Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkında isnat olunan kasten yaralama suçundan beraat hükmü kurulmasını hukuken haklı ve zorunlu kılan sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının tespit olunduğu, bu tespitlerin soruşturma evresinde ve kovuşturma evresinde yasaya uygun toplanan ve duruşmada tartışılan delillere dayandırıldığı, zikrolunan delillerin ilk derece mahkemesinde kovuşturma evresinde iddianın ve savunmanın tartışılmasına açılıp muhakemenin özünü teşkil eden tartışmanın sağlandığı ve bu durumun duruşma tutanaklarında istinaf denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz yansıtıldığı, böylece ilk derece mahkemesince beraat yönünde hüküm oluşturulduğu, oluşturulan beraat yönündeki vicdani kanaatin kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, beraat hükmünün gerekçesinde beraate esas alınan delillerin gösterildiği ve keza gerekçede iş bu delillerin özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, bu itibarla kurulan beraat hükmünde suçun subutu açısından yasal ve vicdani bir isabetsizlik olmadığı belirlenmiş, bu itibarla CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısının sübuta yönelen istinaf talepleri yerinde görülmediğinden, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, CMK.nın 286/2-a maddesi uyarınca KESİN olarak 06/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)