(2577 S. K. m. 45)
DAVANIN KONUSU: Selçuk Üniversitesi bünyesinde 2009 yılı 11.ay ile 2018 yılı 6. ay arasında yabancı uyruklu öğretim üyesi olarak istihdam edilen davacı tarafından, hizmet sözleşmesinin bildirimde dahi bulunulmaksızın haksız olarak feshedildiğinden bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00-TL kıdem-iş sonu tazminatının, söz konusu işlemin iptali ile sözleşme fesih tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu'nda, 2547 sayılı Kanun uyarınca sözleşmeli olarak çalıştırılacak yabancı uyruklu öğretim elemanlarına ödenecek olan ve bir iş ya da menfaate karşılık ödenen bedel anlamına gelen 'ücretin' Bakanlar Kurulunca belirlenecek esaslar dahilinde Yükseköğretim Kurulunca tespit edileceği belirtilmiş olup, anılan esasları (sözleşmeli çalışma esaslarını, ödenebilecek sözleşme ücretlerinin üst sınırlarını ve benzeri diğer hususları) belirleyen 1983/7148 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında Yükseköğretim Kurumlarında çalıştırılacak Yabancı Uyruklu Öğretim Elemanlarına ilişkin olarak sözleşme ücreti ile parasal hakları dışında sosyal güvenlik yönünden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu uyarınca hastalık primi kesileceği ve hastalandıklarında kendilerine Türk uyruklu ve 506 sayılı Kanuna tabi olanlar eşidi işlem yapılacağı hususuna yer verilmiş olup, söz konusu Bakanlar Kurulu kararı ile bu kapsamda Yükseköğretim Kurulunun olumlu görüşü ve Maliye Bakanlığının onayı ile yenilenen idare ile davacı arasında akdedilen sözleşmede aylık sözleşme ücreti ile parasal hakları dışında kıdem ve ihbar tazminatı ödenebileceği yönünde bir düzenleme yer almadığı, bu durumda; ilgili mevzuatta sözleşmeli olarak çalıştırılan ve iş mevzuatı hükümlerine tabi olmayan yabancı uyruklu öğretim elemanlarına kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer parasal hakların ödenebileceği yönünde bir düzenleme bulunmadığından, davacının iş sonu tazminatı(kıdem ve ihbar tazminatı) isteminin reddi gerektiği sonucuna varıldığı, nitekim, Danıştay 8. Dairesi'nin 08.05.2015 tarih ve E:2011/8413, K:2015/4419 sayılı kararı da bu yönde olduğu gerekçesiyle Konya 1. İdare Mahkemesi'nce verilen 08/10/2020 tarih ve E:2019/1257, K:2020/941 sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF DİLEKÇESİNİN ÖZETİ: Davacı vekili tarafından; işi gereği tüm hizmetlerini kusursuz yaptığı, yerleşik Danıştay içtihatları uyarınca tazminat ödenmesi gerektiği, bu konuda açık düzenleme olamamasının eşitlik ilkesine aykırı olduğu yönünde emsal Danıştay kararının bulunduğu, davacıya ait kıdem ve iş sonu tazminatının ödenmesinin yapılması gerektiği, hak ve alacaklarının ödenmeyerek hakları kısıtlanıp mağdur edildiği ve idare mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Usul ve esas bakımından hukuka uygun Mahkeme kararının onanması gerektiği savunulmuştur.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Konya Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi'nce işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: İdare Mahkemesi kararlarının istinafen incelenerek kaldırılması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45 inci maddesinin 4’üncü ve 5’inci fıkralarında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
İstinaf başvurusuna konu karar usul ve hukuka uygun olduğundan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45 inci maddesinin 3’üncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;
1- İstinaf isteminde bulunulan mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığından, istinaf isteminin REDDİNE,
2- İstinaf aşamasında yapılan 165,10-TL yargılama gideri toplamının istinaf talep edenin üzerinde bırakılmasına,
3- Artan posta ücretinin istinaf isteminde bulunan tarafa Mahkemesince iadesine,
2577 sayılı Kanun'un 45. maddesi uyarınca, 20.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)