T.C. BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİEsas-Karar No: 2020/25 Esas - 2022/95
TÜRK MİLLETİ ADINA
T.C.
BURSA
2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİGEREKÇELİ KARAR
ESAS NO: 2020/25
KARAR NO: 2022/95
HAKİM:
KATİP:
DAVACI : .... BİSKÜVİ SANAYİ VE TİCARET ANONİM ŞİRKETİ -
VEKİLİ: Av.
DAVALI : ... ... - T.C.N.
VEKİLİ: Av.
DAVA: Tazminat (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
DAVA TARİHİ: 06/02/2020
KARAR TARİHİ: 01/02/2022
KARAR YAZIM TARİHİ : 04/02/2022
Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İDDİA VE SAVUNMA:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Davacı şirketin atıştırmalık gıda sektöründe, bisküvi üreticisi olarak faaliyet göstermekte olduğunu, yurt içinde ve yurt dışında bulunan müşterilerine, ürün listesinde bulunan ... markalı bisküvileri pazarlamakta ve satmakta olduğunu, davalının müvekkil şirket ... ile akdetmiş olduğu 02.05.2018 tarihli sözleşme ile "Kalite Güvence Sistem Sorumlusu" olarak ... nezdinde çalışmaya başladığını, çalışması devam etmekteyken ...'e sunmuş olduğu 14.11.2019 tarihli dilekçe ile kişisel nedenleri gerekçe göstermek suretiyle istifa ettiğini, davalı Kalite Güvence Sistem Sorumlusu olarak çalıştığı süre boyunca görev tanımında detaylı olarak belirtildiği üzere, ... markalı bisküvilerin, üretilmesi, analizleri, kalite çalışmaları, geliştirilmesi, ambalajlanması ve ticari sır niteliğindeki tarifleri de dahil tüm özelliklerine haiz olmak suretiyle çalışmalarını gerçekleştirdiğini, davalı, ... tarafından üretilen, ... markalı bisküvilerin, kalitesi, içerikleri, tarifleri de dahil ve fakat bunlarla sınırlı olmamak kaydıyla, ...'e ait olan ve sır niteliğindeki pek çok bilgiye haiz olarak müvekkil şirket nezdinde oldukça önemli bir pozisyonda görev yapmış olduğunu, davacı şirket ... nezdindeki görevi itibariyle, ...'ün üretim sırlarına ve hatta ...'ün yaptığı işler hakkında kullanılması durumunda müvekkil şirketi telafisi güç ve hatta imkansız zararlara uğratabilecek tüm bilgileri edinme imkanına sahip olarak çalışan davalının iş akdini tek taraflı olarak feshettiği tarihten kısa bir süre sonra, yine Bursa İli sınırları içerisinde (Barakfakih Mahallesi 18. Cad. No: Z3/Z4 Kestel), üstelik atıştırmalık gıda sektöründe, bisküvi üreticisi olarak faaliyet gösteren ve doğrudan müvekkil şirketin rakibi olarak değerlendirilebilecek ....... Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ' de çalışmaya başladığı istihbar edildiğini, yapılan araştırmalar neticesinde bu durumun teyit edildiğini, davalı yapılan iş sözleşmesinde TBK'nın 444. maddesi mucibince, iş akdinin sona ermesi akabinde ... ile rekabet oluşturabilecek faaliyetlerde bulunmamayı yazılı olarak taahhüt etmiş olduğunu, yapılan sözleşmede 2 yıl süre ile Marmara Bölgesi ile sınırlandırıldığını, Kalite Güvence Sistem Sorumlusu olarak çalıştığı ...'ten istifa etmek suretiyle ayrıldığı tarihten itibaren 2 yıllık süre dolmadan, müvekkil şirketin faaliyette bulunduğu Bursa ili sınırları içerisinde, müvekkil şirketle birebir aynı alanda faaliyet gösteren ve ...'ün doğrudan rakibi olan Tamira Gıda isimli firmada çalışmaya başlayan davalı ........ 'in, her halükarda hizmet akdinde yer alan rekabet yasağını ihlal ettiği ve bu doğrultuda son aldığı net maaşının 30 katı tutarında cezai şartla sorumlu olduğu izahtan vareste olduğunu, bu nedenlerle davanın kabulü ile 86.849,10-TL tutarındaki cezai şartın, davalıdan, dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: Davalı tarafça davalı yan ile akdetmiş olduğu iş sözleşmesinin 11.7. maddesinde düzenlendiği iddia edilen rekabet yasağı hükmü sebep gösterilerek aldığı net ücretin 30 katı tutarında cezai şart talebinin gerçeği yansıtmadığını, ortada geçerli bir rekabet yasağı sözleşmesi bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini, davalı ile yapılan iş sözleşmesindeki 11.7. rekabet yasağı maddesi “İç Anadolu Bölgesi” ile sınırlı iken davacı yanca sırf bu davayı ikame edebilmek için “Marmara Bölgesi” olarak hukuka aykırı şekilde değiştirilmiş olduğunu, ilgili sayfada vekil edenin imzasının olmadığını bu sebeple davacının ile vekil eden arasında geçerli bir rekabet yasağı sözleşmesi olmadığını, davalı ile imza altına aldığı sözleşmeyi hukuka aykırı yollarla değiştirip kamu makamlarını yanıltan davacı yan kötü niyetli olduğunu, asıl sözleşme olan iş sözleşmesinde Rekabet Yasağının açıkça İç Anadolu Bölgesi ile sınırlandırıldığını, aksi halde Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesinde yaşayan vekil eden sözde “Marmara Bölgesi” ile sınırlandırılan rekabet yasağı maddesini içeren iş sözleşmesini 2 yıl yaşadığı yerde iş bulamama tehdidi içerdiğinden dolayı, ailesinin ve kendinin geçimini düşünmek üzere imza altına almayacağını, davalı ile 02.05.2018 tarihinde iş sözleşmesi imzalandığında davacı yan günlük net ücret üzerinden iş sözleşmesi akdetmekte olduğunu, davalı ile günlük net 75,00 TL ücret ile çalışmaya başlamış olduğunu, davacı yan 2019 yılı itibariyle brüt ücrete geçmiş olduğunu, davacı yanın sunduğu tek taraflı olarak davacı el ürünü olan gerçek olmayan iş sözleşmesi 2. Sayfa 9 numaralı ücret başlığı altında işçinin çalışmasının net olmadığı, brüt ücret gözükmekte olduğunu, günlük brüt 108,48 TL olarak belirlendiğini, 2018 yılına ilişkin bordrolar incelendiği görüleceği üzere işçi günlük net 75 TL ile çalışmakta olduğunu, bu nedenlerle haksız ve kötü niyetli davanın reddine karar verilerek yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine talep ve dava etmiştir.
DELİLLER:
Dava dilekçesi, cevap dilekçesi, tarafların karşılıklı beyan dilekçeleri, Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/40 esas sayılı dava dosyası, Bursa 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/248 esas sayılı dosyası, SGK kayıtları, iş sözleşmesi, yazılan müzekkere cevapları ve tüm dosya kapsamı.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE HUKUKİ SONUÇ:
Dava, iş akdinin feshinden sonra işçinin rekabet etmeme yasağına aykırı davranışları iddiasına dayalı cezai şartın tahsiline ilişkin alacak davasıdır.
Taraflar arasında 02/05/2018 tarihli iş sözleşmesi bulunduğu ve istifa yoluyla işçi tarafından sona erdirildiği sabittir.
Bilindiği üzere 25/10/2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğü giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5/1-a maddesindeki düzenleme ile, (...) 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun İkinci Kısmının Altıncı Bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarına ilişkin dava ve işlere iş mahkemelerinin bakacağı hüküm altına alınmıştır. Türk Borçlar Kanununun İkinci Kısmının Altıncı Bölümü hizmet sözleşmelerine ilişkin olarak 393 ve 469. maddeler arasındaki düzenlemelerden oluşmaktadır. İşçinin rekabet yasağına ilişkin 444. Madde de bu bölümde düzenlenmiştir.
İşçinin hizmet akdinin sonlanmasından sonra oluşan rekabet yasağının, haksız rekabet ve gizlilik yükümlülüklerine aykırılık nedeni ile açılan tazminat davalarına, Yargıtay'ın istikrarlı içtihatlarına göre ticaret mahkemelerinin bakmakla görevli olduğu kabul edilmekteydi. Ayrıca, Türk Ticaret Kanunu(TTK)'nun 4/1-c maddesinde Türk Borçlar Kanununun rekabet yasağına ilişkin 444 ve 447 maddelerinde öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava olarak kabul edilmiş ve TTK'nın 5/1. Maddesinde de aksine hüküm bulunmadıkça, tüm ticari davaların asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiş durumdadır. Ancak Mahkemelerin görevi davanın açıldığı durum ve koşullara göre belirlenir. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5/1-a maddesine göre işçinin rekabet yasağının da yer aldığı TBK'nın Altıncı Bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine ilişkin işçi ve işveren arasındaki ilişkiden kaynaklanan davalarda iş mahkemelerinin görevli olduğu düzenlenmiştir. 7036 sayılı yasanın 5. Maddesinin gerekçesinde, yapılan değişiklikle, iş mahkemelerinin görev alanının genişletildiği ve böylece iş mahkemelerinin işçi ve işveren arasındaki tüm ihtilafları çözmekle görevlendirilerek tam bir ihtisas mahkemesi olarak kabul edildiği, bu yaklaşımla işçi ve işveren arasındaki iş ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda istikrarlı kararların verilmesinin sağlanacağı ve uzmanlık sebebiyle kısa sürede daha güvenilir sonuçlar elde edileceği ve yargı yoluna başvuranların haklarının daha iyi korunacağı belirtilmiştir. Taraflar arasındaki rekabet yasağı sözleşmesi her ne kadar iş sözleşmesinden sonraki döneme ilişkin ise de TBK'nın 444/2. Maddesinde açıkça rekabet yasağı kaydının, ancak hizmet ilişkisi işçiye müşteri çevresi veya üretim sırları ya da işverenin yaptığı işler hakkında bilgi edinme imkânı sağlıyorsa ve aynı zamanda bu bilgilerin kullanılması, işverenin önemli bir zararına sebep olacak nitelikteyse geçerli olduğu düzenlenmiştir. Buna göre rekabet yasağının konusunu işçinin iş ilişkisi içinde öğrendiği işverene ilişkin bilgiler oluşturmaktadır. TBK'nın 446. maddesinde de, rekabet yasağına aykırı davranan işçinin, bunun sonucu olarak işverenin uğradığı bütün zararları gidermekle yükümlü olduğu ve işçinin kararlaştırılmışsa cezai şarttan da sorumlu olduğu düzenlenmiştir. Anılan bu düzenlemeler karşısında rekabet yasağının işçi ile iş veren arasındaki iş ilişkisinden kaynaklandığı açıktır.
Yürürlük tarihi Türk Ticaret Kanunundan daha sonra olan ve dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan özel nitelikteki 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 5. maddesi uyarınca iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlığın çözümünde asliye ticaret mahkemesi görevli olmayıp, iş mahkemesi görevlidir. Nitekim Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 01.06.2021 tarihinde verdiği 2021/3076 Esas ve 2021/9789 Karar sayılı ilke kararı ile yaşanan içtihat farklılıklarına son vermiş ve rekabet yasağından doğan uyuşmazlıklar bakımından görevli mahkemenin iş mahkemeleri olduğuna kanaat getirmiştir. Bu bakımdan mahkememizin görevsizliğine ve HMK 114 ve 115/2 maddesi gereğince davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, dosyanın görevli ve yetkili Bursa Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine dair karar verilmiştir.
H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlere,
1-Davanın görev, dava şartı noksanlığı sebebiyle usulden reddine, mahkememizin görevsizliğine, BURSA İŞ MAHKEMESİNİN görevli olduğuna,
2-HMKnun 20 maddesi gereğince hükmün kesinleşmesinden itibaren iki haftalık kesin süre içerisinde talep halinde dosyanın Bursa İş Mahkemesi'ne gönderilmesine, talep olmadığı takdirde dosya üzerinden davanın açılmamış sayılmasına dair karar verilmesine,
3-HMK'nın 331. Maddesine göre yargılamanın görevli mahkemede devam etmesi halinde yargılama giderlerin görevli Bursa İş Mahkemesince taktirine, yargılamanın görevli mahkeme de devam etmediği taktirde talep üzerine mahkememizce dosya üzerinden yargılama giderlerinin tespiti ve hükmedilmesine,
Dair, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yüzüne karşı, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren HMKnın 341. Ve 345. Maddeleri gereğince 2 haftalık yasal süre içinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesine İstinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 01/02/2022
Katip 146195
¸e-imzalıdır.
Hakim 125958
¸e-imzalıdır.
Güvenli elektronik imza ile onaylanmıştır.
Aslının aynı olduğu tasdik olunur.
Katip 146195
¸E-imzalıdır.