle elde edilen komisyon geliri nedeniyle yapılan resen tarhiyatın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, öte yandan, gelir geçici vergisi, cari vergilendirme döneminin gelir vergisine mahsup edilmek üzere Gelir Vergisi Kanunu'nda belirtilen esaslara göre ve cari dönemin gelir vergisi oranında tarh ve tahakkuk ettirilen bir vergi olduğu, 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin Mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre, mahsup döneminin geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza kesilmesi gerekmekte ise de geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle geçici vergi aslına bağlı olarak üç kat değil, bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği, bu nedenle olayda, mahsup dönemi geçen gelir geçici vergi aslının, Gelir Vergisi Kanunu'nun 120. maddesi gereğince aranması mümkün olmadığından hukuka aykırı olduğu, geçici vergileri üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının, bir katının hukuka uygun, bir katı aşan kısımların ise hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.
İDDİALARIN ÖZETİ: Davacı tarafından; vergi incelemesinin eksik ve varsayıma dayalı olarak yapıldığı, davalı idare tarafından ise düzenlenen faturaların sahte olduğunun somut biçimde ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın aleyhlerine olan kısımlarının kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Taraflarca savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Adana Bölge İdare Mahkemesi Birinci Vergi Dava Dairesi'nce dosyadaki belgeler incelenip istinaf başvuruları hakkında gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, istinaf istemine konu kararın davanın kısmen kabulüne ilişkin kısmının usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunda ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi ve belgeler kapsamında, ortada, kararın bu kısmının kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı, dolayısıyla da davalı idarenin istinaf isteminin reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Davacı tarafın istinaf istemine gelince;
Dava konusu vergi ziyaı cezasının hesaplanmasında esas alınan geçici verginin matrah yönünden bağlı bulunduğu gelir vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın reddine ilişkin Hatay 1.Vergi Mahkemesi'nin 11.11.2021 tarih ve E: 2021/505 K:2021/2078 Sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusu sonucunda Dairemizin 03.02.2022 tarih ve E:2021/1880, K:2022/157 Sayılı kararı ile vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle anılan kararın ve tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bu hukuki durum dikkate alındığında; iş bu dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasında da hukuka uygunluk, ilk derece mahkemesi kararının davanın kısmen reddine ilişkin kısmında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45.maddesinin 3 ve 4.fıkraları uyarınca davalı idarenin istinaf isteminin reddine, davacının istinaf isteminin ise kabulüne,
2. İstinafa konu kararın davanın kısmen reddine ilişkin kısmının kaldırılmasına, yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın bu kısmının kabulüyle geçici vergi aslı üzerinden kesilen bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına
3. Davalı idarece katlanılıp aşağıda dökümü yapılan istinaf yargılama giderlerinin idare üzerinde bırakılmasına,
4. Davacı tarafça ilk derece ve istinaf aşamalarında katlanılıp aşağıda gösterilen istinaf yargılama giderinin davalı idarece davacıya ödenmesine, ilk derece mahkemesi kararında hükmedildiğinden davacı lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesine gerek bulunmadığına
5. Artan posta ücretinin istem halinde, istemde bulunulmaması durumunda 6100 Sayılı Hukuku Muhakemeleri Kanunu'nun 333. maddesi uyarınca Mahkemesince kararın kesinleşmesinden sonra ilgili tarafa resen iadesine
6. Kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz (30) gün içerisinde Danıştay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, 17.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)