İSTEMİN ÖZETİ: Dava, Trabzon İçmesuyu ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünde genel müdür yardımcılığı görevini yürütmekte olan davacının, bu görevinin sonlandırılmasına dair Başkanlık Makamının 24/06/2019 tarihli ve 01 sayılı olurunun ve 27.06.2019 tarihli, 99 sayılı Yönetim Kurulu Kararı gereği boş bulunan mühendis kadrosuna atanmasına dair Başkanlık Makamının 08/07/2019 tarihli ve 4756 Personel Hareketleri Onay işleminin iptali ve mahrum kalınan parasal hakların tazminine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
Trabzon İdare Mahkemesi'nin 13/02/2020 gün ve E:2019/793, K:2020/122 sayılı kararıyla; genel müdür yardımcılığı kadrosunun da üst düzey kadro olduğunun kabulüyle, üst düzey kamu yöneticilerinin, kamu kurum ve kuruluşlarının geleceğe dönük planlarını ve politikalarını saptayan, bu plan ve politikalardaki hedefleri gerçekleştirmek için gerekli kaynakları ve bu kaynakların kullanım yerlerini belirleyen ya da bu kişilerin emir ve direktifleri yönünde uygulamayı yapan veya onlara yardımcı olan kişiler oldukları; ayrıca, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda atama yapma ve görevden alma konusunda idareye tanınan takdir yetkisinin bu tür kadrolar için daha geniş olduğunun kabulü, bu görevlerden başka görevlere atanmaya ilişkin işlemlerin kazanılmış hakları veya genel olarak hukuk güvenliği ilkesini ihlal eden bir yönü bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, terfi, görevde yükselme ve unvan değişikliği gibi kariyer ve liyakat değerlendirmesi yapılmaksızın tamamen idarenin takdir yetkisi kapsamında genel müdür yardımcılığı görevine getirilen davacının, bu görevinden alınarak 1. dereceli mühendis kadrosuna müktesebi olan 1.derecenin 4.kademesi aylıkla atanması yolunda tesis edilen dava konusu işlemlerde idarenin takdir yetkisini kamu yararı ve hizmet gerekleri dışında subjektif (öznel) nedenlerle kullandığına dair dava dosyasında herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı ve davacının kadro derecesine uygun olarak daha önce uhdesinde bulunan mühendis kadrosuna atandığı hususu da dikkate alındığında, takdir yetkisi çerçevesinde tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.
Davacı tarafından; kararda görevde yükselme sınavına tabi olmayan yönetici kadrolarına atama konusunda idarenin geniş tercih ve takdir hakkına sahip olduğu belirtilmişse de idarenin hiçbir somut veri göstermeden, gerekçe sunmadan işlem tesis etmesinin takdir yetkisi ile açıklanmasının idari işlemlerin yargı denetimine tabi olduğu hususunun göz ardı edilmesi sonucu doğuracağı, idarece hiçbir somut sebep göstermeden tesis ettiği dava konusu işlemin sebep, konu ve maksat unsurları bakımından hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek istinaf yolu ile incelenerek kaldırılması ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmaktadır.
Hüküm veren Samsun Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin 04/03/2021 tarih ve E:2021/260, K:2021/123 sayılı kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 25/11/2021 tarih ve E:2021/1152, K:2021/2655 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak dava dosyası yeniden incelenmek suretiyle işin gereği görüşüldü:
KARAR: Uyuşmazlık, Trabzon İçmesuyu ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünde genel müdür yardımcılığı görevini yürütmekte olan davacının, bu görevinin sonlandırılmasına dair Başkanlık Makamının 24/06/2019 tarihli ve 01 sayılı olurunun ve 27/06/2019 tarihli, 99 sayılı Yönetim Kurulu Kararı gereği boş bulunan mühendis kadrosuna atanmasına dair Başkanlık Makamının 08/07/2019 tarihli ve 4756 Personel Hareketleri Onay işleminin iptali ve mahrum kalınan parasal hakların tazminine karar verilmesi isteminden kaynaklanmaktadır.
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 71. maddesinin 2. fıkrasında, kurumların memurlarını meslekleri ile ilgili sınıftan genel idare hizmetleri sınıfına ve genel idare hizmetleri sınıfından meslekleri ile ilgili sınıfa, görev ve unvan eşitliği gözetmeden kazanılmış hak aylık dereceleriyle atayabilecekleri hükme bağlanmış, 76. maddesinin 1. fıkrasında da; "Kurumlar görev ve unvan eşitliği gözetmeden kazanılmış hak aylık dereceleriyle memurları bulundukları kadro derecelerine eşit veya 68. maddedeki esaslar çerçevesinde daha üst, kurum içinde aynı veya başka yerlerdeki diğer kadrolara naklen atayabilirler." hükmüne yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, memuriyete 15/12/1995 tarihinde Devlet Su İşleri (DSİ) Kars 24. Bölge Müdürlüğünde mühendis olarak başlayan davacının, görevine 29/11/1996 tarihinden itibaren DSİ Trabzon 22. Bölge Müdürlüğünde devam ettiği, 18/12/2005 tarihinde kurumlar arası nakil yolu ile Trabzon İl Özel İdaresine mühendis olarak atandığı, 08/11/2006 tarihinde İl Özel İdaresi Genel Sekreter Yardımcısı olarak görev yapmaya başladığı, Trabzon İl Özel İdaresinin 6360 sayılı Kanun uyarınca tüzel kişiliğinin kaldırılması sonucu Trabzon Büyükşehir Belediyesine genel sekreter yardımcısı unvanı ile devredilen davacının, 03/06/2014 tarih ve 90 sayılı personel hareketleri onayı ile davalı idare bünyesine genel müdür yardımcısı olarak atandığı, Başkanlık Makamının 24/06/2019 tarih ve 01 sayılı Oluru ile genel müdür yardımcılığı görevi sonlandırılması sonrası, 27/06/2019 tarih ve 99 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ve Başkanlık Makamının 08/07/2019 tarih ve 4756 sayılı Personel Hareketleri Onay işlemi ile de müktesebi olan 1. derecenin 4. kademesi aylıkla 1. derece mühendis kadrosuna atanması üzerine anılan işlemlerin iptali ve mahrum kalınan parasal hakların tazminine karar verilmesi istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Yukarıda yer verilen hükümlerden anlaşılacağı üzere, kamu görevlilerinin sınıflarının da değiştirilmesi suretiyle görevlerini ve görev yerlerini değiştirme konusunda idareye takdir yetkisi tanınmakta ise de, bu takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız bir yetki olmayıp, kamu yararı ve hizmet gerekleri ile sınırlı olduğu ve bu yönüyle de yargı denetimine tabi bulunduğu tartışmasızdır.
Olayda, davacının geçmiş hizmetleri değerlendirildiğinde, davalı İdaredeki görevine başlamadan önce de uzun yıllar yöneticilik yaptığı, davalı İdare bünyesinde beş yıl genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı; bu süre zarfında, söz konusu görevi ile ilgili olarak hakkında hiçbir adli ve idari soruşturma açılmadığı gibi, disiplin cezası da almadığı ve görevinde başarısız veya yetersiz olduğu yönünde de nesnel ve hukuken kabul edilebilir bilgi ve belgenin dosyada bulunmadığı görülmektedir.
Bu durumda, davacının görevinden alınmasını gerektirecek, görevinde yetersiz ve verimsiz olduğuna ilişkin hukuken geçerli somut bilgi ve belgenin davalı idarece dosyaya sunulmaması karşısında, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırı olarak davacının genel müdür yardımcılığı görevinden alınarak mühendis olarak atanmasına ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık, davanın reddi davanın reddi yönündeki istinafa konu İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.
Öte yandan, T.C. Anayasası'nın 125.maddesinde, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış olup, yapılan yargılama ile hukuka aykırılığı tespit edilen işlemler nedeniyle davacı tarafından uğranıldığı ileri sürülen parasal hak kayıplarının davalı idarece tazmin edilmesi gerekmektedir.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf başvurusunun KABULÜNE, Trabzon İdare Mahkemesi'nin 13/02/2020 günlü, E:2019/793, K:2020/122 sayılı kararın KALDIRILMASINA, dava konusu işlemin iptaline, davacının yoksun kaldığı parasal hakların davalı idare tarafından davacıya ödenmesine, dava ve istinaf aşamasına ait aşağıda dökümü yapılan toplam 1.584,95-TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.550,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, posta gideri avansından artan miktarın istinaf isteminde bulunana iadesine, kararın tebliğini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere, 20.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi. (¤¤)