Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Gerekçeli kararda suçun "Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma" olarak belirtilmesi gerekirken "Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma " şeklinde yazılması doğru değil ise de bu hususun mahallinde tamamlanması mümkün bir eksiklik olduğu gözetilerek eleştirilmekle yetinilmesine karar verilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, mahkemenin kararında delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın sair ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine,
TCK'nın 179/3. maddesinde alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle araç kullanma suç olarak düzenlenip aynı maddenin 2. fıkrasında ise yaptırımının belirlendiği gözetilmeksizin, olay günü alkollü araç kullandığı anlaşılan sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 179/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, istinaf başvurusunda bulunanın istinaf talebi bu nedenle yerinde ise de; bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip CMK'nun 280/1.a ve 303/1. maddeleri kapsamında düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Hüküm fıkrasının temel cezanın belirlendiği ilk fıkrasındaki "TCK.nun 179/3 maddesi" ibaresinden sonra gelmek üzere “delaletiyle aynı Kanunun 179/2. maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE;
Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,
CMK'nın 286/2.a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)