İSTEMİN KONUSU: Ordu Vergi Mahkemesinin 25/10/2021 tarih ve E:2021/70, K:2021/422 sayılı kararının incelenerek kaldırılması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava Konusu İstem: Davacı tarafından, yurt dışında mukim Google İreland Limited Şirketi'nden elde ettiği gelirleri kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen 14.12.2020 tarihli ve 2020-A-6290/38 sayılı Vergi Tekniği Raporuna istinaden gelir ve gelir geçici vergisi yönünden düzenlenen 14.12.2020 tarihli ve 2020-A-6290/39 ve 41 sayılı Vergi İnceleme Raporları ile 2018/1-12 ve 2018/1-3,4-6,10-12 dönemlerine ilişkin olarak davacı adına tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir ve gelir geçici vergilerinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Ordu Vergi Mahkemesinin 25/10/2021 tarih ve E:2021/70, K:2021/422 sayılı kararı ile; davacının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun geçici 90. maddesinin 6. fıkrası kapsamında elde ettiği gelirlere ilişkin olarak süresi içerisinde beyanda bulunduğu ve Kanun gereği yüzde 1 oranında adına tahakkuk eden vergileri ödediği, dolayısıyla hakkındaki söz konusu inceleme başlatılmadan varlık barışı düzenlemesi ile öngörülen şartları yerine getirdiği anlaşıldığından, davacının anılan Kanun ile tanınan inceleme ve tarhiyat bağışıklığından yararlandırılması gerektiği ve belirtilen yasal düzenlemeye aykırı şekilde bu gelirlerine ilişkin olarak inceleme ve tarhiyat yapılması suretiyle davacı adına tarh edilen 2018/1-12 dönemine ilişkin bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2018/1-3,4-6,10-12 dönemlerine ilişkin olarak bir kat vergi ziyaı cezalı gelir geçici vergilerinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
İSTİNAF EDENİN İDDİALARI (DAVALI) : Davacının 2018 yılı gelir vergisi ve 2018/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemlerine ilişkin gelir geçici vergisi beyannamelerini vermediğinin tespit edildiği, davacının 2018 takvim yılında ticari faaliyette bulunduğu, ancak vergi dairesine herhangi bir vergi türü yönünden mükellefiyet tesis ettirmediği, yasal defter tutulmadığı, belge düzenlemediği, herhangi bir beyanname vermediği, dolayısıyla ticari faaliyette elde ettiği kazancın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı, davacının 2018 yılında mobil oyun uygulaması, yazılım/program oluşturma, güncelleme ve bunu
Google Play Store'da Apple App Store'da yayınlama faaliyetini yaptığı ve halen bu uygulamalara yönelik çalışmalarının bulunduğu, bu faaliyet neticesinde Google Ireland Limited tarafından hesabına Google Admob payı yatırıldığı, bu kazancın mobil oyun uygulamalarının Google Play Store'da Apple App Store'da yayınlanması sonucu bu uygulamalar üzerinden elde edilen Admob geliri olduğu, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile; davacının 2018 yılında mobil telefonlar için geliştirilen mobil uygulamaların sanal marketler aracılığıyla tüm kullanıcıların hizmete sunulması ve bu uygulamaların indirilmesi karşılığında elde edilen kazancı ile mobil uygulama geliştiricilerin Google Admob servisi aracılığıyla uygulamaların içine yerleştirilen reklamlar dolayısıyla elde ettikleri gelirlerin de ticari kazanç olarak değerlendirilmesi gerektiği yönünde tespitler yapıldığı, davacının banka hesap kartları ile Google İreland Limited şirketine ödenen %30 oranındaki komisyon tutarı ve davacı tarafından katlanılan diğer gider ve maliyetler dikkate alınarak vergi inceleme raporları uyarınca dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı, gelir vergisi kurumlar vergisi ve katma değer vergisi beyan etme yükümlülüklerini yerine getirmeyen mükelleflerin varlık barışı müessesesinden yararlanarak yalnızca düşük bir oranda vergi ödemesinin kanunun amacı dışında yorumlanması anlamına geleceği, bu nedenle davacının Gelir Vergisi Kanunun geçici 90. maddesinde yer alan düzenlemelerden yararlanmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek söz konusu kararın istinaf yolu ile incelenip kaldırılması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI (DAVACI) : Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Samsun 1. Vergi Dava Dairesince, dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı istinaf talebinin kabul edilerek kararın kaldırılması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca yapılacak inceleme sonucunda kararın hukuka uygun bulunmaması halinde mümkündür.
Dava Dairemiz tarafından incelenen istinafa konu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen istinaf nedenleri kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine,
2. Aşağıda dökümü yapılan 107,0-TL yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına, posta ücreti avansından artan miktarın mahkemesi tarafından istinaf edene iadesine,
3. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz (30) gün içerisinde Danıştay Başkanlığı nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, 15.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)